Чу дилҳоро батон кошона карданд

چو دلها را بتان کاشانه کردند

Дар ашг аз басарҳо дона карданд

در اشگ از بصرها دانه کردند

Сари зулфи парешон шона карданд

سر زلف پریشان شانه کردند

Замонро дар ҷаҳон афсона карданд

زمان را در جهان افسانه کردند

Чу сомонаш з ҳастӣ гашти мухтал

چو سامانش ز هستی گشت مختل

Ғамаш бар айш ва шодӣ шуд мубаддил

غمش بر عیش و شادی شد مبدل

Сару кораш ба мастӣ шуд муҳаввал

سر و کارش به مستی شد محول

Май лотқнтўо аз рӯзи аввал

می لاتقنطوا از روز اول

Чу аз номаҳрамонаши даври диданд

چو از نامحرمانش دور دیدند

Сараш аз ишқи ҳақи пуршӯри диданд

سرش از عشق حق پرشور دیدند

Таниш аз ҷону дили пурнури диданд

تنش از جان و دل پرنور دیدند

Саропои вуҷӯдаши ъўри диданд

سراپای وجودش عور دیدند

Талаби корон ба ҳиммат по фишурданд

طلب کاران به همت پا فشردند

Худовандони раҳ раҳмат супурданд

خداوندان ره رحمت سپردند

Гдоӣиро ба арш аз фарши бурданд

گدائی را به عرش از فرش بردند

Замонро аз сегон худ шимурданд

زمان را از سگان خود شمردند

Чу шуд сармасти ҷоми арғавонӣ

چو شد سرمست جام ارغوانی

зи алфозу кинояоту маъонӣ

ز الفاظ و کنایات و معانی

Нмондши ҳеҷ ҷузи сабъи алмсонӣ

نماندش هیچ جز سبع المثانی

зи ишқи он ҷамоли шъшъонӣ

ز عشق آن جمال شعشعانی

Бутӣ ҷо дод дар базми висолаш

بتی جا داد در بزم وصالش

Ки олами моту ҳайрон аз ҷамолаш

که عالم مات و حیران از جمالش

Ҳувайдои номи покаш аз хисолаш

هویدا نام پاکش از خصالش

Ҷалоли аддӣни Муҳамад каз ҷалолаш

جلال الدین محمد کز جلالش