Чу шаб шуд ба хобид дар қасри хеш

چو شب شد بخوابید در قصر خویش

Дилӣ шодмон дошт аз асри хеш

دلی شادمان داشت از عصر خویش

Чунон дид дар хоби он шаҳриёр

چنان دید در خواب آن شهریار

Ки аз дӯш ӯ сар бар оварда мор

که از دوش او سر برآورده مار

Ду мори сияҳ бар шуд аз дӯш ӯ

دو مار سیه برشد از دوش او

Сари хешро карда дар гӯш ӯ

سر خویش را کرده در گوش او

Бигуфтанд : гўчисси кибру ғурур

بگفتند: گو چیسث کبر و غرور

Чаро гаштае аз худованди давр

چرا گشته‌ای از خداوند دور

Худо дод бар ту чунин ақндор

خدا داد بر تو چنین اقتدار

Ҳам ӯ хост то ту шӯии тоҷдор

هم او خواست تا تو شوی تاجدار

Ту мағрур бар хештан гашта Эй

تو مغرور بر خویشتن گشته‌ای

Ндонӣ зи як кӯдаки ошуфта Эй

ندانی ز یک کودک آشفته‌ای

Ндонӣ ки бошад шикасти ту ҳам

ندانی که باشد شکست تو هم

Ки дастӣаст болои дасти ту ҳам

که دستی است بالای دست تو هم

Саросема аз хоб бедор шуд

سراسیمه از خواب بیدار شد

Парешону афсурда ва зор шуд

پریشان و افسرده و زار شد

Ду чашмаш ба бистари зи ҳам боз кард

دو چشمش به بستر ز هم باز کرد

Сухани гуфтани хеши о ғоз кард

سخن گفتن خویش آغاز کرد

Бигуфто Муғонро хонед зуд

بگفتا مغان را بخوانید زود

Ки гӯйанд таъбири хобам чӣ буд ?

که گویند تعبیر خوابم چی بود

Муғон бӯса донад рӯй замин

مغان بوسه دادند روی زمین

Бигуфтанд к-эии шоҳ бо офарин

بگفتند کای شاه با آفرین

Чаҳ будат ки ошуфтаи гаштии чунин

چه بودت که آشفته گشتی چنین

Набошад касеро бтўи хашму кин

نباشد کسی را به تو خشم و کین

Чу аз морў аз хоб дӯшина гуфт

چو از مار و از خواب دوشینه گفت

Ҳамон роз берун кашид аз наҳуфт

همان راز بیرون کشید از نهفت

Бигуфтанд шоҳои турои хоби дӯш

بگفتند شاها ترا خواب دوش

Хабар медиҳад аз ҳазорон хурӯш

خبر میدهد از هزاران خروش

Газандат расад аз ҷаҳони куҳан

گزندت رسد از جهان کهن

Нгўӣими дигар аз ин раҳи сухан

نگوئیم دیگر از این ره سخن

Буд душманати душмани хонагӣ

بود دشمنت دشمن خانگی

Битозад бтў ӯ бФрзонгӣ

بتازد به تو او به فرزانگی

Набошад вай аз хайли ҳамсоягон

نباشد وی از خیل همسایگان

Сетанд зи ту кишварати ройгон

ستاند ز تو کشورت رایگان

Чу бишунид пшсш билразед шоҳ

چو بشنید پشتش بلرزید شاه

Надонист худ кисташ кӣнаи хоҳ

ندانست خود کیستش کینه خواه

Яке духтарӣ дошт чун нави баҳор

یکی دختری داشت چون نوبهار

Бболо чу сарву брх чун нигор

به بالا چو سرو و به رخ چون نگار

Варои номи бади мондонои накӯ

ورا نام بد ماندانای نکو

Взў буд дар шаҳри баси гуфтугӯ

وزو بود در شهر بس گفتگو

Бадви бади гумони гашти ожиди ҳок

بدو بد گمان گشت آژیدهاک

Ҳам аз духтар хеш шуд бимнок

هم از دختر خویش شد بیمناک

Бигуфто кунам давр ,гар духтарам

بگفتا کنم دور، گر دخترم

Наёяд газандӣ аз ӯ дар барам

نیاید گزندی از او در برم

Агар чанд аз навҷавонони Мод

اگر چند از نوجوانان ماد

Зумуррадони номовару никзод

ز مردان نام آور و نیکزاد

зи ҷону зи дил хостораш баданд

ز جان و ز دل خواستارش بدند

Бҷони хостор вафояш шуданд

به جان خواستار وفایش شدند

Валикин аз он хоби ожиди ҳок

ولیکن از آن خواب آژیدهاک

Чунон буд ошуфтау бимнок

چنان بود آشفته و بیمناک

Ки аз духт ва аз додан ӯ бишӯй

که از دخت و از دادن او به شوی

Бики бора бар сет ӯ гуфтугӯӣ

به یکباره بربست او گفتگوی

Чу дар порси комбўи зёбўди амир

چو در پارس کامبوزیا بود امیر

Наҷибу ҷавонмарду поку далер

نجیب و جوانمرد و پاک و دلیر

Биоварад комбўзёро бмод

بیاورد کامبوزیا را به ماد

Бадви духтари хештанро бидод

بدو دختر خویشتن را بداد

Чу ӯро наҷиб ва мулоим бидид

چو او را نجیب و ملایم بدید

Гумони бадӣ зу набӯдаш падед

گمان بدی زو نبودش پدید

Бдодош варо духт чун моҳ ро

بدادش ورا دخت چون ماه را

Ки осӯда созад дили шоҳ ро

که آسوده سازد دل شاه را

Бирафт ӯ змоду баҳамроҳи барад

برفت او ز ماد و به همراه برد

Сӯии порс ӯ дхтршоаҳи барад

سوی پارس او دختر شاه برد

Дигарбораи он шоҳ хобӣ бидид

دگر باره آن شاه خوابی بدید

Каз он беш омад шигифтии падед

کز آن بیش آمد شگفتی پدید

Чунон дид каз ашками духтараш

چنان دید کز اشکم دخترش

Яке токи срзди бгрдўни сараш

یکی تاک سر زد به گردون سرش

Бгстрд бар Асияи шоху барг

بگسترد بر آسیا شاخ و برگ

На бодӣ бар ӯ коргар на тагарг

نه بادی بر او کارگر نه تگرگ

Ҳар асон ва ларзанда бедор шуд

هراسان و لرزنده بیدار شد

Муғонро шитобон талабкор шуд

مغان را شتابان طلبکار شد

Бигуфто ки хобӣ бидидам гарон

بگفتا که خوابی بدیدم گران

Вазон хоб гардӣдаам саргарон

وزان خواب گردیده‌ام سرگران

зи току зи духтари ҳама боз гуфт

ز تاک و ز دختر همه باز گفت

Ҳамаи рози дил бар кашид аз наҳуфт

همه راز دل برکشید از نهفت

Бтъбир гуфтанд ӯро Муғон

به تعبیر گفتند او را مغان

зи хашму зи бимаши ситоиши кунон

ز خشم و ز بیمش ستایش کنان

Ки ояд яке кӯдак аз духтарат

که آید یکی کودک از دخترت

Ки шояд бад ояд аз он бар сарат

که شاید بد آید از آن بر سرت

Чунон дон ки духти тўзоиди писар

چنان دان که دخت تو زاید پسر

Ки гетӣ мусаххар кунад сари басар

که گیتی مسخر کند سر به سر

Битарсед аз бахташи ожиди ҳок

بترسید از بختش آژیدهاک

Шуд аз духтари хештани бимнок

شد از دختر خویشتن بیمناک

Расӯлӣ фиристод бар духтараш

رسولی فرستاد بر دخترش

Ки аз порси оради варо дар буриш

که از پارس آرد ورا در برش

Чу духт шаҳ омад бензади падар

چو دخت شه آمد به نزد پدر

Бабўсед рӯй заминро басар

ببوسید روی زمین را به سر

Бигуфто падари ҷумлаи фармони ту рост

بگفتا پدر جمله فرمان تو راست

Ки амри ту осоиши ҷони мост

که امر تو آسایش جان ماست

Бифармуд к-эии духтари хуби рӯ

بفرمود کای دختر خوب رو

Барам бош вози шавҳари худмагӯ

برم باش و از شوهر خود مگو

Бпосх чунин гуфт духтари бшоаҳ

به پاسخ چنین گفت دختر به شاه

Ки эй хусрави одили никхўоаҳ

که ای خسرو عادل نیکخواه

Тўшоҳӣ ва ман камтарин банда ам

تو شاهی و من کمترین بنده‌ام

БФрмони врأити сар афканда ам

به فرمان ورأیت سر افکنده‌ام