Падар гуфт фарзанди бурнои ман

پدر گفت فرزند برنای من

Амӣрии ту дар порси барҷои ман

امیری تو در پارس برجای من

Ту дайндор бош ва беозор бош

تو دیندار باش و بی آزار باش

Амӣрии ту пайваста ҳушёр бош

امیری تو پیوسته هشیار باش

Бидон ту худоро яке банда Эй

بدان تو خدا را یکی بنده ای

Ҳамеи бандае ҳам парастанда Эй

همی بنده ای هم پرستنده ای

Ҳро пок бишунид чун ин хабар

هرا پاک بشنید چون این خبر

Бишуд шодмон гуфт кини писар

بشد شادمان گفت کین پسر

Бигирам аз ин шоҳи ожиди ҳок

بگیرم از این شاه آژید هاک

Ки афканд ӯ навҷавонами бхок

که افکند او نوجوانم بخاک

Наоне паёмӣ бкўрш бидод

نهانی پیامی بکورش بداد

Бигуфто чаҳ дории дили хеши шод

بگفتا چه داری دل خویش شاد

Чаро нестии фикри кин хостан

چرا نیستی فکر کین خواستن

Нкўшии паии лашкар оростан

نکوشی پی لشکر آراستن

Ндонӣ турои кишти ожиди ҳок

ندانی ترا کشت آژید هاک

Вале хост эзад нагаштӣ ҳалок

ولی خواست ایزد نگشتی هلاک

Ҳамон модарати зору бечора буд

همان مادرت زار و بیچاره بود

Ршўии вази фарзанди овора буд

ز شوی و ز فرزند آواره بود

Манам бо ту ҳамро андари хафо

منم با تو همراه اندر خفا

Пай дод хоҳят дорам вафо

پی داد خواهیت دارم وفا

Чу бишунид Кӯруши дилаш гарм шуд

چو بشنید کورش دلش گرم شد

Дилаш бар фусунҳои ӯ нарм шуд

دلش بر فسون های او نرم شد

Дилаш бар ҷавони ҳрои поки сӯхт

دلش بر جوان هرا پاک سوخت

Ки аз оташи Кӯруши он бачаи сӯхт

که از آتش کورش آن بچه سوخت

Ҷавобаш чунин дод дили шоди дор

جوابش چنین داد دل شاد دار

Тан аз ранҷу ғам яксар озоди дор

تن از رنج و غم یکسر آزاد دار

Бабандам камари баҳри ин кин ва дод

ببندم کمر بهر این کین و داد

Ситонами зи шоҳу амирони Мод

ستانم ز شاه و امیران ماد