Чу шуд сол тоза биёмад баҳор
چو شد سال تازه بیامد بهار
Ҷаҳони гашти хуррам чу некӯ нигор
جهان گشت خرم چو نیکو نگار
Бифармуд Кӯруш ки сони сипоҳ
بفرمود کورش که سان سپاه
Бибинанд ва ҷунбанд зон ҷойгоҳ
ببینند و جنبند زان جایگاه
Ба тасхири Бобул чу маъмури гашт
به تسخیر بابل چو مامور گشت
Бифармуд лашкар равад сӯии дашт
بفرمود لشکر رود سوی دشت
Чунин гуфт шоҳаншаҳи номдор
چنین گفت شاهنشه نامدار
Дигар бора дорем мо кори зор
دگر باره داریم ما کار زار
Кунун бояд оҳанг Бобул кунем
کنون باید آهنگ بابل کنیم
Ббобли яке фатҳ қобил кунем
ببابل یکی فتح قابل کنیم
Бигуфтанд к-эии шоҳ фармон турост
بگفتند کای شاه فرمان تراست
Фалакгар бҳкмт наад сррўост
فلک گر بحکمت نهد سر رواست
Гузар кард аз равад диҷлаи сипоҳ
گذر کرد از رود دجله سپاه
Сӯии малик Бобул гирифтанд роҳ
سوی ملک بابل گرفتند راه
Сӯй клдаҳ омад сипаҳдори шоҳ
سوی کلده آمد سپهدار شاه
Абои сад ҳазорон гузидаи сипоҳ
ابا صد هزاران گزیده سپاه
Нбўниди номи шаҳи клдаҳ буд
نبونید نام شه کلده بود
зи туғёни Кӯруши баси ошуфта буд
ز طغیان کورش بس آشفته بود
Ба ёрони ҷанг ва на пои фирор
نه یارای جنگ و نه پای فرار
На сардори ҷангӣ на худ ҳӯшёр
نه سردار جنگی نه خود هوشیار
Бкўрш бигуфтанд к-эии подшоҳ
بکورش بگفتند کای پادشاه
Яке жарф равадаст дарбайнии роҳ
یکی ژرف رود است دربین راه
Бифармуд Кӯруш надоред бок
بفرمود کورش ندارید باک
Бабандед дилро ба яздони пок
ببندید دل را به یزدان پاک
Чу ҳозир шуданд он сипоҳи далер
چو حاضر شدند آن سپاه دلیر
Камари бастаи бозуи кушода чу шер
کمر بسته بازو گشاده چو شیر
Бахӯбӣ гузар кард ҷумлаи сипоҳ
بخوبی گذر کرد جمله سپاه
Бик ҳамла шуд шаҳри Бобули табоҳ
بیک حمله شد شهر بابل تباه
Нбўниди таслими он шоҳ шуд
نبونید تسلیم آن شاه شد
Пиёдаи равони сӯй дар гоҳ шуд
پیاده روان سوی در گاه شد
Чу шоҳи ҷавони Кӯруши додгар
چو شاه جوان کوروش دادگر
Нбўнидро дид ҳол дигар
نبونید را دید حال دگر
Бигуфто нбўниди дили шоди дор
بگفتا نبونید دل شاد دار
Тан аз ранҷу ғам яксар озоди дор
تن از رنج و غم یکسر آزاد دار
Сипоҳам на ғорат на вайрон кунад
سپاهم نه غارت نه ویران کند
На зулмӣ ки дилҳо парешон кунад
نه ظلمی که دلها پریشان کند
Раияти ҳҳаҳ дар паноҳ мананд
رعیت همه در پناه منند
Сипоҳати ҳама чун сипоҳ мананд
سپاهت همه چون سپاه منند
Яке марди боҳушу борой ва дод
یکی مرد باهوش و بارای و داد
Бадви подшоҳӣ Бобул бидод
بدو پادشاهی بابل بداد
Нишоед дилӣ аз ту дрғм шавад
نشاید دلی از تو درغم شود
На аз малики Бобули диҳӣ кам шавад
نه از ملک بابل دهی کم شود
Агар бишинавам зулму исёни ту
اگر بشنوم ظلم و عصیان تو
Бар орми дамор аз сарви ҷони ту
بر آرم دمار از سرو جان تو
Бҳрҷои харобии ту обод кун
بهرجا خرابی تو آباد کن
Дили бобулиро зхўд шод кун
دل بابلی را ز خود شاد کن
зи деҳқон зиёда махоҳед боҷ
ز دهقان زیاده مخواهید باج
Ки вайрон шавад мамлакат аз хароҷ
که ویران شود مملکت از خراج
Чу дастур дод он шаҳи додгар
چو دستور داد آن شه دادگر
Бифармуд лашкар биҷунбад дигар
بفرمود لشکر بجنبد دگر