Пас онгоҳи камбӯҷия шоҳ шуд

پس آنگاه کمبوجیه شاه شد

Валиаҳди шаҳ буд ва баргоҳ шуд

ولیعهد شه بود و برگاه شد

Бшоҳӣ бар ӯ хонданди офарин

بشاهی بر او خواندند آفرین

Ҳама бӯса доданд рӯй замин

همه بوسه دادند روی زمین

Ки комўҷиаҳи шоҳи мо шоди бод

که کاموجیه شاه ما شاد باد

Чу Кӯруши ҳамаи маликаши ободи бод

چو کورش همه ملکش آباد باد

Агар рафт Кӯруши здори фано

اگر رفت کورش ز دار فنا

Ту худ ёдгории азуи бҳрмо

تو خود یادگاری از و بهر ما

Бакӯшем бар ҳукму фармони ту

بکوشیم بر حکم و فرمان تو

Нахоҳем ҷузи шодии ҷони ту

نخواهیم جز شادی جان تو

Ту шоҳӣ ва мо камтарин банда ем

تو شاهی و ما کمترین بنده ایم

БФрмону рояти сар афканда ем

بفرمان و رایت سر افکنده ایم

Бифармуд комўҷиаҳ бо сарон

بفرمود کاموجیه با سران

Ки эй номи дорон ва ҳам афсарон

که ای نام داران و هم افسران

Манам меҳрбон бо шумо чун падар

منم مهربان با شما چون پدر

Наронам яке аз шморои з дар

نرانم یکی از شما را ز در

На тағйир дар кори Кӯруши даҳум

نه تغییر در کار کورش دهم

На ҳукмии биҷузи ҳукм ӯ брнҳм

نه حکمی بجز حکم او برنهم

Ки ӯ буд шоҳаншаҳи додгар

که او بود شاهنشه دادگر

Падар буд бомо ҳамаи сари басар

پدر بود باما همه سر بسر

Бмои рӯҳи Кӯруш назора кунад

بما روح کورش نظاره کند

Чу бадбӣнади азмо канора кунад

چو بد بیند از ما کناره کند

Бигуфтанд эй шоҳ фармон турост

بگفتند ای شاه فرمان تراست

Серумонаи печади з ҳикмат равост

سر ما نه پیچد ز حکمت رواست

Дигар пӯри Кӯруши бадӣ бар дё

دگر پور کورش بدی بردیا

Хирадманду боҳушу ройу зко

خردمند و باهوش و رای و ذکا

Бсол ар чаҳ камтари зкомбиз буд

بسال ار چه کمتر ز کامبیز بود

Вале раъйу ақлаши фузуняш буд

ولی رأی و عقلش فزونیش بود

Бмлки хуросон ва ҳам систон

بملک خراسان و هم سیستان

Бхўорзму Кирмон ва ҳам ховарон

بخوارزم و کرمان و هم خاوران

Бъҳди падар буд фармонраво

بعهد پدر بود فرمانروا

Раият аз ӯ шод ва аз ғами раҳо

رعیت از او شاد و از غم رها

Раият азу шод ва ар низ шод

رعیت از و شاد و او نیز شاد

Рбси он ҷавон буд бо адл ва дод

ز بس آن جوان بود با عدل و داد

Чу аз қатли Кӯруш хабардор шуд

چو از قتل کورش خبردار شد

Бузад бар сари хешу бас зор шуд

بزد بر سر خویش و بس زار شد

Зпоӣ андар омад бирафт ӯ зҳўш

ز پای اندر آمد برفت او ز هوش

Баромади здргаҳи бзории хурӯш

برآمد ز درگه بزاری خروش

Бигуфто дариғо аз он шаҳриёр

بگفتا دریغا از آن شهریار

Ки хоки сияҳро бигирад канор

که خاک سیه را بگیرد کنار

Падари ман чаҳ созам чаҳ чора кунам

پدر من چه سازم چه چاره کنم

Ту дар хоки ман чун назора кунам

تو در خاک من چون نظاره کنم

Ки рафт аз барам то биҳишти барин

که رفت از برم تا بهشت برین

Ки олам набошад биҷузи дарду кин

که عالم نباشد بجز درد و کین

Шабу рӯзи сўки падар бар гирифт

شب و روز سوک پدر بر گرفت

Ҳамаи шаҳр аз зоряш дар шигифт

همه شهر از زاریش در شگفت

Саросари ҳамаи ҷомаи нилӣ чу дӯд

سراسر همه جامه نیلی چو دود

Ҳамаи дидаи гирён врх шуд кабӯд

همه دیده گریان و رخ شد کبود

Сипас номае аз бародар расед

سپس نامه ای از برادر رسید

Баномаи басӣ буд гуфт ва шунид

بنامه بسی بود گفت و شنید

зи Кирмони сӯии порс оҳанг кун

ز کرمان سوی پارس آهنگ کن

Басӯии ман акнӯн ту оҳанг кун

بسوی من اکنون تو آهنگ کن

Чу қосид биёмад бар бардё

چو قاصد بیامد بر بردیا

Камари басту шодон бар омад зҷо

کمر بست و شادان بر آمد ز جا

Бигуфто бародари биҷои падар

بگفتا برادر بجای پدر

Набояд ки бошам зҳкмши бадар

نباید که باشم ز حکمش بدر

Худу чндтн аз сарони сипоҳ

خود و چندتن از سران سپاه

зи Кирмони сӯй порс бинмуд роҳ

ز کرمان سوی پارس بنمود راه

Биёмад бадаргоҳи шаҳи бониёз

بیامد بدرگاه شه با نیاز

Замин бӯса карду ббрдши намоз

زمین بوسه کرد و ببردش نماز

Бигуфто бародар ки ман кеҳтарам

بگفتا برادر که من کهترم

ЗФрмону раъии ту ман нагузарам

ز فرمان و رأی تو من نگذرم

Бифармуд доне ки баъд аз падар

بفرمود دانی که بعد از پدر

Басии шаҳр ҳо шуд зи фармони бадар

بسی شهر ها شد ز فرمان بدر

Ту бояд камарро бабандӣ баҷанг

تو باید کمر را ببندی بجنگ

Даҳонишон бидӯзӣ ба табари хаданг

دهانشان بدوزی به تبر خدنگ

БлтФ аз бародар итоат намӯд

بلطف از برادر اطاعت نمود

Бҳои падар ӯ бародар ситуд

بجای پدر او برادر ستود

Шаҳ онгаҳ сарони сипаҳро бхўост

شه آنگه سران سپه را بخواست

Бифармуд лашгар намоед рост

بفرمود لشگر نمایید راست

Сипаҳдори тони бардё ии далер

سپهدارتان بردیای دلیر

Ки ҳам пӯр шоҳаст ва ҳам шери гир

که هم پور شاهست و هم شیر گیر

Бигуфтанд яксар ки мо камтарем

بگفتند یکسر که ما کمتریم

зи фармони шаҳ зодмон нагузарем

ز فرمان شه زادمان نگذریم

Бифармуд ҳукком бераъйу ҳуш

بفرمود حکام بی رأی و هوش

БФрмон ва ҳукмам надоранд гӯш

بفرمان و حکمم ندارند گوش

Кунун бардё и босипоҳии гарон

کنون بردیا باسپاهی گران

Равад то бикӯбад сари саракашон

رود تا بکوبد سر سرکشان

Бигуфто бабр ҳарчӣ боист зар

بگفتا ببر هر چه بایست زر

Зтиғи вази куполу грзўи сипар

ز تیغ و ز کوپال و گرز و سپر

Замини бардё и пеши шаҳ бӯса дод

زمین بردیا پیش شه بوسه داد

Бузин андар омад равон шуд чўбод

بزین اندر آمد روان شد چو باد

Бар атрофи Эрони зи Ошӯру Мод

بر اطراف ایران ز آشور و ماد

Ҳама кард ороми он неки зод

همه کرد آرام آن نیک زاد

Збси хӯбӣу ҳиммату рой ӯ

ز بس خوبی و همت و رای او

Ҳамаи срнҳоднди барпоӣ ӯ

همه سر نهادند بر پای او

Чу баргашт дар порси наздики шоҳ

چو برگشت در پارس نزدیک شاه

Далерон бар ӯ баргушоданд роҳ

دلیران بر او برگشادند راه