Басии шодмони гашти комбўҷё
بسی شادمان گشت کامبوجیا
ЗФтҳи бародар ки дар Асия
ز فتح برادر که در آسیا
Намӯдаасту бози омадаи сарфароз
نموده است و باز آمده سرفراز
Бадӣдори шоҳи омада бо ниёз
بدیدار شاه آمده با نیاز
Вале дар дил аз ваии бадии бадгумон
ولی در دل از وی بدی بدگمان
Ки хоҳанд ӯро киону маон
که خواهند او را کهان و مهان
Чу бишунид мардуми варои бештар
چو بشنید مردم ورا بیشتر
Ҳаме дӯст доранд чун ҷону сар
همی دوست دارند چون جان و سر
Сипас ҷанг Миср омадаш дар назар
سپس جنگ مصر آمدش در نظر
Бахуд гуфтгар ман рӯм дар сафар
بخود گفت گر من روم در سفر
Шавад бардё , шоҳ бар ҷои ман
شود بردیا، شاه بر جای من
Бигирад ҳамаи тоҷу харгоҳи ман
بگیرد همه تاج و خرگاه من
Чаҳ лашкар чаҳ кишвари мроўробҷон
چه لشکر چه کشور مر او را بجان
Бихоҳанд ва шоҳаш кунад бегмон
بخواهند و شاهش کند بیگمان
Ман инак кунам дафъ ӯ беҳтар аст
من اینک کنم دفع او بهتر است
На имрӯз шоҳасту не меҳтар аст
نه امروز شاهست و نی مهتر است
Чу шаб шуд биёмад бар бардё
چو شب شد بیامد بر بردیا
Ки то хӯн ӯро бирезади бпо
که تا خون او را بریزد بپا
Бадасташи яке ханҷари обгун
بدستش یکی خنجر آبگون
Биравӣ бародар кашид ӯ бурун
بروی برادر کشید او برون
Бпоиши биФтоди пас бардё
بپایش بیفتاد پس بردیا
Ки аишоаҳи бидорбҳри худо
که ایشاه بیدار بهر خدا
Чаҳ кардам ки хӯнам бирезӣ бкин
چه کردم که خونم بریزی بکین
Чаҳ дидӣ змни ранҷаи гаштӣ
چه دیدی زمن رنجه گشتی چنین
Макун бе гунаҳи бртни ман ситам
مکن بی گنه بر تن من ستم
Ки ман саркаш ва беадаб нестам
که من سرکش و بی ادب نیستم
Манам ёдгории туро аз падар
منم یادگاری ترا از پدر
Бадаргоҳи ту ман ба бандами камар
بدرگاه تو من به بندم کمر
Макаш бе сабаби бандаи зор ро
مکش بی سبب بنده زار را
Маёзор хеш беозор ро
میازار خویش بی آزار را
Макаши тӯтии хонагӣ дар қафас
مکش طوطی خانگی در قفس
Ки ҷузи ту умедаш набошад бкс
که جز تو امیدش نباشد بکس
Куҷои бади намӯдан ки инам ҷазост
کجا بد نمودم که اینم جزاست
Вагар нест ханҷар биравем чарост ?
وگر نیست خنجر برویم چراست؟
Ҷавонам ҳазор орзӯем бадал
جوانم هزار آرزویم بدل
Бародари бахонаи макаши пои бгл
برادر بخانه مکش پا بگل
Битарс аз мукофоти яздони пок
بترس از مکافات یزدان پاک
Макун тираи худ ахтари тобнок
مکن تیره خود اختر تابناک
Басӣ бардё гуфт ва ӯ кам шунид
بسی بردیا گفت و او کم شنید
Бхнҷри гулӯӣ бародар дарид
بخنجر گلوی برادر درید
Яке муғи варои ёри бад дар гуноҳ
یکی مغ ورا یار بد در گناه
Ки ҷуз ӯ надонист каси ин гуноҳ
که جز او ندانست کس این گناه
Тани зор ӯро бдрё фиканд
تن زار او را بدریا فکند
Ки қасраши бадии рӯи бдрёи баланд
که قصرش بدی رو بدریا بلند
Биёмад бихобед дар қасри хеш
بیامد بخوابید در قصر خویش
Ки мағз будаш на ойину кеш
که نه مغز بودش نه آیین و کیش
Бихобед ногуҳи яке хоб дид
بخوابید نا گه یکی خواب دید
Падарро ба руъё ғзбнок дид
پدر را به رویا غضبناک دید
Падар гуфт фарзанди нопойдор
پدر گفت فرزند ناپایدار
Таба кард аҳрӣманати рӯзгор
تبه کرد اهریمنت روزگار
Бикуштӣ бародари чунон номдор
بکشتی برادر چنان نامدار
Нтрсидӣ аз хашми парвардгор
نترسیدی از خشم پروردگار
На ман розӣам аз ту неи модарат
نه من راضیم از تو نی مادرت
зи бад бадтар ояд ҳаме бар сарат
ز بد بدتر آید همی بر سرت
Ту девонае хор кардӣ падар
تو دیوانه ای خوار کردی پدر
з некӣ набинӣ дигар ҳеҷ баҳр
ز نیکی نبینی دگر هیچ بهر
Шӯии зорўи куштаи ту бо дасти хеш
شوی زار و کشته تو با دست خویش
На фарзанд аз ту бимонад на кеш
نه فرزند از تو بماند نه کیش
Бдшмн расад давлату тоҷи ту
بدشمن رسد دولت و تاج تو
Ҳамон тахт ва ҳам афсару боҷи ту
همان تخت و هم افسر و باج تو
Бисӯзӣ боташ ту дар растхез
بسوزی باتش تو در رستخیز
На пои фирор ва на дасти ситез
نه پای فرار و نه دست ستیز
Чу он золим аз хоб бедор шуд
چو آن ظالم از خواب بیدار شد
Зкори бади хеш безор шуд
ز کار بد خویش بیزار شد
Ҳаме дид ҳолаши дигаргун шуда
همی دید حالش دگرگون شده
Ту гӯйӣ ки бемағзу маҷнӯн шуда
تو گویی که بی مغز و مجنون شده