Чу як чндрўзӣ фароғат намӯд
وزان پس ز سر کردگان هفت تن
Шунид онкӣ дар Миср шӯриш фузуд
بشاهی نمودند خود انجمن
Бифармуд ман худами рӯми бидрнг
بگفتند کز ما یکی شهریار
Набояд ки бо Миср гиранд ҷанг
شود بر سر تخت گیرد قرار
Бибинед сони сипаҳи маро
که ایران نباید که ویران شود
Биёред асбу кулоҳи маро
گله بی نگهبان، پریشان شود
Худ ва чанд тан аз ялони босипоҳ
بگفتند هفت اسب تازی نژاد
Ҳам аз сӯй дарё гирифтанд роҳ
ز آخور بیارند در بامداد
Яке нома бо меҳрбонӣ навишт
ز ما هفت تن هر یک اسبی سوار
Амӣрӣ фиристод некӯи сиришт
بمیدان بتازیم خود شاهوار
Сӯии шоҳи Мисру ҳамаи мؤбдон
هر اسبی که شیهه ز دل بر کشد
Абои ҳадяу ваъдаи ҷовдон
همان صاحب او بشاهی رسد
Шаҳи Мисру шоҳаншаҳи Дориюш
چو مهر درخشان سراز پشت کوه
Бузурганду бодонаши вароӣу ҳуш
برون کرد روشن بشد دشت و کوه
Набояд ки мардуми бкштни диҳем
در و دشت از مهر، زرینه پوش
Ба қатл ва ба ғорат наҳаштан диҳем
فلک گیسوان طلائی به دوش
Шаҳи Мисри гуфто ки эй шаҳриёр
هزیمت بشد لشکر زنگبار
Набошад марои қасд дар корзор
جهان شد دگر باره چون نوبهار
Взонсўӣ фармуд к-эии сарварон
چو آواز مرغان بیامد بگوش
Ҳамаи номдорон ва ҳам афсарон
تذروان کشیدند از دل خروش
Пазира нмоӣиди шаҳи Дориюш
دهل زن دهل را چنان کرد گرم
Ки бошад шаҳаншоҳ бо ақлу ҳуш
ز چشمان شیپور زن برد شرم
Ҳамаи коҳинону бузургони шаҳр
سوی دشت رفتند مردان همه
Пазира шднднш ба рӯмӣаи баҳр
بصحرا بیفتاد بس همهمه
Чу киштии шоҳаншаҳи комкор
در اطراف میدان صف آراستند
Бидиданд ояд басӯии канор
همه سبقت از یکدیگر خواستند
Ҳамаи парчами сулҳи аФростнд
همه چشمها بود برسوی شهر
Здшоҳншаҳи худ амон хостанд
که تا خود کرا پادشاهی است بهر
Сипаҳдор омад бар шаҳриёр
بمیدان چو آن هفت مرد دلیر
БФрмони он шоҳ бо иқтидор
همی اسب راندند چون نره شیر
Бифармуд эй афсари номдор
یکی شیهه زد مرکب داریوش
Ҷҳозот ҷангӣ наёяд бакор
سپه را ز شادی برآمد خروش
Набояд ки дар Миср ояд сипоҳ
از آن هفت، شش تن پیاده شدند
Чу мисрии пиёда худ омад бароа
هم از دور مردم نظاره شدند
Бимонед дар бҳрик чанд рӯз
که شاهی ز کورش تو داری نسب
Ба байнем то меҳр гетӣ фурӯз
هم اسب تو شیهه نزد بی سبب
Чаҳ дар пеш дорад чаҳ созад бмо
بتختش ببردند و بنشاندند
Чаҳ Кӯруш шавам ё чу комбўзё
بر او زر و گوهر برافشاندند
Бифармуд киштӣ равад дар канор
همه بوسه دادند روی زمین
зи киштӣ дар омад шаҳи комкор
بشاهی بر او خواندند آفرین
Ҳамаи коҳинону бузургони шаҳр
چو بر تخت شد داریوش کبیر
Пиёда бирафтанд то сӯии баҳр
شهنشاه روشن روان دلیر
Замин бӯса доданд к-эии шаҳриёр
همان تاج شاهی بسر برنهاد
Ту Меҳрии ҳамаи Мисрён чун ғубор
دگر باره ایران از و گشت شاد
Бигуфтанд шоҳо паноҳанда ем
چو او بود شاهنشه دادگر
Бадаргоҳи ту мо сарафканда ем
بکشورگشائی به بست او کمر
Амон аз баду зулми комбўзё
بفرمود ای کارداران من
Ки бинишонад морои бхоки сиёҳ
همه برگزیده دلیران من
Ҳмўгоу описи мо кишт ва рафт
بکوشید تا نام رفته بجا
Ба оташи худ ва мо нишонед тафт
بیاریم چون عهد کورش بپا
Бадӣ кард бо Мисрён ҳар чаҳ беш
ز کامبوزیا مملکت شد خراب
Намаки захм моро бипошед риш
که ملت همه در غم و پیچ و تاب
Ҳам имрӯз рӯзӣаст дар соли пеш
گوماتای غاصب بد و خوفناک
Ки куштааст опис бодаст хеш
هم از سایه خویشتن داشت باک
Ҳама сӯгворем взору Фкор
کنون ما بکوشیم و جبران کنیم
Ки чун бенаво кардмон шаҳриёр
دگر دشمنان زار و پژمان کنیم
Шаҳаншоҳашон меҳрбонӣ намӯд
بگفتند شاها همه کهتریم
Абри ртбти коҳинони брФзўд
ز فرمان و امر تو ما نگذریم
Бифармуд ҳарҷо ки комбўзё
بفرمود لشکر شود چهار بخش
Намӯдааст вайрон бисозам баҷо
باطراف کشور بگردند پخش
Чунон гови описи кӯ кушта аст
فرستاد نامه بهر کشوری
Дили мсрёи Нро бар ошуфта аст
بهر نامداری و هر افسری
Бадаст оварам гови опис ро
بگفتا منم داریوش بزرگ
Баҳри раҳ тавон рафт сӯии худо
به آبش خور آرم همه میش و گرگ
Ҳама шод бошед ман чун падар
هر آنکس که آید بدرگاه من
Бдлҷўӣии Мисри бастами камар
مرا شاه داند بهر انجمن
Ҳамаи Мисрёни шод ва хандон шуданд
کنم مهربانی نیازارمش
Барони шоҳи одил сано хон шуданд
بهر کار خود محترم دارمش
Бигуфтанд шоҳои дилати шоди бод
اگر سر به پیچد ز فرمان من
Ки маликати ҳамаи солаи ободи бод
برم آبرویش بهر انجمن
Ту шоҳӣу Мисрати ҳама кеҳтар аст
ز دریا به دریا سپاه منست
На мисрӣаст онкўзи амрат дар аст
خداوند گیتی پناه منست
Шҳншаҳ бифармуд бо афсарон
مرا گنج بسیار و لشگر دلیر
Ки ҳозири нмоӣиди санъатгарон
حریفند هر یک بصد نره شیر
Маъобид бисозанд ва айвон кунанд
کنم اختری روشن اندر جهان
Банноҳо бтъмир паймон кунанд
که روشن دل آید شهان و مهان
Баҳри шаҳр , зон пас амӣрии равон
در این ملک پهناور نامدار
Бгштнд чу пои говии нишон
همان نام نیکم شود یادگار
Чўшаҳ кард бркохи шоҳии вуруд
که خواهم پس از قرنهای دراز
Сарони сипаҳи шоди боду дуруд
بمردانگی یادم آرند باز
Бигуфтанд ва шуд бар фалаки буқу кӯс
فرستاد برهر سوئی لشکری
з зинат бишуд Миср ҳамчун арӯс
که آرام سازند هر کشوری
Ҳамон парчами порс бар моҳ шуд
در گنج شاهی همی باز کرد
Ки шоҳи ҷаҳони барсар гоҳ шуд
سلاح دلیران همه ساز کرد
Вазиру амиру бузургони шаҳр
بهرجا خرابی بُد آباد کرد
Сӯии кохи рафтанд аз сӯии баҳр
بسی کاخهائی که بنیاد کرد
Ҳама саф кашиданд дар пеши гоҳ
امیران او فاتح از هر سفر
Замин бӯса доданд бар пеши шоҳ
همی باز گشتند خود با ظفر
Шаҳаншоҳ аз лутфи бнўохтшон
یکی جشن شاهانه آراستند
Сазовори худ поигаҳи сохташон
سران سپه را همی خواستد
Чу рӯзӣ бишуд чанд аз ин қарор
همه افسران را نوازش نمود
БФрмони он шоҳ бо иқтидор
بعنوان و بر رتبشان برفزود