Диўкс чу дар ёфт поёни хеш
دیوکس چو در یافت پایان خویش
Фаро хонд фарзанди фарзонаи пеш
فرا خواند فرزند فرزانه پیش
Чунин гуфт к-эии пӯри фархундаи фар
چنین گفت کای پور فرخنده فر
Ба ҷон гӯш кун панди нағзи падар
به جان گوش کن پند نغز پدر
Битарс аз худо ва раҳ дод пўӣ
بترس از خدا و ره داد پوی
Ба мардонагии роҳи аҷдоди пўӣ
به مردانگی راه اجداد پوی
з ман бишинав эй поки фарзанди ман
ز من بشنو ای پاک فرزند من
Ба гӯши худ овеза кун панди ман
به گوش خود آویزه کن پند من
Худоро ту аз ҷон ситоянда бош
خدا را تو از جان ستاینده باش
Ба даргоҳи ҷони офарин банда бош
به درگاه جانآفرین بنده باش
зи худ давр кун ҷаҳлу кибру ғурур
ز خود دور کن جهل و کبر و غرور
зи кирдор аҳрӣманӣ бош давр
ز کردار اهریمنی باش دور
Барон бош то дар бару буми хеш
برآن باش تا در بر و بوم خویش
Ниёеи тани хастау ҷони риш
نیایی تِنِ خسته و جانِ ریش
Ту дайн дор бош ва беозор бош
تو دیندار باش و بی آزار باش
Пай дод пўӣ ва накукор бош
پِیِ داد پوی و نکوکار باش
Макун гӯш бар гуфтаҳои дурӯғ
مکن گوش بر گفته های دروغ
Ки гуфт дурӯғаст бас бе фурӯғ
که گُفتِ دروغ است بس بیفروغ
Ба хӯни касони даст бозӣ макун
به خون کسان دست یازی مکن
Ту бо ҷони атбоъ бозӣ макун
تو با جان اتباع بازی مکن
Ту бунёд кун подшоҳӣ ба дод
تو بنیاد کن پادشاهی به داد
Дил мардумон кун ту бо дод шод
دِلِ مردمان کن تو با داد شاد
Чунон кун ҳамаи нек хоҳат шаванд
چنان کن همه نیکخواهت شوند
Чу фармони диҳии сар ба роҳат диҳанд
چو فرمان دهی سر به راهت دهند
Бигуфт ин ва пас дида бар ҳам ниҳод
بگفت این و پس دیده بر هم نهاد
Бирафт аз бадани ҷони он шоҳи Мод
برفت از بدن جان آن شاه ماد
Замона чунин бӯда то бӯда аст
زمانه چنین بوده تا بوده است
Ки маргии пас аз умр фармӯда аст
که مرگی پس از عمر فرموده است
Чунин бӯда то бӯда олам ба по
چنین بوده تا بوده عالم به پا
Саранҷоми сарҳо наад зери по
سرانجام سر ها نهد زیر پا
Ба жарфои хок ар накӯи бенгарӣ
به ژرفای خاک ار نکو بنگری
Ба ҳар гӯшааш хуфтаи бинии сиррӣ
به هر گوشهاش خفته بینی سری
Сари тоҷдорну донишварон
سَرِ تاجدارن و دانشوران
Сари моҳрӯёну номи оварон
سَرِ ماهرویان و نام آوران
Намонад ба ҷузи номи нек аз касе
نماند به جز نام نیک از کسی
Агар малик олам бигирӣ басӣ
اگر ملک عالم بگیری بسی
Хушо роди мардони некӯи нажод
خوشا راد مردان نیکو نژاد
Ки аз номи эшон ҷаҳони гашти шод
که از نام ایشان جهان گشت شاد
Хушо он падар чун бирафт аз ҷаҳон
خوشا آن پدر چون برفت از جهان
Писари сари фарозади сӯии осмон
پسر سر فرازد سوی آسمان
Чу шоҳи ҷавони сўки шаҳро гирифт
چو شاه جوان سوک شه را گرفت
Ҷаҳон шуд сияҳи пӯш ва мотам гирифт
جهان شد سیه پوش و ماتم گرفت
Ҳамаи Модҳо зор ва гирён шуданд
همه مادها زار و گریان شدند
зи сўку ғами шоҳ нолон шуданд
ز سوک و غم شاه نالان شدند