Чу як ҳафтаи сўки падарро бдошт

چو یک هفته سوک پدر را بداشت

Бхўнхўоҳии шоҳ ҳиммат гумошт

بخونخواهی شاه همت گماشت

Ҳаме гуфт бо фари яздони пок

همی گفت با فر یزدان پاک

Банӣ полро афканам рӯй хок

بنی پال را افکنم روی خاک

Боташ бисӯзам ҳамаи кишвараш

بآتش بسوزم همه کشورش

Парокандаи созами ҳамаи лашкараш

پراکنده سازم همه لشکرش

Бекуштанаш бастаам ман камар

پی کشتنش بسته ام من کمر

Кунам кишвараши ҷумлаи зеру зибр

کنم کشورش جمله زیر و زبر

Бо шӯрён сахт тозам ҳаме

به آشوریان سخت تازم همی

Равони падари шоди созами ҳаме

روان پدر شاد سازم همی

Бошӯр агар мо биёбем роҳ

به آشور اگر ما بیابیم راه

На Ошӯри монам на тахт ва на шоҳ

نه آشور مانم نه تخت و نه شاه

Чу фардо шавад рӯй гардони сипед

چو فردا شود روی گردان سپید

БФтҳ ва ба нусрати бшўқу умед

بفتح و به نصرت بشوق و امید

Саворони омодаи чандини ҳазор

سواران آماده چندین هزار

Ҳамаи шери марду ҳамаи номдор

همه شیر مرد و همه نامدار

Дигар бораи омода созам баҷанг

دگر باره آماده سازم بجنگ

Ки пирӯзии ороми дгрраҳи бчнг

که پیروزی آرم دگر ره بچنگ

Блшкри кашӣ чунки тадбир дошт

بلشکر کشی چونکه تدبیر داشت

Баҳри сад саворӣ далерӣ гумошт

بهر صد سواری دلیری گماشت

БтўФидгии ҳамчуи барқи ҷаҳон

بتوفیدگی همچو برق جهان

Ту гўӣии бахшами омадаи осмон

تو گوئی بخشم آمده آسمان

Далерону ҷангандау кӣнаи ҷӯй

دلیران و جنگنده و کینه جوی

Ҳамаи сӯии Ошӯри бурданд рӯй

همه سوی آشور بردند روی

Дилии пари зи кӣнаи сиррии пари шитоб

دلی پر ز کینه سری پر شتاب

зи марги падари шоҳ бе туашу тоб

ز مرگ پدر شاه بی توش و تاب

Камари баҳри кини падари бастаи танг

کمر بهر کین پدر بسته تنگ

Наёварда бар хеши тобу диранг

نیاورده بر خویش تاب و درنگ

Чу аз кор лашкар бипардохтанд

چو از کار لشکر بپرداختند

Сӯии нинаво ҷумлагӣ тохтанд

سوی نینوا جملگی تاختند

Дарави дашт Ошӯр гашта сиёҳ

در و دشت آشور گشته سیاه

зи ҷангии далерони Эрони сипоҳ

ز جنگی دلیران ایران سپاه

Банӣ поли бшинд чун ин хабар

بنی پال بشیند چون این خبر

Ки ояд писари баҳри кини падар

که آید پسر بهر کین پدر

Бигуфто бкштн диҳад ҷони хеш

بگفتا بکشتن دهد جان خویش

Ки порои з андоза биниҳода пеш

که پا را ز اندازه بنهاده پیش

Бифармуд лашкари бҳомўни кашанд

بفرمود لشکر به هامون کشند

Ҳамаи лашкари Модро дар хӯни кашанд

همه لشکر ماد در خون کشند

Чу Ошӯр бо мо шуд рўбррўӣ

چو آشور با ماد شد روبروی

Ҳамаи кӣнаи ангезу пари хошҷўӣ

همه کینه انگیز و پرخاشجوی

Ҷавонони Эрони ҳамаи шери мард

جوانان ایران همه شیر مرد

Бар оварда аз душмани хеши гирд

بر آورده از دشمن خویش گرد

Чўик чанд рӯзӣ бар омад зи ҷанг

چو یک چند روزی بر آمد ز جنگ

Бгрзу бзўбину тирўи хаданг

بگرز و بزوبین و تیر و خدنگ

Шикастӣ бар омад бо шӯри сахт

شکستی بر آمد به آشور سخت

зи Ошӯриёни ҷумлаи баргашти бахт

ز آشوریان جمله برگشت بخت

Банӣ пол то нинаво дар гурехт

بنی پال تا نینوا در گریخت

Ҳамаи назми лашкари зиҳам дар гусехт

همه نظم لشکر زهم در گسیخت

Бифармуд банданд дарвоза зон

بفرمود بندند دروازه زان

Ки ёбанд аз хашми душмани амон

که یابند از خشم دشمن امان

Ҳўи хаштар чун дид ин моҷаро

هوخشتر چون دید این ماجرا

Ки бастанди дарвозаи шаҳр ро

که بستند دروازه شهر را

Бифармуд то шаҳр вайрон кунанд

بفرمود تا شهر ویران کنند

Ҳамаи шаҳр чун дашт яксон кунанд

همه شهر چون دشت یکسان کنند

Ба бастанд бар шаҳри оби равон

به بستند بر شهر آب روان

Ки то хираи душмани наёбади амон

که تا خیره دشمن نیابد امان

Ҳамеи хост то шаҳр вайрон кунад

همی خواست تا شهر ویران کند

Шаҳу лашкарро гурезон кунад

شه و لشکرش را گریزان کند

Дар он паҳнаи ҷанги парҳоиу ҳўӣ

در آن پهنِۀ جنگ پر های و هوی

Ки сарҳо бмидони фитода чу гӯй

که سر ها بمیدان فتاده چو گوی

Набӯдӣ касеро ба каси дастрас

نبودی کسی را به کس دسترس

Набӯдӣ биҷузи куштаи фарёди рас

نبودی بجز کشته فریاد رس

Баннои гуҳ саворӣ биёмад змод

به ناگه سواری بیامد ز ماد

Бар шоҳи Моди ин хабарро бидод

بر شاه ماد این خبر را بداد

Чунин гуфт к-эии шоҳ бо дод вдин

چنین گفت کای شاه با داد و دین

Ки аз Мод дорам паёмии чунин

که از ماد دارم پیامی چنین

Сакоҳо ки доранд хўӣии дурушт

سکاها که دارند خوئی درشت

Бтири афканӣ ҳамчунон хорпушт

بتیر افکنی همچنان خارپشت

Шитобон аз он сӯии баҳри хазар

شتابان از آن سوی بحر خزر

Шудаи ҷониби хоки мо рҳспр

شده جانب خاک ما رهسپر

Бмрзи ватани зи озари Ободагон

بمرز وطن ز آذر آبادگان

Бтозндгии танги бастаи миён

بتازندگی تنگ بسته میان

Шаҳи Мод чун ин суханро шунид

شه ماد چون این سخن را شنید

Яке оҳи сарди ҷигар бар кашид

یکی آه سرد از جگر بر کشید

БроФрўхрўхт аз хашм ва онгоҳ гуфт

برافروخت از خشم و آنگاه گفت

Ки ҷонам дигар гашти бодарди ҷуфт

که جانم دگر گشت با درد جفت

Дариғо дариғо ки хӯни падар

دریغا دریغا که خون پدر

Ҳадар шуд марои зини паёму хабар

هدر شد مرا زین پیام و خبر

Кунунам на ёрои рафтан буд

کنونم نه یارای رفتن بود

На ёроии ин кин нуҳуфтан буд

نه یارای این کین نهفتن بود

Бифармуд лашкар биҷунбад зи ҷой

بفرمود لشکر بجنبد ز جای

Бадастӯри он шоҳи фархундаи рой

بدستور آن شاه فرخنده رای

Басӯии Урӯмия лашкар баранд

بسوی ارومیه لشکر برند

Бар он қавми ваҳшӣ ҳуҷум оваранд

بر آن قوم وحشی هجوم آورند

Аннанро аз он рузи мгаҳ дар кашид

عنان را از آن رزمگه در کشید

Басӯии Урӯмия лашкар кашид

بسوی ارومیه لشکر کشید

Чунон тохт бар паҳнаи кори зор

چنان تاخت بر پهنه کار زار

Каз онон бар омад бсхтии дамор

کز آنان بر آمد بسختی دمار

Нмондӣ бар онон чу роҳи ситез

نماندی بر آنان چو راه ستیز

Гирифтанд аз он малики роҳи гурез

گرفتند از آن ملک راه گریز

Вале оташии зери сарпӯш буд

ولی آتشی زیر سرپوش بود

Бзоҳри мари ин шуълаи хомӯш буд

بظاهر مر این شعله خاموش بود

Сакоҳо ба найранги зоҳири шикаст

سکاها به نیرنگ ظاهر شکست

Ки Эрони заминро биоранди даст

که ایران زمین را بیارند دست

Баҳри гӯшае оташ афрӯхтанд

بهر گوشه ای آتش افروختند

Ба оташи ҳама шаҳрҳо сӯхтанд

به آتش همه شهرها سوختند

Чаҳ баррӯии об ва чаҳ рӯй замин

چه برروی آب و چه روی زمین

Бар афрӯхтании оташи хашму кин

بر افروختی آتش خشم و کین

Бигуфтанд бо шоҳи к-эии шаҳриёр

بگفتند با شاه کای شهریار

Сарони сакоҳои бе эътибор

سران سکاهای بی اعتبار

Гирифтанд ҷашнӣ чу девонагон

گرفتند جشنی چو دیوانگان

Ба бодаи сроӣии ниҳодаи миён

به باده سرائی نهاده میان

Чу шаҳи гашти зини моҷаро бо хабар

چو شه گشت زین ماجرا با خبر

Бигуфто аз онони нмонми асар

بگفتا از آنان نمانم اثر

Бгнҷўр доно бифармуд шоҳ

بگنجور دانا بفرمود شاه

Муҳайё кунад созу барги сипоҳ

مهیا کند ساز و برگ سپاه

Бигиранд пиромни ҷашни гоҳ

بگیرند پیرامن جشن گاه

Бисозанд ойини шанро табоҳ

بسازند آئین شان را تباه

Чу шоҳи сакоҳоу сардорашон

چو شاه سکاها و سردارشان

зи айши втрб тира шуд корашон

ز عیش وطرب تیره شد کارشان

Бикбораҳи гаштанди таслими шоҳ

بیکباره گشتند تسلیم شاه

Баҳам хӯрд назми қушӯну сипоҳ

بهم خورد نظم قشون و سپاه

Шикастӣ чу афтод бар он гуруҳ

شکستی چو افتاد بر آن گروه

БиФтоди лашкари зи фурӯи шиква

بیفتاد لشکر ز فرو شکوه

Сакоҳо чу гаштанди таслими шоҳ

سکاها چو گشتند تسلیم شاه

Шаҳаншоҳ додӣ ба онони паноҳ

شهنشاه دادی به آنان پناه

Зкори сакоҳо чу пардохт шоҳ

زکار سکاها چو پرداخت شاه

Ба Ошӯр гуфто фиристам сипоҳ

به آشور گفتا فرستم سپاه

Ки тозон гуруҳи сияҳи дудмон

که تازان گروه سیه دودمان

Бар орми бнирўии лашкари амон

بر آرم بنیروی لشکر امان

Банӣ пол гуфтанд худ дар гузашт

بنی پال گفتند خود در گذشت

Бхок сияҳ ҳаст ӯро нишаст

بخاک سیه هست او را نشست

Дар Ошӯр бошад басии ҳарҷу мараҷ

در آشور باشد بسی هرج و مرج

Сухан аз бузургон наёяд бхрҷ

سخن از بزرگان نیاید بخرج

Ббобли ҳамон ҳукмрон шоҳ шуд

ببابل همان حکمران شاه شد

Бнўпри сираи шоҳ баргоҳ шуд

بنوپر سره شاه برگاه شد

Шаҳи Моди худ қосидии неки ном

شه ماد خود قاصدی نیک نام

Ббобл фиристод ва дод ин паём

ببابل فرستاد و داد این پیام

Шаҳи Моди хушнӯд аз кор туаст

شه ماد خشنود از کار توست

Ҳамеи розӣ аз кор ва кирдор туаст

همی راضی از کار و کردار توست

Ббобли туро подшоҳӣ равост

ببابل ترا پادشاهی رواست

Сарафрозии ту гуворои мост

سرافرازی تو گوارای ماست

Марои боту ҳаргизи сар ҷанг нест

مرا باتو هرگز سر جنگ نیست

Биҷузи дӯстӣ бо ту оҳанг нест

بجز دوستی با تو آهنگ نیست

Ки пўрбнии пол дар нинаво

که پوربنی پال در نینوا

Шудаи шоҳи лекини басии бенаво

شده شاه لیکن بسی بینوا

На бар ҳукм ӯ кас ниҳодааст гӯш

نه بر حکم او کس نهاده است گوش

На дорои фаҳм ва на ақл ва на ҳуш

نه دارای فهم و نه عقل و نه هوش

Банӣ поли боби маро кушта аст

بنی پال باب مرا کشته است

Сари тахташи ин гӯна бар гашта аст

سر تختش این گونه بر گشته است

Рӯми нинавои ман бкини падар

روم نینوا من بکین پدر

Намоями ман он шаҳри зери вазир

نمایم من آن شهر زیر و زبر

Агар илр бошӣ ту бо ман баҷанг

اگر یار باشی تو با من بجنگ

Басӣ баҳра ояд турои худ бчнг

بسی بهره آید ترا خود بچنگ

Чу пайки шҳншаҳ ббобл расед

چو پیک شهنشه ببابل رسید

Бнўпр сира гуфта шаҳ шунид

بنوپر سره گفته شه شنید

Бигуфто яке бандаам шоҳ ро

بگفتا یکی بنده ام شاه را

Гушойами ҳамин роҳ ва ҳам гоҳ ро

گشایم همین راه و هم گاه را

Зпўр банӣ поли бас ранҷа ам

زپور بنی پال بس رنجه ام

Бар орми дамораши басар панҷа ам

بر آرم دمارش بسر پنجه ام

Чу паймони шоҳаншаҳон баста шуд

چو پیمان شاهنشهان بسته شد

Ду кишвари ту гўӣӣ ки пайваста шуд

دو کشور تو گوئی که پیوسته شد

Сипоҳӣ чу дарёи збобли гузашт

سپاهی چو دریا زبابل گذشت

Сӯии нинаво дар нур дид дашт

سوی نینوا در نوردید دشت

Чу пӯр банӣ пол онро шунид

چو پور بنی پال آنرا شنید

Яке оҳи сард аз ҷигар бар кашид

یکی آه سرد از جگر بر کشید

Бигуфто бабандед борӯй шаҳр

بگفتا ببندید باروی شهر

к моро набошад аз ин ҷанги баҳр

که مارا نباشد از این جنگ بهر

Чу бо ҷанги эшон мронисти рой

چو با جنگ ایشان مرا نیست رای

Ҳамон ба ки дар шаҳр гирем ҷой

همان به که در شهر گیریم جای

Ҷдогштаҳ чун Бобул аз нинаво

جداگشته چون بابل از نینوا

Нахезад биҷузи мотам аз не , наво

نخیزد بجز ماتم از نی، نوا