Яке рӯзи сари гарми пайкору ҷанг
یکی روز سر گرم پیکار و جنگ
Бшмширу гурзу бтиру хаданг
بشمشیر و گرز و بتیر و خدنگ
Ки ногуҳ ҳаме барграфт офтоб
که ناگه همی برگرفت آفتاب
Сари ҷнкҷўён бар омад бихоб
سر جنگجویان بر آمد بخواب
Ҳамаи даст аз ҷанг бардоштанд
همه دست از جنگ برداشتند
Чу хуршедро тира гаван ёфтанд
چو خورشید را تیره گون یافتند
Бигуфтанд кин хашми парвардгор
بگفتند کاین خشم پروردگار
Гирифтааст бар мо , гуҳи корзор
گرفته است بر ما، گه کارزار
Ки ин рӯз равшан бимонанд шом
که این روز روشن بمانند شام
Ҳамаи кори могшт инак тамом
همه کار ماگشت اینک تمام
Чаро хӯн бирезем аз икдгр
چرا خون بریزیم از یکدگر
Ки ҳаргиз набинем рӯй зафар
که هرگز نبینیم روی ظفر
Аз ин пас нмоӣими мо оштӣ
از این پس نمائیم ما آشتی
Ту гўӣӣ ки пайкор нодоштӣ
تو گوئی که پیکار ناداشتی
Чу ин қасд карданд шуд офтоб
چو این قصد کردند شد آفتاب
Накарданд дар ҷанги дигари шитоб
نکردند در جنگ دیگر شتاب
Дӯша сулҳ карданд бо икдгр
دوشه صلح کردند با یکدگر
Сӯии Мод валидӣ шудӣ рҳспр
سوی ماد ولیدی شدی رهسپر
Чўик сол бигузашт зи ин корзор
چویک سال بگذشت ز این کارزار
Шаҳи Моди ранҷури гашт ва назор
شه ماد رنجور گشت و نزار
Бифармуд оред ожиди ҳок
بفرمود آرید آژید هاک
Ки байнами ман он навҷавони пӯри пок
که بینم من آن نوجوان پور پاک
Биёмад писар чун бензади падар
بیامد پسر چون بنزد پدر
Бадв гуфт : фарзонаи нури басар
بدو گفت : فرزانه نور بصر
Басии ранҷи барадам дар ин рӯзгор
بسی رنج بردم در این روزگار
Гушӯдам басии кишвари номдор
گشودم بسی کشور نامدار
Сипорам бтўи лашкару кишварам
سپارم بتو لشکر و کشورم
Ки марг ояд инак ҳаме дар барам
که مرگ آید اینک همی در برم
Ту бедор бош ва ту ҳушёр бош
تو بیدار باش و تو هشیار باش
Ҳамаи кишваратро нигаҳдор бош
همه کشورت را نگهدار باش
Биздони гароӣ ва бова паноҳ
بیزدان گرای و باو بر پناه
Чу хоҳӣ ки бар тахт бошӣ ту шоҳ
چو خواهی که بر تخت باشی تو شاه
Чу ин гуфт бФшрди дасти писар
چو این گفت بفشرد دست پسر
Бигуфто шуд инак замонами басар
بگفتا شد اینک زمانم بسر
Бихобеду дигар на бедор шуд
بخوابید و دیگر نه بیدار شد
На Мод ва на лейдӣ врокор шуд
نه ماد و نه لیدی ورا کار شد
Чунин бошад ин рӯзгори куҳан
چنین باشد این روزگار کهن
Намонад бонсони биҷузи як кафан
نماند بانسان بجز یک کفن
Агар ном некат бимонад баҷо
اگر نام نیکت بماند بجا
Ту гўӣӣ ки пайвастаи дории бФо
تو گوئی که پیوسته داری بقا
Пас аз солҳо номи ту ёдгор
پس از سالها نام تو یادگار
Бимонад дигар ҳеҷ ноед бакор
بماند دگر هیچ ناید بکار