Ту то бошӣ эй хусрави номвар

تو تا باشی ای خسرو نامور

Маранҷон касеро ки дорад ҳунар

مرنجان کسی را که دارد هنر

Ба вижа ки бошад зи равшани дилӣ

به ویژه که باشد ز روشن دلی

Ба ҷони дӯсти дори набӣу алӣ

به جان دوست دار نبی و علی

Яке номадории зоирони манам

یکی نامداری زایران منم

Ки ху карда дар ҷанги шерони танам

که خو کرده در جنگ شیران تنم

Қалам дораму илму фарҳангу рой

قلم دارم و علم و فرهنگ و رای

Нажоди бузургону фар ҳамЭй

نژاد بزرگان و فر همای

Ба гоҳе ки омад тамизами падед

به گاهی که آمد تمیزم پدید

Равонам ба дониши ҳамеи бади калид

روانم به دانش همی بد کلید

Згитии нҷстм ба ҷузи ростӣ

زگیتی نجستم به جز راستی

Нагаштам ба гирд каму костӣ

نگشتم به گرد کم و کاستی

Ҳамаи хайри исломёни хостам

همه خیر اسلامیان خواستم

Диламро ба некӣ биёростам

دلم را به نیکی بیاراستم

Ҳамаи хостам то ки исломён

همه خواستم تا که اسلامیان

Ба ваҳдат бабанданд яксар миён

به وحدت ببندند یکسر میان

Ҳамаи дӯстӣ бо ҳам афзӯн кунанд

همه دوستی با هم افزون کنند

зи дили кини дерина берун кунанд

ز دل کین دیرینه بیرون کنند

Мари исломёнро фазояд шараф

مر اسلامیان را فزاید شرف

Нифоқ ва ҷудоӣ шавад бартараф

نفاق و جدایی شود برطرف

Дар ислом ояд ба фари ҳамид

در اسلام آید به فر حمید

Яке иттиҳоди сиёсии падед

یکی اتحاد سیاسی پدید

Шавад тарки Эрону Эрон чу тарк

شود ترک ایران و ایران چو ترک

Намонад дўӣӣ дар шаҳони стрк

نماند دوئی در شهان سترک

Ҳамон низ донандагони Ироқ

همان نیز دانندگان عراق

Ба султон аъзам кунанд иттифоқ

به سلطان اعظم کنند اتفاق

Здл ҳо задойанд ин кӣнаи зуд

زدل ها زدایند این کینه زود

Нгўинди суннӣу шиъӣ ки буд

نگویند سنی و شیعی که بود

Вази он пас бигиранд гетӣ ба зӯр

وز آن پس بگیرند گیتی به زور

Зҷони мухолиф бар оранди шӯр

زجان مخالف بر آرند شور

Або чанд озода мард гузин

ابا چند آزاده مرد گزین

Нбштими баси номаҳои матин

نبشتیم بس نامه های متین

Равона намудем сӯии Ироқ

روانه نمودیم سوی عراق

Ки бархезад аз олами дайни нифоқ

که برخیزد از عالم دین نفاق

Ба неруии додари ҷони офарин

به نیروی دادار جان آفرین

Ҳама бар ниҳоданд имзои барин

همه بر نهادند امضا برین

Ба бахшед ҳасани асари нома ҳо

به بخشید حسن اثر نامه ها

Ки , хом ва напухта набад хома ҳо

که، خام و نپخته نبد خامه ها

Сипосами зиздони пирӯзгар

سپاسم زیزدان پیروزگر

Ки ин нахл умед шуд борвар

که این نخل امید شد بارور

Навиштанд зоирон ва ҳам аз Ироқ

نوشتند زایران و هم از عراق

Ки аз дил бишустем гирди нифоқ

که از دل بشستیم گرد نفاق

Ҳамаи ҷони фидоӣ шариъат кунем

همه جان فدای شریعت کنیم

Ба султони ислом байъат кунем

به سلطان اسلام بیعت کنیم

Гузорем қонӯни бегонагӣ

گذاریم قانون بیگانگی

Бигиреми ойини фарзонагӣ

بگیریم آیین فرزانگی

Азин пас ҳама куфр созем паст

ازین پس همه کفر سازیم پست

Биорем гетии саросар ба даст

بیاریم گیتی سراسر به دست

Касе аз салотини исломён

کسی از سلاطین اسلامیان

зи аббосиён то ба усмониён

ز عباسیان تا به عثمانیان

Зсомонӣу ғзнӣу дайламӣ

زسامانی و غزنی و دیلمی

зи салҷуқу хоразмӣу фотимӣ

ز سلجوق و خوارزمی و فاطمی

зи садри салаф то ба гоҳи халаф

ز صدر سلف تا به گاه خلف

Муваффақ нигарадед бар ин шараф

موفق نگردید بر این شرف

Магари андарин асри комади падед

مگر اندرین عصر کامد پدید

Чунин тарҳи муҳками зи рои Садид

چنین طرح محکم ز رای سدید

?герати зин бад ояд , гуноҳ ман аст

گرت زین بد آید، گناه من است

Ки ин шеваи ойину роҳ ман аст

که این شیوه آیین و راه من است

Барин зодаам ҳам барин бигузарам

برین زاده ام هم برین بگذرم

Вазин фахр бар чарх сояд серум

وزین فخر بر چرخ ساید سرم

Агар шоҳро буд ҳиссии ниҳон

اگر شاه را بود حسی نهان

Марои сохтӣ бениёз аз ҷаҳон

مرا ساختی بی نیاز از جهان

Вагар аз мусулмоняш буд баҳр

وگر از مسلمانیش بود بهر

Ба некии маро шуҳра кардӣ ба даҳр

به نیکی مرا شهره کردی به دهر

Чу дар хӯн ӯ ҷавҳари ширк буд

چو در خون او جوهر شرک بود

Зтўҳиди ислом хашмаш фузуд

زتوحید اسلام خشمش فزود

Пашизӣ ба аз шаҳриёрии чунин

پشیزی به از شهریاری چنین

Ки на кеш дорад на ойину дайн

که نه کیش دارد نه آیین و دین

Маро бим додӣ ки дар Ардабӣл

مرا بیم دادی که در اردبیل

Танамро ба занҷири бандӣ чу пел

تنم را به زنجیر بندی چو پیل

Зкштн натарсам ки озода ам

زکشتن نترسم که آزاده ام

Змодри ҳамеи маргро зода ам

زمادر همی مرگ را زاده ام

Касе безамона ба гетӣ намурда

کسی بی زمانه به گیتی نمرد

Бамурд онкии номи бузургии набард

بمرد آنکه نام بزرگی نبرد

Намирам азин пас ки ман зинда ам

نمیرم ازین پس که من زنده ام

Ки ин тарҳи тавҳид афканда ам

که این طرح توحید افکنده ام

Ба гӯш аз сурӯшами басии мждҳост

به گوش از سروشم بسی مژدهاست

Дилами ганҷи гавҳар , қалам аждаҳост

دلم گنج گوهر، قلم اژدهاست

Пас аз мурданам ҳаст пояндагӣ

پس از مردنم هست پایندگی

Ки ҷовид бошад марои зиндагӣ

که جاوید باشد مرا زندگی

Насиби ман ободу таҳсин буд

نصیب من آباد و تحسین بود

Туро баҳра ҳамвора нафрин буд

تو را بهره همواره نفرین بود

Пас аз ман бигӯянд номи оварон

پس از من بگویند نام آوران

Саройанд бо икдгри меҳтарон

سرایند با یکدگر مهتران

Ки кирмонии роди покии ниҳод

که کرمانی راد پاکی نهاد

Ҳама дод мардӣ ва дониш бидод

همه داد مردی و دانش بداد

Пас аз сездаҳ қарни пари ихтилоф

پس از سیزده قرن پر اختلاف

Намӯдор кард ӯ раҳи эътилоф

نمودار کرد او ره ائتلاف

Ба тавҳид даъват намӯд аз дуе

به توحید دعوت نمود از دویی

Ба печид аз кажӣу ҷодуӣ

به پیچید از کژی و جادویی

Маро ояд аз муштарии офарин

مرا آید از مشتری آفرین

Ки будам фидокори дайни мубин

که بودم فداکار دین مبین

Дурудам зминў расонанд ҳур

درودم زمینو رسانند حور

Ҳам аз осмонам фишонанд нур

هم از آسمانم فشانند نور

Ба дӯзахи Бамонеи ту тираи равон

به دوزخ بمانی تو تیره روان

Ҳиммат лаънат ояд зпиру ҷавон

همت لعنت آید زپیر و جوان

Нишинанд ва гӯйанд мардони род

نشینند و گویند مردان راد

Ба некӣ наёранд номи ту ёд

به نیکی نیارند نام تو یاد

Ки шаҳи Носириддини бадии ёри куфр

که شه ناصرالدین بدی یار کفر

Аз ӯ гарм гардид бозори куфр

از او گرم گردید بازار کفر

Касоне ки тавҳид дайн хостанд

کسانی که توحید دین خواستند

Бад-ӣни мақсади қудси бархестанд

بدین مقصد قدس برخاستند

Бёзрду афсарад ва аз худ баранд

بیازرد و افسرد و از خود براند

Ба гетӣ ба ҷузи ном зиштӣ нахонд

به گیتی به جز نام زشتی نخواند

Ту эй шаҳи чунин роҳи дайн сад макун

تو ای شه چنین راه دین سد مکن

Ба хираи ҳамеи номи худ бад макун

به خیره همی نام خود بد مکن

Ки ногуҳи диламро барории зҷоӣ

که ناگه دلم را برآری زجای

Ҳама дудмонат барорам зпоӣ

همه دودمانت برآرم زپای

Бигӯям суханҳои ногуфтанӣ

بگویم سخن های ناگفتنی

Бснбми гуҳарҳои носифтанӣ

بسنبم گهرهای ناسفتنی

Ки чун буд беху табори қаҷар

که چون بود بیخ و تبار قجر

Чигуна ба шом овареданд сар

چگونه به شام آوریدند سر

Ба тотори баҳр чаҳ омехтанд

به تاتار بهر چه آمیختند

Зшом аз барои чаҳ бигурехтанд

زشام از برای چه بگریختند

Маро ҳаст торихии андари арўп

مرا هست تاریخی اندر اروپ

Ба қӯти фузунтар зтўпи крўп

به قوت فزونتر زتوپ کروپ

Мабодо ки он нома афшон шавад

مبادا که آن نامه افشان شود

Ки беху таборат парешон шавад

که بیخ و تبارت پریشان شود

Ҳамон ба ки хомӯшсозӣ маро

همان به که خاموش سازی مرا

Зкинаҳи фаромӯшсозӣ маро

زکینه فراموش سازی مرا