Ба Балхи андари оташкадаи навбаҳор

به بلخ اندر آتشکده نوبهار

Срўтн бишуст он шаҳи номдор

سروتن بشست آن شه نامدار

Ғамӣ шуд зи пайкору сайр аз бадӣ

غمی شد ز پیکار و سیر از بدی

Бар ӯ тофт як хураи эзадӣ

بر او تافت یک خوره ایزدی

Пар андеша шуд мояи вари ҷони шоҳ

پر اندیشه شد مایه ور جان شاه

Аз он эзадии корвони дастгоҳ

از آن ایزدی کاروان دستگاه

Ҳаме гуфт ҳар ҷои ободи бум

همی گفت هر جای آباد بوم

Зҳндўстон то ба Юнону рӯм

زهندوستان تا به یونان و روم

Гирифтам ба неруии шоҳаншаҳӣ

گرفتم به نیروی شاهنشهی

Марои гашти фармону тахти маӣ

مرا گشت فرمان و تخت مهی

Кунун он ба ояд ки ман роҳҷўӣ

کنون آن به آید که من راهجوی

Шавам пеши яздони пар аз обрӯӣ

شوم پیش یزدان پر از آبروی

Равонам бар он ҷои некони барад

روانم بر آن جای نیکان برد

Ки ин тоҷу тахт кӣӣ бугзарад

که این تاج و تخت کئی بگذرد

Мабодо ки оради равонами манӣ

مبادا که آرد روانم منی

Бади андешаду кини аҳрӣманӣ

بد اندیشد و کین اهریمنی

Бапушед пас ҷома ӣ нави сипед

بپوشید پس جامه ی نو سپید

Ниёйиш кунон рафт дили пари умед

نیایش کنان رفت دل پر امید

Зоиўон ба ҷой парастиш бирафт

زایوان به جای پرستش برفت

Дил аз тахт шоҳаншаҳӣ барграфт

دل از تخت شاهنشهی برگرفت

Ҳамаи кишвари хештани сар ба сар

همه کشور خویشتن سر به سر

Бадв нима кард он шаҳи номвар

بدو نیمه کرد آن شه نامور

Яке нимаи коўс киро бидод

یکی نیمه کاوس کی را بداد

Дигар ?бирта ӣ гирди волонжод

دگر برته ی گرد والانژاد

Ба кӯҳ андарун дошт ?биртаи мақом

به کوه اندرون داشت برته مقام

Ҳамеи кҳбдии сохтӣ субҳу шом

همی کهبدی ساختی صبح و شام

Азу буд коўси меҳтар ба сол

ازو بود کاوس مهتر به سال

Наме хости касро ба гетии ҳам?ил

نمی خواست کس را به گیتی همال

Наоне фиристод ва ӯро бикушт

نهانی فرستاد و او را بکشت

Ки сартосари кишвари орад ба мушт

که سرتاسر کشور آرد به مشت

Смрдиси хондандӣ ӯро ба ном

سمردیس خواندندی او را به نام

Ҳамеи зиндаи пндоштндши авом

همی زنده پنداشتندش عوام