Ба гоҳе ки аз Миср омад ба шом

به گاهی که از مصر آمد به شام

Муғии номвар буд ҷомосби ном

مغی نامور بود جاماسب نام

зи аркодрси хост ва овоз дод

ز ارکادرس خواست و آواز داد

Ки ман ?биртаам шоҳи хусрави нажод

که من برته ام شاه خسرو نژاد

Ҷаҳонро яке шаҳриёр навом

جهان را یکی شهریار نوام

Смрдиси яли пӯри кихсрўом

سمردیس یل پور کیخسروام

Бар ӯ анҷумани гашт ҳар сӯи сипоҳ

بر او انجمن گشت هر سو سپاه

Стўҳидаҳ буданд мардуми зшоаҳ

ستوهیده بودند مردم زشاه

Ки печидаи бади сари задин худоӣ

که پیچیده بد سر زدین خدای

Наёвардӣ аз доду дониш ба ҷой

نیاوردی از داد و دانش به جای

Фаррухи зодро кишти каши бади вазир

فرخ زاد را کشت کش بد وزیر

Ки хонд ҳамеи пргзсбши ҳажир

که خواند همی پرگزسبش هژیر

Гмото ба гоҳ маӣ барнишаст

گماتا به گاه مهی برنشست

Гирифтаи яке гурзи заррин ба даст

گرفته یکی گرز زرین به دست

Чу огоҳӣ омад ба коўс кӣ

چو آگاهی آمد به کاوس کی

Биҷӯшед хунаш ба тани ҳамчу май

بجوشید خونش به تن همچو می

Ҳамеи тохти асб аз паии корзор

همی تاخت اسب از پی کارزار

Ба ногуҳи зосб андар афтод хор

به ناگه زاسب اندر افتاد خوار

Ҳамон кордкш буд доим ба даст

همان کاردکش بود دایم به دست

Ба паҳлу фурӯ рафт ва ӯро бахаст

به پهلو فرو رفت و او را بخست

Абои номдорони Эрони сипоҳ

ابا نامداران ایران سپاه

Ба ҳангоми мурдан чунин гуфт шоҳ

به هنگام مردن چنین گفت شاه

Ки ман ?биртаро пеши азин кушта ам

که من برته را پیش ازین کشته ام

Ба хоки сиёҳаш бёғштаҳ ам

به خاک سیاهش بیاغشته ام

Гмотоӣ бе дониши бади гуҳар

گماتای بی دانش بد گهر

Дурӯғаст гуфтор ӯ сар ба сар

دروغ است گفتار او سر به سر