Хушо гоҳи фаррухи яли Исфандиёр
خوشا گاه فرخ یل اسفندیار
Надидааст гетӣ чу ӯ як савор
ندیده است گیتی چو او یک سوار
Ки хонанд ӯро шаҳи Дориюш
که خوانند او را شه داریوش
Магари худ спндости номи сурӯш
مگر خود سپنداست نام سروش
Ҳамоно ки вштосб будаш падар
همانا که وشتاسب بودش پدر
Ки ӯ буд аршомноро писар
که او بود ارشامنا را پسر
Ҳам аршомнои пӯр арёрм аст
هم ارشامنا پور اریارم است
Ки монандаи сом ва ҳам нирм аст
که ماننده سام و هم نیرم است
Пас орёрмаҳ пўрчшпоиш аст
پس آریارمه پورچشپایش است
Ки ӯ зода ҳокҳомонш аст
که او زاده هاکهامانش است
Ба гоҳе ки бинишаст бар пушти зин
به گاهی که بنشست بر پشت زین
Бадв дод Сӣрӯс духт гузин
بدو داد سیروس دخت گزین
Збобли ҳамеи тохт то нинаво
زبابل همی تاخت تا نینوا
Ҷаҳондору пирӯзи фармонраво
جهاندار و پیروز فرمانروا
Чу омад ба наздик ӯ ?агаӣ
چو آمد به نزدیک او اگهی
Ки гоҳ маӣ шуд зшоҳони тиҳӣ
که گاه مهی شد زشاهان تهی
Гмото нишаста ба тахти маон
گماتا نشسته به تخت مهان
Зкоўси прдхтаҳи мондаи ҷаҳон
زکاوس پردخته مانده جهان
Збобл биёмад чу як жандаи пел
زبابل بیامد چو یک ژنده پیل
Хурӯшед бирасон дарёии нил
خروشید برسان دریای نیل
Яке чарх баркашид аз шроъ
یکی چرخ برکشید از شراع
Ту гуфтӣ ки хуршеди барзади шуъоъ
تو گفتی که خورشید برزد شعاع
Чу ӯ дасти барадӣ ба тиру камон
چو او دست بردی به تیر و کمان
Нрстии кас аз тир ӯ бе гумон
نرستی کس از تیر او بی گمان
Абои панҷ тани мейр бо офарин
ابا پنج تن میر با آفرین
Яке барниҳоданд паймон бар ин
یکی برنهادند پیمان بر این
Ки ҳангоми гулгашт дар бомдод
که هنگام گلگشت در بامداد
Абри пушти асбони тозии нажод
ابر پشت اسبان تازی نژاد
Киро шеҳа асб ояд нахуст
که را شیهه اسب آید نخست
Сари тахт шоҳӣаст ӯро дуруст
سر تخت شاهی است او را درست
Нахусти асби шабдизи шаҳи Дориюш
نخست اسب شبدیز شه داریوش
Бузади шеҳа аз фари фаррухи сурӯш
بزد شیهه از فر فرخ سروش
Пиёда шуданд он бузургони ҳама
پیاده شدند آن بزرگان همه
Бхўонднд ӯро шаҳаншоҳи ма
بخواندند او را شهنشاه مه
Аз он рӯ шудаш номи аспндёр
از آن رو شدش نام اسپندیار
Ки аспанд шуд ёри он шаҳриёр
که اسپند شد یار آن شهریار
Чу омад бар авранги шоҳаншаҳӣ
چو آمد بر اورنگ شاهنشهی
Азу Фрҳӣ ёфт гоҳи маӣ
ازو فرهی یافت گاه مهی
Пшўтн ки кеҳтари бародари бадаш
پشوتن که کهتر برادر بدش
Ба ҳар кори дастуру ёвари бадаш
به هر کار دستور و یاور بدش
Ҳамон тоқи вестонау бесутун
همان طاق وستانه و بیستون
Бароварда ӣ ӯст бе чанд ва чун
برآورده ی اوست بی چند و چون
Ба тсҳиФи номаши чунин хонданд
به تصحیف نامش چنین خواندند
Чу бар паҳливонии сухани ронданд
چو بر پهلوانی سخن راندند