Дар айёми ин шоҳи волотбор
در ایام این شاه والاتبار
Пурошӯб шуд гетӣ аз ҳар канор
پرآشوب شد گیتی از هر کنار
Чу шуд подшоҳии барин шоҳи рост
چو شد پادشاهی برین شاه راست
Заҳри кишвари овои бадхоҳи хост
زهر کشور آوای بدخواه خواست
Зиўнон ва аз Бобулу мидё
زیونان و از بابل و میدیا
Зоскиту Аҳвозу арминё
زاسکیت و اهواز و ارمینیا
зи Мисри вази Аҳвоз ва аз бохтар
ز مصر وز اهواز و از باختر
Ҳам аз мдиаҳу порсои сар ба сар
هم از مدیه و پارسا سر به سر
зи аркўшё то лаб зинда равад
ز ارکوشیا تا لب زنده رود
Сипаҳ буд оканда чун тору пуд
سپه بود آکنده چون تار و پود
Ба ҳар ҷанг пирӯз шуд шоҳи гӯ
به هر جنگ پیروز شد شاه گو
Дурахшон шудаш ном чун моҳи нав
درخشان شدش نام چون ماه نو
Аўрўтўсро кишт дар лидё
اوروتوس را کشت در لیدیا
Ки ӯ буд арҷосби шоҳи киё
که او بود ارجاسب شاه کیا
Ҳамон сурхаи кӯ буд шоҳи ттор
همان سرخه کو بود شاه تتار
Зҷонш баровард дорои дамор
زجانش برآورد دارا دمار
Ба сито ки хўонндшон бе дирафш
به سیتا که خوانندشان بی درفش
Ҳамаи рӯз равшан намӯд ӯ бунафш
همه روز روشن نمود او بنفش
Ба Мисри андаруни кишти комуси пер
به مصر اندرون کشت کاموس پیر
Ки кобишаҳ хонд варои тизўир
که کابیشه خواند ورا تیزویر
Ба Бобул таба кард аркўш ро
به بابل تبه کرد ارکوش را
Гирифт он гмотои Мокӯаш ро
گرفت آن گماتای ماکوش را
набиштааст дар бесутуни номи худ
نبشته است در بیستون نام خود
Ҳамаи достонҳои айёми худ
همه داستان های ایام خود
Ки оварадҳо кард беш аз шумор
که آوردها کرد بیش از شمار
Ба банд андар оварад даҳ шаҳриёр
به بند اندر آورد ده شهریار
Нигоридаи он пайкаронро ҳама
نگاریده آن پیکران را همه
Ба занҷирашони баста ҳамчун рама
به زنجیرشان بسته همچون رمه
Ба гоҳе ки рафт ӯ ба мкдўнё
به گاهی که رفت او به مکدونیا
Шуд Искандари номварро ниё
شد اسکندر نامور را نیا
Нахустин Сикандар аз ӯ шуд падед
نخستین سکندر از او شد پدید
Чу модараши рухсор доро бидид
چو مادرش رخسار دارا بدید
Зани пӯри ҳрқл бадв шуд қарин
زن پور هرقل بدو شد قرین
Ки Юнонёнро бади ойини чунин
که یونانیان را بد آیین چنین
Катоюни магари номи мкдўнёст
کتایون مگر نام مکدونیاست
Ки гуяд ба шаҳнома ном киёст
که گوید به شهنامه نام کیاست
Зиҳии фари фаррухи фари Исфандиёр
زهی فر فرخ فر اسفندیار
Ки Искандар омад азуи ёдгор
که اسکندر آمد ازو یادگار
Фсонҳои доробу гуштосби шоҳ
فسانهای داراب و گشتاسب شاه
Ҷуз ин нест ва гашта баҳами иштибоҳ
جز این نیست و گشته بهم اشتباه