Зшоҳони фузун буд ӯро маниш

زشاهان فزون بود او را منش

Ки бигузашт стропш аз бист ва шаш

که بگذشت ستراپش از بیست و شش

Яке шорсони сохт зрнўши ном

یکی شارسان ساخت زرنوش نام

Ба шӯши андари он зистии шоди ком

به شوش اندر آن زیستی شاد کام

Биёрост ҷашнӣ чу хуррами баҳор

بیاراست جشنی چو خرم بهار

Ки ҳаргиз набинад чун ӯ рӯзгор

که هرگز نبیند چون او روزگار

Кашиданд шилонии он ҷои сутург

کشیدند شیلانی آن جا سترگ

Заҳри сӯ бхўонднд хӯрду бузург

زهر سو بخواندند خورد و بزرگ

Ҳамоно дар он ҷашн ва он дастгоҳ

همانا در آن جشن و آن دستگاه

зи бонӯӣ ва штӣ биринҷед шоҳ

ز بانوی و شتی برنجید شاه

Як моҳрӯи баргузед аз яҳуд

یک ماهرو برگزید از یهود

Сипас бонӯӣ бонӯонаш намӯд

سپس بانوی بانوانش نمود

Ки астир хонанд номаши магар

که استیر خوانند نامش مگر

Бадии мрдхоиши бародари падар

بدی مردخایش برادر پدر

Ҷаҳони ҷӯии ҳумон ки дастур буд

جهان جوی هومان که دستور بود

Ҳам аз мрдхои сахти ранҷур буд

هم از مردخا سخت رنجور بود

Ҳамеи хости куштани яҳудони ҳама

همی خواست کشتن یهودان همه

Ки ӯ буд чун гурги эшон рама

که او بود چون گرگ ایشان رمه

зи неруии он бонӯии ҳўрзод

ز نیروی آن بانوی حورزاد

Сари хешро дод ҳумон ба бод

سر خویش را داد هومان به باد

Азуи гашти Эрони саросари ғамӣ

ازو گشت ایران سراسر غمی

Ки шуд орзу базм будаш ҳаме

که شد آرز و بزم بودش همی

Яке хоҷаи бади ном ӯ меҳр дод

یکی خواجه بد نام او مهر داد

Ки аз шоҳ ҷонаш набад ҳеҷ шод

که از شاه جانش نبد هیچ شاد

Ба ҳамроҳии номвари Ардавон

به همراهی نامور اردوان

Бикуштанд мршоаҳро ҳардуон

بکشتند مرشاه را هردوان

Туона ҳаме гуфт бо Ардашер

توانه همی گفت با اردشیر

Ки доро бикуштааст фаррухи зрир

که دارا بکشته است فرخ زریر

Бирафтанд ва ӯро бикуштанд зор

برفتند و او را بکشتند زار

Ба кини хоҳии номвари шаҳриёр

به کین خواهی نامور شهریار

Дареғ он набарда зрири савор

دریغ آن نبرده زریر سوار

Ҳамон шоҳзода ки шуд куштаи зор

همان شاهزاده که شد کشته زار