Пас аз ваии зрксис бар шуд ба гоҳ

پس از وی زرکسیس بر شد به گاه

Ки ӯ буд фарзанди меҳтари зшоаҳ

که او بود فرزند مهتر زشاه

Магари модараш буд домоспӣ

مگر مادرش بود داماسپی

Нажодаши ҳаме буд гуштосбӣ

نژادش همی بود گشتاسبی

Ҳамоно бародараш будӣ шғод

همانا برادرش بودی شغاد

Ки аз Бобулу клдаҳ будаш нажод

که از بابل و کلده بودش نژاد

Ба Юнони забон чун сухани ронданд

به یونان زبان چون سخن راندند

Варои сғдёнўс май хонданд

ورا سغدیانوس می خواندند

Ҳасади баради он бдгҳр бар зрир

حسد برد آن بدگهر بر زریر

Ду моҳ аз пас мурдани Ардашер

دو ماه از پس مردن اردشیر

Ба ҳамроҳии хоҷаи носипос

به همراهی خواجه ناسپاس

Ки номаши ҳаме буд Форносёс

که نامش همی بود فارناسیاس

Ба гоҳе ки шаҳи маст будӣ ба хоб

به گاهی که شه مست بودی به خواب

Бикушт ва бияфканад дар чоҳи об

بکشت و بیفکند در چاه آب

Худ онгаҳ ба тахти маӣ бар нишаст

خود آنگه به تخت مهی بر نشست

Яке теғи заҳр об дода бадаст

یکی تیغ زهر آب داده بدست

Ҳамон хоҷаи бовафои зрир

همان خواجه باوفای زریر

Ки бокӯр хондаш ҳамеи Ардашер

که باکور خواندش همی اردشیر

Гирифт ва ба хокаш бияфканад зор

گرفت و به خاکش بیفکند زار

Ҳамеи сохт пас пайкараши сангсор

همی ساخت پس پیکرش سنگسار

Сипоҳии азу рӯй бркоштнд

سپاهی ازو روی برکاشتند

Ҳамаи тухми кинаш ба дил коштанд

همه تخم کینش به دل کاشتند

Бародараши кӯ буд дар бохтар

برادرش کو بود در باختر

Ҳамеи хости оради замонаш ба сар

همی خواست آرد زمانش به سر

Ҷаҳони ҷӯйро буд ахўости ном

جهان جوی را بود اخواست نام

Ки дороб низаш ҳаме хонд ном

که داراب نیزش همی خواند نام

зи кори шғодши хабар чун расед

ز کار شغادش خبر چون رسید

Яке лашкар аз бохтар баркашид

یکی لشکر از باختر برکشید

Чу дороб омад ба астрхи боз

چو داراب آمد به استرخ باز

Ҳама лашкар омад сӯии ваии фароз

همه لشکر آمد سوی وی فراز

Ба ҷое ки хонанд доро бигард

به جایی که خوانند دارا بگرد

Ки девори шаҳр андар оварад гирд

که دیوار شهر اندر آورد گرد