Пас аз марги дороби шоҳи Ардашер

پس از مرگ داراب شاه اردشیر

Нишаст аз баргоҳ шоҳии далер

نشست از برگاه شاهی دلیر

Ҳридўти хондаи варои мнсўмўн

هریدوت خوانده ورا منسومون

Ки бахташи ҷавон буду райши фузун

که بختش جوان بود و رایش فزون

Ба шаҳрӣ ки хонанд порзгрод

به شهری که خوانند پارزگراد

Басар хост дияем шоҳии ниҳод

بسر خواست دیهیم شاهی نهاد

Чунин буд ойини Кайхусравӣ

چنین بود آیین کیخسروی

Ки ҳркў ба шоҳӣ расед аз навай

که هرکو به شاهی رسید از نوی

Зтни ҷома хеш кардӣ бурун

زتن جامه خویش کردی برون

Бирафтӣ ба озари гшсби андарун

برفتی به آذر گشسب اندرون

Бпўшидии он ҷомаи тоҷўр

بپوشیدی آن جامه تاجور

Ки гоҳи шубоняш будӣ ба бар

که گاه شبانیش بودی به بر

Бихӯрадӣ зонҷири хушкида чанд

بخوردی زانجیر خشکیده چند

Мкидии збрги буна ё сапанд

مکیدی زبرگ بنه یا سپند

Пас онгоҳ нӯшедӣ аз беш ва кам

پس آنگاه نوشیدی از بیش و کم

Яке шарбат аз шеру сиркаи баҳам

یکی شربت از شیر و سرکه بهم

Барин буд ойини шоҳаншаҳон

برین بود آیین شاهنشهان

Ба гоҳи нишастан ба тахти каён

به گاه نشستن به تخت کیان

Чу шоҳ андар омад ба оташкада

چو شاه اندر آمد به آتشکده

Ҳама занаду асто ба зари ождаҳ

همه زند و استا به زر آژده

Муғии шоҳро дод азин огаҳӣ

مغی شاه را داد ازین آگهی

Ки Сӣрӯс чун бади сарири маӣ

که سیروس چون بد سریر مهی

Туро кишт хоҳад дарин ҷойгаҳ

ترا کشت خواهد درین جایگه

Магари худ бар Эрон шавад Подшаҳ

مگر خود بر ایران شود پادشه

Кӣ номдор андар омад ба хашм

کی نامدار اندر آمد به خشم

Ҳаме оташ афрӯхт аз ҳар ду чашм

همی آتش افروخت از هر دو چشم

Бифармуд кӯро ба зории кашанд

بفرمود کو را به زاری کشند

Ҳамаи пайкарашро ба хӯни дркшнд

همه پیکرش را به خون درکشند

Призод бишунид ва омад давон

پریزاد بشنید و آمد دوان

Дар оғӯш бигирифт пӯри ҷавон

در آغوش بگرفت پور جوان

Шҳншаҳ ба ночор аз ӯ даргузашт

شهنشه به ناچار از او درگذشت

Дигар бораи Сӣрӯси стропи гашт

دگر باره سیروس ستراپ گشت

Ба лейдии куллӣ оркро ёд кард

به لیدی کلی آرک را یاد کرد

Ба дастури Юнонён кор кард

به دستور یونانیان کار کرد

Биёрост лашкари паии корзор

بیاراست لشکر پی کارزار

Сипоҳаши фузун буд аз сад ҳазор

سپاهش فزون بود از صد هزار

Ба кўноксо омад аз сордиз

به کوناکسا آمد از ساردیز

Ҳамаи дили пар аз кини сари пари ситез

همه دل پر از کین سر پر ستیز

Вазин сӯ кӣ номвар бо сипоҳ

وزین سو کی نامور با سپاه

Крозон биёмад бидон размгоҳ

کرازان بیامد بدان رزمگاه

Ниҳоданд овардгоҳии бузург

نهادند آوردگاهی بزرگ

Ду ҷангӣ ба монанди ду нараҳ гург

دو جنگی به مانند دو نره گرگ

Фузӯнии ҳаме буд бо Ардашер

فزونی همی بود با اردشیر

Дар он ҷанг Сӣрӯс шуд дастгир

در آن جنگ سیروس شد دستگیر

Здорши бёўихт чун хорпушт

زدارش بیاویخت چون خارپشت

Вазони пас ба борон тираш бикушт

وزان پس به باران تیرش بکشت

Чу Сӣрӯсро бахт баргашта шуд

چو سیروس را بخت برگشته شد

Куллӣ орхи номвар кушта шуд

کلی آرخ نامور کشته شد

Дар он ҷанги знФўн ба ҳамроҳ буд

در آن جنگ زنفون به همراه بود

Ки донишварии гирду огоҳ буд

که دانشوری گرد و آگاه بود

Ҳам ӯ бади сипаҳдори Юнони сипаҳ

هم او بد سپهدار یونان سپه

Ба зинҳор омад ба наздики шаҳ

به زنهار آمد به نزدیک شه

Ба ҷон дод зинҳорашони Ардашер

به جان داد زنهارشان اردشیر

Фиристодашон бо тжоўи далер

فرستادشان با تژاو دلیر

Ба Юнонёни шарҳи ин бозгашт

به یونانیان شرح این بازگشت

Басии мояи сяту овози гашт

بسی مایه صیت و آواز گشت

ГзнФўн казон роҳ баргашта аст

گزنفون کزان راه برگشته است

Ҳамеи нағз таърих бинвишта аст

همی نغز تاریخ بنوشته است

Зсирўс ва кораш сарояд ҳаме

زسیروس و کارش سراید همی

Мрони номварро ситояд ҳаме

مرآن نامور را ستاید همی