Гуҳии шоҳро паҳлавон хонда аст
گهی شاه را پهلوان خوانده است
Гуҳии асри инро бидон ронда аст
گهی عصر این را بدان رانده است
Гуҳии кишвариро кунад шоҳи ном
گهی کشوری را کند شاه نام
Гуҳии шахси номидаи қавмии тамом
گهی شخص نامیده قومی تمام
Гуҳии номи ҷангӣ шудаи паҳлавон
گهی نام جنگی شده پهلوان
Гуҳӣ гуяд аз дев ва аз ҷовдон
گهی گوید از دیو و از جاودان
Якеро кунад шоҳи солии ҳазор
یکی را کند شاه سالی هزار
Падарро ба ҷои писари шаҳриёр
پدر را به جای پسر شهریار
Дариғо ки таърих дар он замон
دریغا که تاریخ در آن زمان
Чу ма буд дар зери абрии ниҳон
چو مه بود در زیر ابری نهان
Ҳам осор пайдо набӯдӣ басӣ
هم آثار پیدا نبودی بسی
Хутути куҳанро нхўондӣ касе
خطوط کهن را نخواندی کسی
Зотўр ва аз Бобулу лидё
زآتور و از بابل و لیدیا
Золом ва аз ҳтн ва аз мидё
زآلام و از هتن و از میدیا
зи Юнон ва аз Мисру қавми Фнис
ز یونان و از مصر و قوم فنیس
Набӯд огаҳӣ назд дастон навис
نبود آگهی نزد دستان نویس
Азин рӯи сурӯдаи сухани ношинос
ازین رو سروده سخن ناشناس
Якеро намӯда ба дигари қиёс
یکی را نموده به دیگر قیاس
Замонҳои шоҳони ҳама дарҳам аст
زمان های شاهان همه درهم است
Суханҳои таърихи бас мубҳам аст
سخن های تاریخ بس مبهم است
Чу сад сол шоҳӣ кунад киқбод
چو صد سال شاهی کند کیقباد
Кас аз Тӯс ва Ораш наёрад биёад
کس از توس و آرش نیارد به یاد
Фиребурзи кӯ буд шоҳи мадӣ
فریبرز کو بود شاه مدی
Нтобед азуи фараи эзадӣ
نتابید ازو فره ایزدی
Чу коўс фармон баранд басӣ
چو کاوس فرمان براند بسی
Зокминён ёд наорад касе
زاکمینیان یاد نآرد کسی
Чу лҳросб шоҳӣ кунад гоҳи дайр
چو لهراسب شاهی کند گاه دیر
Ба Юнони сифорати намояди зрир
به یونان سفارت نماید زریر
Чу гуштосб бошад яке шаҳриёр
چو گشتاسب باشد یکی شهریار
Зшоҳӣ фурӯ монад Исфандиёр
زشاهی فرو ماند اسفندیار
Се панҷа ки шоҳӣ кунад Ардашер
سه پنجه که شاهی کند اردشیر
Дувуми Ардашерро наёяд бўир
دوم اردشیر را نیاید بویر
Чу рустами зайди солиёни дароз
چو رستم زید سالیان دراز
Ба ҳар ҷанг ӯ худ буд разми соз
به هر جنگ او خود بود رزم ساز
Чу гршсби боз ӯ нишинад ба тахт
چو گرشسب باز او نشیند به تخت
Шавад золи зари паҳлавии некбахт
شود زال زر پهلوی نیکبخت
Чу Сӣрӯс хонд ҳаме занад ва аст
چو سیروس خواند همی زند و است
Мау сол зардушт набошад дуруст
مه و سال زردشت نباشد درست
Чу заҳҳок шоҳӣаст солии ҳазор
چو ضحاک شاهیست سالی هزار
Нёинди Калдонӣон дар шумор
نیایند کلدانیان در شمار
Фаридун чу шоҳӣ кунад панҷ сад
فریدون چو شاهی کند پنج صد
Ба ободёни салтанат кӣ расад
به آبادیان سلطنت کی رسد
Чу афросйобаст хоқони тарк
چو افراسیاب است خاقان ترک
Ҳамон шида ӯ рости пӯри бузург
همان شیده او راست پور بزرگ
Чу аилогўӣ шуд зи туронён
چو ایلاگوی شد ز تورانیان
Буд равад Корини яке паҳлавон
بود رود کارن یکی پهلوان
Чу аироки пӯри Фаридун буд
چو ایراک پور فریدون بود
Шлмносру тӯр ворун шавад
شلمناصر و تور وارون شود
Чу осўр шуд сарви шоҳи Яман
چو آثور شد سرو شاه یمن
Буд шаҳри нинўиаҳи номи чаман
بود شهر نینویه نام چمن
Чу сгсор шуд номи Мозандарон
چو سگسار شد نام مازندران
Ҳамон гргсорон буд андарон
همان گرگساران بود اندران
Чу малики дёгўсти дашти дғў
چو ملک دیاگوست دشت دغو
зи грсиўзи оранди духтии накӯ
ز گرسیوز آرند دختی نکو
Чу Орминаи ҳам гашти сарҳади тӯр
چو آرمینه هم گشت سرحد تور
Гурозон дар он ҷо бароранд шӯр
گرازان در آن جا برآرند شور
Гар эйраши ҳамон ҷанги Ораш буд
گر ایرش همان جنگ آرش بود
Чу сиўз ки номи Сиёвуш буд
چو سیوز که نام سیاوش بود
Гуруҳеи зира паҳливонӣ набӯд
گروهی زره پهلوانی نبود
Фурӯди диловар ҷавонӣ набӯд
فرود دلاور جوانی نبود
На перон висааст дастури шаҳ
نه پیران ویسه است دستور شه
Ки ӯ худ буд ҷовдонии сипаҳ
که او خود بود جاودانی سپه
Олонон ба ҷузи малик олом нест
آلانان به جز ملک آلام نیست
Ки гуяд ба шаҳномаи номи джист
که گوید به شهنامه نام دژیست
Гуруҳеи з тотор бошад пашанг
گروهی ز تاتار باشد پشنگ
Ки буданд ба умедёни пеши ҷанг
که بودند به امیدیان پیش جنگ
Гҳоргҳонӣаст ҳўни сиёҳ
گهارگهانی است هون سیاه
Ки будӣ қрохони зтўрони сипоҳ
که بودی قراخان زتوران سپاه
Балоашон ба ҷузи қавм шарик нест
بلاشان به جز قوم شریک نیست
Чу бежан ки афсона ӣ бе зании сет
چو بیژن که افسانه ی بی زنی ست
Пшни худ буд ҷанги нўронёс
پشن خود بود جنگ نورانیاس
Ки андари пулонаи бади онро асос
که اندر پلانه بد آن را اساس
Аз ин гӯна бошад ғалатҳо басӣ
از این گونه باشد غلط ها بسی
Ки огаҳ набӯдӣ аз инҳо касе
که آگه نبودی از این ها کسی
Магари андарин асри фархундаи бен
مگر اندرین عصر فرخنده بن
Ки пайдо шуд он розҳои куҳан
که پیدا شد آن رازهای کهن
Дареғаст ки имрӯзи эрониён
دریغ است که امروز ایرانیان
Ндонанд таърихи пешинён
ندانند تاریخ پیشینیان