Баҳорони сӯй мдиаҳ омад дмон
بهاران سوی مدیه آمد دمان
Ки то худ ба дорои сари оради замон
که تا خود به دارا سر آرد زمان
Ҷаҳони ҷӯии дорои ҳамеи хости боз
جهان جوی دارا همی خواست باز
Ки гирд оварад лашгарии разми соз
که گرد آورد لشگری رزم ساز
Змдиаҳ равад ҷониби бохтар
زمدیه رود جانب باختر
Вази он ҷо ба панҷоби оради гузар
وز آن جا به پنجاب آرد گذر
Магари лашкарии гшн гирд оварад
مگر لشکری گشن گرد آورد
Сари бади куниши зер гирд оварад
سر بد کنش زیر گرد آورد
Хабар ёфт Искандар аз кори вай
خبر یافت اسکندر از کار وی
Наме хости гармии бозори вай
نمی خواست گرمی بازار وی
Биоварад аз астрхи ҳам сипоҳ
بیاورد از استرخ هم سپاه
Ки хуршед бар чарх гум кард роҳ
که خورشید بر چرخ گم کرد راه
Чу доро наёвард тоби ситез
چو دارا نیاورد تاب ستیز
Ба ночор бигирифт роҳи гурез
به ناچار بگرفت راه گریز
Ду строп буданд зоирони замин
دو ستراپ بودند زایران زمین
Ки буданд бо худманиш ҳам нишин
که بودند با خودمنش هم نشین
Яке волии бохтари бади бсўс
یکی والی باختر بد بسوس
Ки дар ҷанг бар шер кардӣ фусӯс
که در جنگ بر شیر کردی فسوس
Дигар буд зҳиркони шоди ком
دگر بود زهیرکان شاد کام
Ки ноборзони хондандаш ба ном
که نابارزان خواندندش به نام
Ба шаҳномаи хондаи варои моҳёр
به شهنامه خوانده ورا ماهیار
Дигар мардро номи ҷонўспор
دگر مرد را نام جانوسپار
Чу диданди кони кори азин гӯнаи гашт
چو دیدند کان کار ازین گونه گشت
Баланди ахтару номи дорои гузашт
بلند اختر و نام دارا گذشت
Бибастанд шаҳро ба занҷири зар
ببستند شه را به زنجیر زر
Ба гардӯнае дар нишонданд бар
به گردونه ای در نشاندند بر
Сӯй бохтар барграфтанд роҳ
سوی باختر برگرفتند راه
Ки он ҷо якишон шавад подшоҳ
که آن جا یکیشان شود پادشاه
Сикандар чу омад сӯии акбтон
سکندر چو آمد سوی اکبتان
Хабар ёфт аз кори дорои ҳамон
خبر یافت از کار دارا همان
Битозед тунд аз пасаш ҳам чу бод
بتازید تند از پسش هم چو باد
Зромши шабу рӯзи новирди ёд
زرامش شب و روز ناورد یاد
Чу диданд коскндр омад падед
چو دیدند کاسکندر آمد پدید
Шуданд он ду ҷангии зҷони ноумед
شدند آن دو جنگی زجان ناامید
Ба доро намуданд тори ахтараш
به دارا نمودند تار اخترش
Ба ханҷар дариданд равшани буриш
به خنجر دریدند روشن برش
Сикандар ба болин ӯ барнишаст
سکندر به بالین او برنشست
Бимолид бар чеҳр ӯ ҳар ду даст
بمالید بر چهر او هر دو دست
Здидаҳ баборед бар ваии сиришк
زدیده ببارید بر وی سرشک
Тани хастаро дид давр аз пизишк
تن خسته را دید دور از پزشک
Забони тези доро бар ӯ баргушод
زبان تیز دارا بر او برگشاد
Ҳаме кард андарз бисёр ёд
همی کرد اندرز بسیار یاد
Сикандар ба андӯҳу ғами гашти ҷуфт
سکندر به اندوه و غم گشت جفت
Здорои пазируфт ҳар чаҳ ӯ бигуфт
زدارا پذیرفت هر چه او بگفت
Яке дахма кардаш ба ойини ӯй
یکی دخمه کردش به آیین اوی
Бидон сон ки бади фарау дайни ӯй
بدان سان که بد فره و دین اوی
Вазони пас ба духташ фиристод кас
وزان پس به دختش فرستاد کس
Ки рахшони ҳамеи ном будяш бас
که رخشان همی نام بودیش بس
Ба мшгўӣ хеш оваредаш равон
به مشگوی خویش آوریدش روان
Варои сохт пас бонӯии бонувон
ورا ساخت پس بانوی بانوان
Ду бадхоҳро зинда бурдор кард
دو بدخواه را زنده بردار کرد
Зҷони бсўс андар оварад гирд
زجان بسوس اندر آورد گرد
Ҳамеи хости Эрону Юнони замин
همی خواست ایران و یونان زمین
Парастиш кунандаш ба доду бад-ӣн
پرستش کنندش به داد و بدین
Ба Бобули даруни ҷои ороми ҷуст
به بابل درون جای آرام جست
Ба рӯзи ҷавонии ҳамеи коми ҷуст
به روز جوانی همی کام جست
Ғурури ҷавоняш аз ҷои бабрад
غرور جوانیش از جا ببرد
Зоҳримни бдкнш рию хӯрд
زاهریمن بدکنش ریو خورد
Ба Юнонён гуфт то пайкараш
به یونانیان گفت تا پیکرش
Парастанду созанди ҷо дар хӯриш
پرستند و سازند جا در خورش
Ба ҳам андар омехт тазвиҷи вор
به هم اندر آمیخت تزویج وار
Зоирону Юнонёни сад ҳазор
زایران و یونانیان صد هزار
Магар кин дуро созад аз нави яке
مگر کاین دو را سازد از نو یکی
Ҷудоӣ намонад магари андакӣ
جدایی نماند مگر اندکی
Вази он ҷои сӯии ҳинд лашкар кашид
وز آن جا سوی هند لشکر کشید
Тани Фўри ҳиндӣ ба хӯни дркшид
تن فور هندی به خون درکشید
Ба зулмоти ҳамеи ҷусти оби ҳаёт
به ظلمات همی جست آب حیات
Вале ногаҳон шуд ба шатранҷи мот
ولی ناگهان شد به شطرنج مات
Ба рӯзи ҷавонӣ дамаш шуд фурӯ
به روز جوانی دمش شد فرو
Бирафту ҷаҳони мурда рай монад азу
برفت و جهان مرده ری ماند ازو
Агарчӣ басӣ дошт малику сипоҳ
اگرچه بسی داشت ملک و سپاه
Сабк хуш дурахшид ва бад шуд табоҳ
سبک خوش درخشید و بد شد تباه
Ҳамеи хости гетӣ саросар гирифт
همی خواست گیتی سراسر گرفت
Вале малики худ низаш аз даст рафт
ولی ملک خود نیزش از دست رفت
Зхўишони он шаҳ ба мкдўнё
زخویشان آن شه به مکدونیا
Яке тан нашуд подшоҳу киё
یکی تن نشد پادشاه و کیا
Чу кораши ҳама бесаранҷом монад
چو کارش همه بی سرانجام ماند
Кас аз силк ҷоўидёнш нахонд
کس از سلک جاویدیانش نخواند