Нахусти ашки каши бади зорши нажод
نخست اشک کش بد زآرش نژاد
Ҳамаш номи арзоси оранди ёд
همش نام ارزاس آرند یاد
Магари номи арзосу Ораши яке сет
مگر نام ارزاس و آرش یکی ست
Тафовут дар ин номҳо андакии сет
تفاوت در این نامها اندکی ست
Чу бархест ин номвар
چو برخاست این نامور
СлФкии азуи гашти зеру зибр
سلفکی ازو گشت زیر و زبر
Басии ҷанг ҳо кард ва пирӯз шуд
بسی جنگ ها کرد و پیروز شد
Сипас туъмаи тири дил дуз шуд
سپس طعمه تیر دل دوز شد
Бародарашро ҷой худ барниҳод
برادرش را جای خود برنهاد
Магари ном ӯ бади ҳамеи тирдод
مگر نام او بد همی تیرداد
Чу барбаст бар кӯҳа ӣ пели кӯс
چو بربست بر کوهه ی پیل کوس
Шикаста шуд аз дасти колинии кӯс
شکسته شد از دست کالینی کوس
Вале бози баргашт ва пирӯз шуд
ولی باز برگشت و پیروز شد
Азуи марди бадхоҳи бад рӯз шуд
ازو مرد بدخواه بد روز شد
Ба Мозандарон андар омад далер
به مازندران اندر آمد دلیر
Слўкўс аз ҷанг ӯ гашти сайр
سلوکوس از جنگ او گشت سیر
Пас аз ваии писараши Ардавони нахуст
پس از وی پسرش اردوان نخست
Саргоҳ ва дияем шоҳӣ биҷуст
سرگاه و دیهیم شاهی بجست
Слўкўсро ронад то сўрё
سلوکوس را راند تا سوریا
Ба Эрони замини гашти фармонраво
به ایران زمین گشت فرمانروا
Чу ӯ марди пӯраши фиребоади гирд
چو او مرد پورش فریباد گرد
Ҳамаи гӯии мардии змидони бабрад
همه گوی مردی زمیدان ببرد
Пас аз вай Фроҳод шуд шаҳриёр
پس از وی فراهاد شد شهریار
Зафар ёфт бар морў дар корзор
ظفر یافت بر مارو در کارزار
Чу бигузашт ӯ Меҳрдоди нахуст
چو بگذشت او مهرداد نخست
Сари тахти шоҳӣ ба мардӣ биҷуст
سر تخت شاهی به مردی بجست
Ҳамаи суғду олом ва мдё гушӯд
همه سغد و آلام و مدیا گشود
Ба Ҳиндӯстон аилғорӣ намӯд
به هندوستان ایلغاری نمود
Ба ҳар сӯи зФри худ афканди шӯр
به هر سو زفر خود افکند شور
Зошконён бартар омад ба зӯр
زاشکانیان برتر آمد به زور
Ҷаҳони бади варои солиёни сӣ ва ҳафт
جهان بد ورا سالیان سی و هفت
Сипас кард бадрӯди гетӣ ва рафт
سپس کرد بدرود گیتی و رفت
Ба ҷояш Фроҳод шуд тоҷўр
به جایش فراهاد شد تاجور
Ки ӯ митридотро бади писар
که او میتریدات را بد پسر
Яке ҷанг бо қавм сито биҷуст
یکی جنگ با قوم سیتا بجست
Даровард киштанд ӯро нахуст
درآورد کشتند او را نخست
Дувум Ардавон омадаш ҷонишин
دوم اردوان آمدش جانشین
Ки дастур ӯ буд ва ъам гузин
که دستور او بود و عم گزین
Ҳам ӯ низ дар ҷанг шуд куштаи боз
هم او نیز در جنگ شد کشته باز
Писари бади мар ӯро яке сарфароз
پسر بد مر او را یکی سرفراز
Бар авранги шоҳяши бншонднд
بر اورنگ شاهیش بنشاندند
Дувуми Меҳрдодаши ҳамеи хонданд
دوم مهردادش همی خواندند
Зтотор бигирифт кини падар
زتاتار بگرفت کین پدر
Битозед турони замини србср
بتازید توران زمین سربسر
Абои рӯмӣонаши яке ҷанг хост
ابا رومیانش یکی جنگ خاست
Ҳамаи лашкари рӯм аз ваии бкост
همه لشکر روم از وی بکاست
Шаҳӣ буд бо фурӯ доду сутург
شهی بود با فرو داد و سترگ
Сазадгар бар ӯ номи бунаии бузург
سزد گر بر او نام بنهی بزرگ
Пас аз вай манӯчеҳр шуд шаҳриёр
پس از وی منوچهر شد شهریار
Ки хонд мноскирсши номдор
که خواند مناسکیرسش نامدار
Фузун буд солаши зҳштод ва панҷ
فزون بود سالش زهشتاد و پنج
Ки бар ҷой ъам ёфт ӯ тоҷу ганҷ
که بر جای عم یافت او تاج و گنج
Снодрх ки будӣ пас Меҳрдод
سنادرخ که بودی پس مهرداد
Набӯдӣ зшоҳӣ ӯ ҳеҷ шод
نبودی زشاهی او هیچ شاد
Дар саркашӣ боз кард аз нахуст
در سرکشی باز کرد از نخست
Валикин ба фарҷом тоъат биҷуст
ولیکن به فرجام طاعت بجست
Чунон суст шуд кори Эрони диёр
چنان سست شد کار ایران دیار
Ки бархест ҳар ҷои яке номдор
که برخاست هر جا یکی نامدار
Ба як тан нашуд кори он малики рост
به یک تن نشد کار آن ملک راست
Заҳри сӯи яке номадории бхост
زهر سو یکی نامداری بخاست
Гуҳӣ хост зорминиаҳи тӣгарон
گهی خاست زارمینیه تیگران
Гуҳӣ бохтар шуд ба Юнони қирон
گهی باختر شد به یونان قران
Гуҳии Меҳрдод аз нажоди тбок
گهی مهرداد از نژاد تباک
Збимш билразед дар рӯми хок
زبیمش بلرزید در روم خاک
Манӯчеҳр бо ин ҳамаи шӯру шар
منوچهر با این همه شور و شر
Ҳаме кард шоҳӣ ба перонаи сар
همی کرد شاهی به پیرانه سر
Пас аз ваии синои трўкси номдор
پس از وی سینا تروکس نامدار
Ба ҷои писар ъам бишуд шаҳриёр
به جای پسر عم بشد شهریار
Чу ӯ низ бади пер кӣ солхўрд
چو او نیز بد پیر کی سالخورد
Писарро ба анбоз ва худ бабрад
پسر را به انباز و خود ببرد
Пас аз ваии Фроҳод ҷояш биҷуст
پس از وی فراهاد جایش بجست
Аборўмёни басти паймони дуруст
ابارومیان بست پیمان درست
Писари бади диловари мар ӯро чаҳор
پسر بد دلاور مر او را چهار
Падарро бикуштанд бо зҳрхўор
پدر را بکشتند با زهرخوار
Маин пӯри каши номи бади Меҳрдод
مهین پور کش نام بد مهرداد
Ба ҷои падари тоҷ бар сари ниҳод
به جای پدر تاج بر سر نهاد
Басии бади ситамкору нопоки рой
بسی بد ستمکار و ناپاک رای
Ба ҷавраш касеро набад ҳеҷ пой
به جورش کسی را نبد هیچ پای
Бародараши каши ном будӣ арўд
برادرش کش نام بودی ارود
Азу шуд гурезон ва ҳиҷрат намӯд
ازو شد گریزان و هجرت نمود
зи баси ҷавру астмгрӣ пеша кард
ز بس جور و استمگری پیشه کرد
Дили мардум аз худ пар андеша кард
دل مردم از خود پر اندیشه کرد
з тахт овареданд ӯро фурӯд
ز تخت آوریدند او را فرود
Ба шоҳии бхўонднд онгаҳ арўд
به شاهی بخواندند آنگه ارود
Арўд омаду тоҷ бар сари ниҳод
ارود آمد و تاج بر سر نهاد
зи тан давр кард он сари Меҳрдод
ز تن دور کرد آن سر مهرداد
Яке ҷанг бо рӯмён зад дурушт
یکی جنگ با رومیان زد درشت
Кросўсро бо сипоҳаш бикушт
کراسوس را با سپاهش بکشت
Аз он ҷойгаҳ то Фаластин битохт
از آن جایگه تا فلسطین بتاخت
Ҳамаи ёлу бзри маии брФрохт
همه یال و بزر مهی برفراخت
Валикин ба зӯдӣ шуд аз разми сайр
ولیکن به زودی شد از رزم سیر
Нтобед бо косиўс бе далер
نتابید با کاسیوس بی دلیر
Дигар соли покўри каши бади писар
دگر سال پاکور کش بد پسر
Фиристод бо лашкарӣ бе шимур
فرستاد با لشکری بی شمر
Ба шомоти покўри фаррухи ҳам?ил
به شامات پاکور فرخ همال
Ҳаме кард аилғор то чанд сол
همی کرد ایلغار تا چند سال
Шикаста шуд охир зу антӣ ниўс
شکسته شد آخر زو آنتی نیوس
Ба фарҷом шуд кушта бо сад фусӯс
به فرجام شد کشته با صد فسوس
Фроҳоти каш буд пӯр дигар
فراهات کش بود پور دگر
Биоварад рӯзи падарро басар
بیاورد روز پدر را بسر
Ҳамаи Арманистон ба мардӣ гирифт
همه ارمنستان به مردی گرفت
Раияти стўҳидаҳи азу эй шигифт
رعیت ستوهیده ازو ای شگفت
Фурӯди оўрдидндш аз тахту гоҳ
فرود آوردیدندش از تخت و گاه
Валикини сӯии сяти ҷуст ӯ паноҳ
ولیکن سوی سیت جست او پناه
Ба худ қавми скейтро кард ёр
به خود قوم اسکیت را کرد یار
Дигар раҳ бар Эрон шуд ӯ шаҳриёр
دگر ره بر ایران شد او شهریار
Фроҳоти панҷум ки будаш писар
فراهات پنجم که بودش پسر
Варои кишт то худ шавад тоҷўр
ورا کشت تا خود شود تاجور
Арўди дувум низ ӯро бикушт
ارود دوم نیز او را بکشت
Ки то кишвари орад ба мардӣ ба мушт
که تا کشور آرد به مردی به مشت
Дигар раҳ бикуштанд мардуми арўд
دگر ره بکشتند مردم ارود
Ту гуфтӣ ки ӯ дар замона набӯд
تو گفتی که او در زمانه نبود
Внўнс ки Фарҳодро бади писар
ونونس که فرهاد را بد پسر
Ба рўмо ҳаме оваредӣ басар
به روما همی آوریدی بسر
Аҳолӣ ба шоҳӣ варо хостанд
اهالی به شاهی ورا خواستند
Саргоҳ аз баҳраш оростанд
سرگاه از بهرش آراستند
Валикин шуданд охир аз ваии бсир
ولیکن شدند آخر از وی بسیر
Ки одоби рӯмаши бадӣ дар замир
که آداب رومش بدی در ضمیر
Биндохтндши згоҳи шаҳӣ
بینداختندش زگاه شهی
Азиро ки буд рӯмёнро раҳе
ازیرا که بود رومیان را رهی
Сипас Ардавони симро ба тахт
سپس اردوان سیم را به تخت
Ба шоҳӣ нишонданд пирӯзи бахт
به شاهی نشاندند پیروز بخت
Ба ситои ҳаме буд пайванд ӯ
به سیتا همی بود پیوند او
Арўди сеюм буд фарзанд ӯ
ارود سوم بود فرزند او
Чу таърих Эрон кунӣ раҳнамӯн
چو تاریخ ایران کنی رهنمون
Арўдаст Њоруту бежан ва навен
ارود است هاروت و بیژن و نون
Ҳамаи Арманистон саросар гирифт
همه ارمنستان سراسر گرفت
Писарро дар он ҷои нишонд ва бирафт
پسر را در آن جا نشاند و برفت
Вази он сӯии тибри шаҳаншоҳи рӯм
وز آن سوی تیبر شهنشاه روم
Ғамӣ шуд зпикори он марзу бум
غمی شد زپیکار آن مرز و بوم
Фиристод жрмониўси далер
فرستاد ژرمانیوس دلیر
Ки Њорутро созад аз ҷанги сайр
که هاروت را سازد از جنگ سیر
Сипаҳдори рӯм бо сипоҳии фузун
سپهدار روم با سپاهی فزون
Зорминаҳ карда марои варои бурун
زارمینه کرده مرا ورا برون
Дўпўр дигар дошт шоҳи Ардавон
دوپور دگر داشت شاه اردوان
Ки буданд ҳар ду далеру ҷавон
که بودند هر دو دلیر و جوان
Маин пӯри Гӯдарзу брзини киин
مهین پور گودرز و برزین کهین
Киин пӯрро сохт ӯ ҷонишин
کهین پور را ساخت او جانشین
Вале гирди кўторзи номвар
ولی گرد کوتارز نامور
з бордонс бигирифт тоҷи падар
ز باردانس بگرفت تاج پدر
Чу ҷавру ситамкорӣ аз ҳад фузуд
چو جور و ستمکاری از حد فزود
Згоҳ овареданд ӯро фурӯд
زگاه آوریدند او را فرود
Дигар бор брзин бишуд тоҷўр
دگر بار برزین بشد تاجور
Вале зуд рӯзаш биёмад басар
ولی زود روزش بیامد بسر
Дувуми раҳ ба Гӯдарз шоҳӣ расед
دوم ره به گودرز شاهی رسید
Биёмад ба гоҳ маӣ орамид
بیامد به گاه مهی آرمید
Пас аз вай ва навен гашти фармонраво
پس از وی و نون گشت فرمانروا
Ки буд аз нажоду табори киё
که بود از نژاد و تبار کیا
Чу яксол бигузашт ӯ даргузашт
چو یکسال بگذشت او درگذشت
Палоаш нахуст омаду шоҳи гашт
پلاش نخست آمد و شاه گشت
Ба арминиаҳ аилғорӣ намӯд
به ارمینیه ایلغاری نمود
Пас он гуҳ дар оштиро гушӯд
پس آن گه در آشتی را گشود
Чу ӯ марди пӯраш ки покўр буд
چو او مرد پورش که پاکور بود
Ба гоҳи шаҳии шоду масрур буд
به گاه شهی شاد و مسرور بود
Пас аз ваии бародараш бар шуд ба тахт
پس از وی برادرش بر شد به تخت
Ки хусрави бадии номи он неки бахт
که خسرو بدی نام آن نیک بخت
Трожон ки будӣ шаҳаншоҳи рӯм
تراژان که بودی شهنشاه روم
Бадви ҷусти ҷангӣ дигар сахт шавам
بدو جست جنگی دگر سخت شوم
Чу хусрав бишуд сӯии дори бақо
چو خسرو بشد سوی دار بقا
Палоаши дувуми гашти фармонраво
پلاش دوم گشت فرمانروا
Басии ҷанг бо лашкари рӯми ҷуст
بسی جنگ با لشکر روم جست
Вале оқибати гашт дар разми суст
ولی عاقبت گشت در رزم سست
Бузургони зшоҳиши гаштанди сайр
بزرگان زشاهیش گشتند سیر
Згоҳи маӣ ш овареданд зер
زگاه مهی ش آوریدند زیر
Нишонданд мўнзўсро ҷой ӯ
نشاندند مونزوس را جای او
Валикин набӯдяш ёрои ӯ
ولیکن نبودیش یارای او
Дигар бораи шоҳии бадви бозгашт
دگر باره شاهی بدو بازگشت
Басӣ ронад фармон ва пас даргузашт
بسی راند فرمان و پس درگذشت
Палоаши сими каши бадии пӯри род
پلاش سیم کش بدی پور راد
Ба ҷои падари тоҷ бар сари ниҳод
به جای پدر تاج بر سر نهاد
Сипас гашти фирӯзи фармонраво
سپس گشت فیروز فرمانروا
Дигар нарисӣ номдори киё
دگر نرسی نامدار کیا
Чу бинишаст баҳром аз ашкониён
چو بنشست بهرام از اشکانیان
Бубахшед ганҷӣ ба арзонён
ببخشید گنجی به ارزانیان
Варо хондаанд Ардавони бузург
ورا خوانده اند اردوان بزرگ
Ки азмиши бигусасти чанголи гург
که ازمیش بگسست چنگال گرگ
Яке ҷанг бо рӯмён соз кард
یکی جنگ با رومیان ساز کرد
Ки қайсар дар оштӣ боз кард
که قیصر در آشتی باز کرد
Ҳаме зист бар тахти шоҳӣ ба ноз
همی زیست بر تخت شاهی به ناز
Ҷаҳони ҷӯйу номовару разми соз
جهان جوی و نام آور و رزم ساز
Ки ногуҳи яке гирди сосони нажод
که ناگه یکی گرد ساسان نژاد
Ҳамаи тахт ва дияем додаш ба бод
همه تخت و دیهیم دادش به باد
Саргоҳ ашкониён шуд тиҳӣ
سرگاه اشکانیان شد تهی
Ба арминиаҳ лек бадашони маӣ
به ارمینیه لیک بدشان مهی