Чунин тобгоҳи ке бар нишаст
چنین تابگاه کیی بر نشست
Бёзид бар қайсари рӯми даст
بیازید بر قیصر روم دست
Сикандари сури императори рӯм
سکندر سور امپراتور روم
Яке марди бади сахту нопок ва шавам
یکی مرد بد سخت و ناپاک و شوم
Биёрост размии абои Ардашер
بیاراست رزمی ابا اردشیر
Ки шуд чеҳра ӣ ҳўри рухшандаи тир
که شد چهره ی هور رخشنده تیر
Нигарадед пирӯзи азин ҳар ду кас
نگردید پیروز ازین هر دو کس
Ки бар якдигарашон набад дастрас
که بر یکدیگرشان نبد دسترس
Ба фарҷоми гаштанд аз ҷанги сайр
به فرجام گشتند از جنگ سیر
Мсўпўтмиро гирифт Ардашер
مسوپوتمی را گرفت اردشیر
Хунаки гоҳи он шоҳ бо фару рой
خنک گاه آن شاه با فر و رای
Ки ойин кӣ боз оварад ҷой
که آیین کی باز آورد جای
Азу зинда шуд Фрҷшни сада
ازو زنده شد فرجشن سده
Ҳамон расми наврӯзу оташкада
همان رسم نوروز و آتشکده
Гарави барад аз файласуфони даҳр
گرو برد از فیلسوفان دهر
Ҳамаш нӯш будӣ ва ҳам неши заҳр
همش نوش بودی و هم نیش زهر
Яке корнома дар Эрони ниҳод
یکی کارنامه در ایران نهاد
Ки ҳар каси азуи ҷуст ойин дод
که هر کس ازو جست آیین داد
Вази он пас ҳамаи кордонони ӯй
وز آن پس همه کاردانان اوی
Шаҳаншоҳ карданд унвони ӯй
شهنشاه کردند عنوان اوی
Яке пӯраш аз духтари Ардавон
یکی پورش از دختر اردوان
Падедор шуд номдору ҷавон
پدیدار شد نامدار و جوان
Варои модараши ном шопӯр кард
ورا مادرش نام شاپور کرد
Магар ӯ банноӣ ншобўр кард
مگر او بنای نشابور کرد
Ба шаҳнома зу достонӣаст ёд
به شهنامه زو داستانیست یاد
Абои духтари мҳрки нўшзод
ابا دختر مهرک نوشزاد
Казов зоди ҳурмузади шоҳи далер
کزاو زاد هرمزد شاه دلیر
Ба гоҳ кӣ номдори Ардашер
به گاه کی نامدار اردشیر