Пас аз вай кӣ номдори Ардашер

پس از وی کی نامدار اردشیر

Ба гоҳ бузургӣ даромад далер

به گاه بزرگی درآمد دلیر

Ки шопӯрро буд меҳтари писар

که شاپور را بود مهتر پسر

Вале рӯзаш омад ба зӯдии басар

ولی روزش آمد به زودی بسر

Бародараш кӯ дошт шопӯри ном

برادرش کو داشت شاپور نام

Ҳаме буд бар тахти фархундаи ком

همی بود بر تخت فرخنده کام

з шоҳяш бигузашт чун панҷ сол

ز شاهیش بگذشت چون پنج سال

Ба нахҷӣр шуд рӯзии он бе ҳам?ил

به نخجیر شد روزی آن بی همال

Се ҷом мехусравоне бихӯрад

سه جام می خسروانی بخورد

Ба хаймаи даруни шоҳро хоби барад

به خیمه درون شاه را خواب برد

Чу ӯ хуфт аз дашт бархест бод

چو او خفت از دشت برخاست باد

Ки каси боди зон сон надорад ба ёд

که کس باد زآن سان ندارد به یاد

Зҷо кунад он чӯби харгоҳ ро

زجا کند آن چوب خرگاه را

Бикушт он чунон номвари шоҳ ро

بکشت آن چنان نامور شاه را

Писараши он ҷаҳони ҷӯии баҳроми род

پسرش آن جهان جوی بهرام راد

Ба ҷои падари тоҷ бар сари ниҳод

به جای پدر تاج بر سر نهاد

Ба тоҷаши забарҷад броФшондаҳ анд

به تاجش زبرجد برافشانده اند

Ҳамеи номи Кирмони шаҳаш хонда анд

همی نام کرمان شهش خوانده اند

Магаргоҳи шопӯри фаррухи ниҳод

مگرگاه شاپور فرخ نهاد

Ба Кирмони ҳаме буд баҳроми шод

به کرمان همی بود بهرام شاد

Набӯдаш писари он ҷаҳони ҷӯии мард

نبودش پسر آن جهان جوی مرد

Бародар яке доштӣ яздгирд

برادر یکی داشتی یزدگرد

Азу буд кеҳтар ба сол ва ба моҳ

ازو بود کهتر به سال و به ماه

Бадв дод нокоми тахту кулоҳ

بدو داد ناکام تخت و کلاه