Чу баҳром бар шуд ба тахти маӣ
چو بهرام برشد به تخت مهی
Азу тора шуд бози дайн баӣ
ازو تاره شد باز دین بهی
Муғонро саросар навозиш намӯд
مغان را سراسر نوازش نمود
Битарсанд тарсоу қавми яҳуд
بترساند ترسا و قوم یهود
Тиўдўз бо ӯ бисозед ҷанг
تیودوز با او بسازید جنگ
Сипоҳӣ фиристод ҳам чун паланг
سپاهی فرستاد همچون پلنگ
Сипаҳдори арбириўси далер
سپهدار اربیریوس دلیر
Ки дар ҷанг аўтоб наоварад шер
که در جنگ او تاب نآورد شیر
Вазин сӯй нарисӣ сипоҳии гарон
وزین سوی نرسی سپاهی گران
Биоварад бо номвари меҳтарон
بیاورد با نامور مهتران
Яке шоҳи Гелон дигар шоҳи рай
یکی شاه گیلان دگر شاه ری
Дигар роди брзини озодаи пай
دگر راد برزین آزاده پی
Ки худ Зобулстони азуи шод буд
که خود زابلستان ازو شاد بود
Дигар меҳри пирӯзи озод буд
دگر مهر پیروز آزاد بود
Ба низиб буданд Эрони сипоҳ
به نیزیب بودند ایران سپاه
Бибастанд бар лашкари рӯми роҳ
ببستند بر لشکر روم راه
Дигар раҳи сипоҳии фузун аз шумор
دگر ره سپاهی فزون از شمار
Фиристод қайсари сӯии корзор
فرستاد قیصر سوی کارزار
Чу баҳром бишунид лашкар кашид
چو بهرام بشنید لشکر کشید
Басӯии насибин сипаҳ баркашид
به سوی نصیبین سپه برکشید
Саворони ҷангӣ ҳама тозён
سواران جنگی همه تازیان
Зблху хуросону тоторён
ز بلخ و خراسان و تاتاریان
Нтобед бо ӯ сипаҳдори рӯм
نتابید با او سپهدار روم
Гурезанда бишитофт зон марзу бум
گریزنده بشتافت زان مرز و بوم
Ба ҷон сипаҳдор афтод шӯр
به جان سپهدار افتاد شور
Пасаш дарҳамии тохти баҳроми гӯр
پسش در همی تاخت بهرام گور
Бирафтанд баҳром бо норсис
برفتند بهرام با نارسیس
Гирифтанд гирди тиўдўпўлис
گرفتند گرد تیودوپولیس
Биёмад знздики қайсари агос
بیامد ز نزدیک قیصر اگاس
Басӣ гуфт бар шоҳи Эрони сипос
بسی گفت بر شاه ایران سپاس
Зкори гузаштаи ҳаме ёд кард
ز کار گذشته همی یاد کرد
Дили шоҳ Эрон бидон шод кард
دل شاه ایران بدان شاد کرد
Ки бади яздгирдаш ба ҷои падар
که بد یزدگردش به جای پدر
Зшаҳи оштии ҷусти қайсари магар
ز شه آشتی جست قیصر مگر
ЗгФтор ӯ шод шуд шаҳриёр
ز گفتار او شاد شد شهریار
Дилаш тоза шуд чун гули андари баҳор
دلش تازه شد چون گل اندر بهار
Бифармуд то халъат оростанд
بفرمود تا خلعت آراستند
Акос гузинро буриш хостанд
اکاس گزین را برش خواستند
Варои шод ва фархунда фармуд шоҳ
ورا شاد و فرخنده فرمود شاه
Фиристодаи зӣ рӯм бигирифт роҳ
فرستاده زی روم بگرفت راه
Ба Эрон шитобид баҳром низ
به ایران شتابید بهرام نیز
Саромади ҳамаи рӯзгори ситез
سرآمد همه روزگار ستیز
Ҷаҳон аз бади андеш бе бими гашт
جهان از بد اندیش بی بیم گشت
Вази Эрони ҳамаи ранҷу сахтии гузашт
وز ایران همه رنج و سختی گذشت
Пар аз ростӣ кард рӯй ҷаҳон
پر از راستی کرد روی جهان
Азуи шоди монданд яксар маон
ازو شاد ماندند یکسر مهان
Бад-ӣни гӯнаи як чанд гетӣ бихӯрад
بدین گونه یک چند گیتی بخَورد
На разм ва на ранҷ ва на гарм ва на сард
نه رزم و نه رنج و نه گرم و نه سرد