Нишонданд зомосбро бар бгоҳ

نشاندند زاماسب را بر بگاه

Ки ӯ бади бародар ба пирӯзи шоҳ

که او بد برادر به پیروز شاه

Ҳаме дошт кишвар ба ойин ва дод

همی داشت کشور به آیین و داد

Азуи мӯбадони шоҳ ва ӯ низ шод

ازو موبدان شاه و او نیز شاد

Вазин рӯи Қубоди он дил фурӯз мард

وزین رو قباد آن دل فروز مرد

Ба зиндон ҳаме зист бо ранҷу дард

به زندان همی زیست با رنج و درد

Яке хоҳараши бад чу тобандаи моҳ

یکی خواهرش بد چو تابنده ماه

Ба диз дар ҳаме рафт наздики шоҳ

به دز در همی رفت نزدیک شاه

Ба зиндони ҳаме буд ӯро зуввор

به زندان همی بود او را زوار

Ҳамеи баради баҳраш май хуши гўор

همی برد بهرش می خوش گوار

Нигаҳбони дизи ҳам аз он хуб рӯй

نگهبان دز هم از آن خوب روی

Ба дил андар омад яке орзӯӣ

به دل اندر آمد یکی آرزوی

Чунон шефти зони моҳи обиди фиреб

چنان شیفت زآن ماه عابد فریب

Казов як замонаш набӯдӣ шикеб

کزاو یک زمانش نبودی شکیب

Сиўсс ки дар систони бади амир

سیوسس که در سیستان بد امیر

Варои сўхрои хондаи марди ҳажир

ورا سوخرا خوانده مرد هژیر

Ба шоҳи он чунон дӯстӣ доштӣ

به شاه آن چنان دوستی داشتی

Ки бар ёд ӯ рӯзи бгзоштӣ

که بر یاد او روز بگذاشتی

Чу бишунид кӯро намуданд банд

چو بشنید کو را نمودند بند

Сӯй диж биёмад дмон чун наванд

سوی دژ بیامد دمان چون نوند

Ба ҳамдастии бонӯии бонувон

به همدستی بانوی بانوان

Аз он диж Раҳонед шоҳи ҷавон

از آن دژ رهانید شاه جوان

Бирафтанд бо ҳам сӯии хўшнўоз

برفتند با هم سوی خوشنواز

Сиўсси абошоаҳи гардани фароз

سیوسس اباشاه گردن فراز

Шаҳ тӯр додаш ҳамон духти хеш

شه تور دادش همان دخت خویش

Абои лашкарии каш аз андоза беш

ابا لشکری کش از اندازه بیش

Дигар раҳ биёмад ба Эрон чу бод

دگر ره بیامد به ایران چو باد

Бнўӣ ҷаҳон шуд ба коми Қубод

بنوی جهان شد به کام قباد