Чу бар тахт бинишаст парвизи шоҳ

چو بر تخت بنشست پرویز شاه

Биёрост ҷашнӣ чу тобандаи моҳ

بیاراست جشنی چو تابنده ماه

Биравяш бубахшед бисёр чиз

برویش ببخشید بسیار چیز

Маонро навозиш басӣ кард низ

مهان را نوازش بسی کرد نیز

Сарон ба меҳмонӣ хеш хонд

سران به مهمانی خویش خواند

Ҳамаи бандёнро з зиндон раҳанд

همه بندیان را ز زندان رهاند

Фиристодааш назд баҳроми гирд

فرستاده اش نزد بهرام گرد

Ҳамаи гӯнаи ташрифи шоистаи барад

همه گونه تشریف شایسته برد

Ҳаме гуфтгар боз ояд ба роҳ

همی گفت گر باز آید به راه

Намоямаши солори Эрони сипоҳ

نمایمش سالار ایران سپاه

Сипаҳдор эйронаш хоҳам бидод

سپهدار ایرانش خواهم بداد

Наёрам зи кирдор ӯ ҳеҷ ёд

نیارم ز کردار او هیچ یاد

Фиристодаро гуфт баҳроми гирд

فرستاده را گفت بهرام گرد

Ки созам ба хусрави яке дастбурд

که سازم به خسرو یکی دستبرد

Ки аз рўсбӣ бошад ӯро нажод

که از روسبی باشد او را نژاد

Бар ӯ рӯзгор бузургӣ мабод

بر او روزگار بزرگی مباد

Алони шоҳ чун шаҳриёрӣ кунад

الان شاه چون شهریاری کند

Ки бар куштани шоҳ ёрӣ кунад

که بر کشتن شاه یاری کند

Манам шоҳи дайни дори волои гуҳар

منم شاه دین دار والا گهر

Ҳамон душмани марди бидодгар

همان دشمن مرد بیدادگر

Чу хусрави збҳром посух шунид

چو خسرو زبهرام پاسخ شنید

Рахши гашти ҳам чун гули шнблид

رخش گشت هم چون گل شنبلید

Бидонаст кони ду дкўни дароз

بدانست کان دو دکون دراز

Нагардад бад-ӣн гуфта аз роҳи боз

نگردد بدین گفته از راه باز

Ба лашгари басии достон ҳо бихонад

به لشگر بسی داستان ها بخواند

Вази он пас сипаҳи сӯй низиб занд

وز آن پس سپه سوی نیزیب زاند

Ҳамеи хости хусрав шабихун кунад

همی خواست خسرو شبیخون کند

Ҷаҳонро ба баҳром ворун кунад

جهان را به بهرام وارون کند

Бар ӯ тохт оварад баҳром низ

بر او تاخت آورد بهرام نیز

Надид инчи чораи бғир аз гурез

ندید ایچ چاره بغیر از گریز

Танӣ чанд буданд ҳамроҳи ӯй

تنی چند بودند همراه اوی

Ки хусрави сӯй роҳ оварад рӯй

که خسرو سوی راه آورد روی

Гузашт аз биёбони шати Фурот

گذشت از بیابان شط فرات

Ба сирсизиўм омад аз он фалот

به سیرسیزیوم آمد از آن فلات

Прўтўси кӯи бад ба дизи кўтўол

پروتوس کو بد به دز کوتوال

Пазируфти шаҳро ба фархундаи фол

پذیرفت شه را به فرخنده فال

Дигар рӯзи хусрав ба дарду фусӯс

دگر روز خسرو به درد و فسوس

Яке нома бинвишт зии мўриўс

یکی نامه بنوشت زی موریوس

Ки ӯ буд қайсар дар он рӯзгор

که او بود قیصر در آن روزگار

Азуи хости ёрии паии корзор

ازو خواست یاری پی کارزار

Биёрост мӯриси як анҷуман

بیاراست موریس یک انجمن

Дар он кор шуд бо сарони рои зан

در آن کار شد با سران رای زن