Ту эй гоҳ ва дияем шоҳаншаҳӣ

تو ای گاه و دیهیم شاهنشهی

Ки бе ту мабодои маӣ ва баӣ

که بی تو مبادا مهی و بهی

Хунаки рӯз кандар ту бади ҷамшед

خنک روز کاندر تو بد جمشید

Ки оварад баси некӯиҳо падед

که آورد بس نیکوی ها پدید

Хунаки рӯз кандар ту бади зрдҳшт

خنک روز کاندر تو بد زردهشت

Ки аҳрӣмани бдкншро бикушт

که اهریمن بدکنش را بکشت

Хуши он рӯзгори Каюмарси шоҳ

خوش آن روزگار کیومرث شاه

Казу шуд падедор дияему гоҳ

کزو شد پدیدار دیهیم و گاه

Хуҷастаи бадии гоҳи аўкштраҳ

خجسته بدی گاه اوکشتره

Ки тоза шуд аз ваии ҷаҳони яксара

که تازه شد از وی جهان یکسره

Ба гоҳи Фаридуни ҳумоюни бадӣ

به گاه فریدون همایون بدی

Замони манӯчеҳри маймуни бадӣ

زمان منوچهر میمون بدی

Ҳумоюни бадии гоҳи арбоси гирд

همایون بدی گاه ارباس گرد

Ки ӯ кард бар нинавои дасти барад

که او کرد بر نینوا دست برد

Хуҷаста бимонадӣ пас аз киқбод

خجسته بماندی پس از کیقباد

Ҳамон даргаи Тӯси навзари нажод

همان درگه طوس نوذر نژاد

Ба ҳангом кӣ Ораши номвар

به هنگام کی آرش نامور

Гирифтӣ ҳамаи ховару бохтар

گرفتی همه خاور و باختر

Ба даврони акмини каркаси нажод

به دوران اکمین کرکس نژاد

Ҳамаи хок шомот додӣ ба бод

همه خاک شامات دادی به باد

Ҳумоюни бадии гоҳи Ковӯс кӣ

همایون بدی گاه کاووس کی

Ҳамон вақти Кайхусрави неки пай

همان وقت کیخسرو نیک پی

Чу Меҳрӣ ки берун бияёд змиғ

چو مهری که بیرون بیاید زمیغ

Гирифтӣ ҳама рӯй гетӣ ба теғ

گرفتی همه روی گیتی به تیغ

Мубораки бадии вақти аспндёр

مبارک بدی وقت اسپندیار

Ҳамон гоҳи фаррухи зрири савор

همان گاه فرخ زریر سوار

Ки рӯй заминати ҳамаи банда буд

که روی زمینت همه بنده بود

Ба фармону раъйати сарафканда буд

به فرمان و رأیت سرافکنده بود

Хуҷаста ба ҳангоми шоҳи Ардашер

خجسته به هنگام شاه اردشیر

Ҳамон гоҳи дороби арзоси пер

همان گاه داراب ارزاس پیر

Ба вақти ҷаҳони ҷӯии сосони нажод

به وقت جهان جوی ساسان نژاد

Ҷаҳонро намӯдӣ пар аз мҳрўдод

جهان را نمودی پر از مهروداد

Ҳамон гоҳи шопӯри фархундаи рой

همان گاه شاپور فرخنده رای

Абри тораки қайсарат буд пой

ابر تارک قیصرت بود پای

Дар айёми фаррух Қубод гузин

در ایام فرخ قباد گزین

Пар аз дониш ва дод кардӣ замин

پر از دانش و داد کردی زمین

Ба ҳангоми Нӯшервони бузург

به هنگام نوشیروان بزرگ

Яке кардӣ обишхури мяшу гург

یکی کردی آبشخور میش و گرگ

Дар Фрҳӣ бар ту акнӯн бибаст

در فرهی بر تو اکنون ببست

Ки он фару брзи маин гашти паст

که آن فر و برز مهین گشت پست

Шуд он тухмаи вайрону Эрони ҳамон

شد آن تخمه ویران و ایران همان

Баромади ҳамаи кома ӣ бадгумон

برآمد همه کامه ی بدگمان

Газанд омад аз посбони бузург

گزند آمد از پاسبان بزرگ

Шубон шуд ба ҷони рамаи ҳам чу гург

شبان شد به جان رمه هم چو گرگ

Магари рӯз бадбахтят шуд падед ?

مگر روز بدبختیت شد پدید؟

Сияҳи гашти он бахту рӯзи сипед

سیه گشت آن بخت و روز سپید

Ки нафрин бар ин бахти нохуби бод

که نفرین بر این بخت ناخوب باد

Сазад гар набошем аз он ҳеҷ шод

سزد گر نباشیم از آن هیچ شاد