Кунун эй марои миллати ҳӯшманд
کنون ای مرا ملت هوشمند
Чроиид дар чоҳи ғифлати нижанд ?
چرایید در چاه غفلت نژند؟
Броиид ва байнед кори шигифт
برآیید و بینید کار شگفت
Ба осон тавонед гетӣ гирифт
به آسان توانید گیتی گرفت
Вале то шиносед аз хайру шар
ولی تا شناسید از خیر و شر
Ббоисти хондани ҳуқуқи башар
ببایست خواندن حقوق بشر
Ки то худ бидонед зоӣину роҳ
که تا خود بدانید زآئین و راه
Баду нек гетӣ набошад зшоаҳ
بد و نیک گیتی نباشد زشاه
Агар огаҳятон расад кам ва беш
اگر آگهیتان رسد کم و بیش
Бибинед ҳар чиз дар дасти хеш
ببینید هر چیز در دست خویش
Ҳамаи неки бахтӣу бечорагӣ
همه نیک بختی و بیچارگی
Ба даст шумо ҳаст як борагӣ
به دست شما هست یک بارگی
Чроиид дар чоҳи ғифлати асир ?
چرایید در چاه غفلت اسیر؟
Кҷоиид эй мардуми шергир ?
کجایید ای مردم شیرگیر؟
Чаро чанбарии гашти пушти ялӣ ?
چرا چنبری گشت پشت یلی؟
Чаро кунад шуд ханҷари зобулӣ
چرا کند شد خنجر زابلی
Кҷоинди он номдорони род ?
کجایند آن نامداران راد؟
Ҳамон миллати осмонии нажод
همان ملت آسمانی نژاد
Куҷо шуд Фаридун бо доду дайн ?
کجا شد فریدون با داد و دین؟
Ки пардохт аз мордӯшони замин
که پرداخت از ماردوشان زمین
Куҷо рафт он Кова ӣ неки ном ?
کجا رفت آن کاوه ی نیک نام؟
Ки дар кишвари андохти балвои ом
که در کشور انداخت بلوای عام
Барандохт оин заҳҳок ро
برانداخت آین ضحاک را
Чунон аждаҳои дӯши нопок ро
چنان اژدها دوش ناپاک را
Кҷоинди он паҳлавонони ню ?
کجایند آن پهلوانان نیو؟
Чу шидўсу Густаҳму гўдрзўгиў
چو شیدوس و گستهم و گودرزوگیو
Бузургии Эрон чаро шуд ба сар ?
بزرگی ایران چرا شد به سر؟
Чроӣиди навмед аз додгар ?
چرائید نومید از دادگر؟
« Фаридуни фаррух фиришта набӯд
«فریدون فرخ فرشته نبود
Змшк ва зънбр сиришта набӯд »
زمشک و زعنبر سرشته نبود»
зи аждар кашӣ ёфт ӯ Фрҳӣ
ز اژدر کشی یافت او فرهی
Ту аждар кашӣ кун Фаридуни тўӣӣ
تو اژدر کشی کن فریدون توئی
Манолед чандон зшоаҳу вазир
منالید چندان زشاه و وزیر
Ҷавонаст дастур ва шоҳаст пер
جوانست دستور و شاه است پیر
Ба вижа ки чунин шаҳи боҳунар
به ویژه که چونین شه باهنر
Набастааст бар тахти Эрони камар
نبسته است بر تخت ایران کمر
Ҳамаш рои фаррухи ҳамаш зӯри ҳонг
همش رای فرخ همش زور هنگ
Ба хушкии паланг ва ба дарёи наҳанг
به خشکی پلنگ و به دریا نهنگ
Фаровони ҳунарҳоу райши накӯ
فراوان هنرها و رایش نکو
Сазад гар нагирӣ ба бади ёд ӯ
سزد گر نگیری به بد یاد او
Шаҳаншоҳи мо Носириддин буд
شهنشاه ما ناصرالدین بود
Тарафдори қонӯну ойин буд
طرفدار قانون و آیین بود
Ду сад ҳайф кин Подшаҳ бекас аст
دو صد حیف کاین پادشه بی کس است
Фаридаст ва беёр ва бемӯнис аст
فرید است و بی یار و بی مونس است
Дариғо агар мардуми неки рой
دریغا اگر مردم نیک رای
Ббўднд бар пои тахташи бпоӣ
ببودند بر پای تختش بپای
Агар буд ӯро чаҳ бўзрҷмҳр
اگر بود او را چه بوذرجمهر
зи Нӯшервон бар гузаштӣ ба меҳр
ز نوشیروان بر گذشتی به مهر
Вагар миллатӣ доштӣ бо хабар
و گر ملتی داشتی با خبر
Гузаштии зоскндри номвар
گذشتی زاسکندر نامور