Дардо ки дарин шаҳри дилӣ шод намонда аст

دردا که در این شهر دلی شاد نمانده است

Як бандаи зи банди ситам озод намонда аст

یک بنده ز بند ستم آزاد نمانده است

Ҳарҷо ки рӯми нолау фарёд ва фиғон аст

هرجا که رِوَم ناله و فریاد و فغان است

Дар шаҳри биҷузи нола ва фарёд намондаст

در شهر به‌جز ناله و فریاد نمانده است

Мурғони чаман сина кабобанд ки дар дашт

مرغان چمن سینه‌کباب‌اند که در دشت

Тухмии биҷуз аз дона сайёд намондаст

تخمی به‌جز از دانهٔ صیاد نمانده است

Шуд дашт ва дар имрӯзи чунон рафтаи зи мзрўъ

شد دشت و در امروز چنان رفته ز مزروع

Каз мазраъаи коҳии бкФ бод намондаст

کز مزرعه کاهی به کف باد نمانده است

Тоҷики ълФхўораҳи з бебаррагӣ ва бо тарк

تاجیک علف‌خواره ز بی‌برگی و با تُرک

Баррагии биҷуз аз ханҷар фӯлод намондаст

برگی به‌جز از خنجر فولاد نمانده است

Дил дар ғами нон баста чунонанд ки модар

«دل‌درغم‌نان‌بسته» چنان‌اند که مادر

Фарзанди диловези худаш ёд намонда аст

فرزند دلاویزِ خودش یاد نمانده است

То нони ҷӯи талхи бадалҳо шудаи ширин

تا نان جو تلخ به دل‌ها شده شیرین

Касро хабар аз талхӣ Фарҳод намонда аст

کس را خبر از تلخی فرهاد نمانده است

Хӯн аз мижаи мардум длхстаҳ равонаст

خون از مژهٔ مردم دل‌خسته روان است

Ҳоҷат басар нашутур Фсод намондаст

حاجت به سر نشتر فَصّاد نمانده است

Айёши куҷои ҷони барад аз тоби риёзат

عَیاش کجا جان بُرَد از تاب ریاضت

Ҷое ки ризояти каш муътод намондаст

جایی که رضایت‌کَش معتاد نمانده است

Дар қаҳт қаноат Чехияанд дил ки ҳарис аст

در قحط قناعت چه کُنَد دل که حریص است؟!

Кин маскаи ҳам дар дил зӯҳҳод намондаст

کاین ماسِکه هم در دل زُهّاد نمانده است

Гӯи боди бабради сарву гули боғ ки имрӯз

گو باد بِرَد سرو و گلِ باغ که امروز

Касро сари сарву гул ва шамшод намондаст

کس را سر سرو و گل و شمشاد نمانده است

Андеша тоъат набӯд аҳли вараъ ро

اندیشهٔ طاعت نبود اهل ورع را

Саҷҷода нишинро сар аврод намондаст

سجاده‌نشین را سر اوراد نمانده است

Сайранд мурӣдони тариқати зи риёзат

سیرند مریدان طریقت ز ریاضت

Зини воқеа дар пери ҳам иршод намондаст

زین واقعه در پیر هم ارشاد نمانده است

Аз аҳли дилии бонг дуое нишнидам

از اهل دلی بانگ دعایی نشنیدم

Дар савмиъаи ҷузи мардум шайёд намондаст

در صومعه جز مردم شیاد نمانده است

Шуд роҳи фалаки бастаи магар бар нафаси халқ

شد راه فلک بسته مگر بر نِفس خلق

ё қутби замини рафта ва аўтод намондаст

یا قطب زمین رفته و اوتاد نمانده است

Каси дасти каси имрӯзи нмигирду инсоф

کس دست کس امروز نمی‌گیرد و اِنصاف

Мардӣ ки бадви даст тавон дод намондаст

مردی که بدو دست توان داد نمانده است

Ғайр аз ҳунари зулм ки дар ҳад камол аст

غیر از هنر ظلم که دَرحدِّ کمال است

Дар ҳеҷ ҳунари ҳеҷ кас устод намондаст

در هیچ هنر هیچ‌کس استاد نمانده است

Аз зулми ҳикоят чаҳ кунам қисса дарозаст

از ظلمْ حکایت چه کنم؛ قصه دراز است

Алқсаҳ магӯе ки шаддод намондаст

القصه مگویید که شَدّاد نمانده است

Дод аз ки занам чун ҳама бедод гаронанд

داد از که زنم؟! چون همه بیدادگران‌اند

Морои ҳам азин ҷавр сар дод намондаст

ما را هم از این جور سر داد نمانده است

Бар кеши замони табъи ҳама зулм пазираст

بر کیش زمان طبع همه ظلم‌پذیر است

Дайни падару миллат аҷдод намондаст

دین پدر و ملتِ اجداد نمانده است

Ҳаркас кунад он чиз ки ӯрост иродат

هرکس کُنَد آن چیز که او راست ارادت

Бар неку бади ҳечкас эрод намондаст

بر نیک و بدِ هیچ‌کس ایراد نمانده است

Мардуми ҳамаи хўнризи бахуди сршдаҳ дар малик

مردم همه خون‌ریز به خودسر شده در مُلک

Бар гардани каси миннат ҷаллод намондаст

بر گردن کس منت جلاد نمانده است

Аз хонаи харобии ҳамаи ҳамхонаи ҷғдим

از خانه‌خرابی همه هم‌خانهٔ جغدیم

Фарёд ки як хона обод намондаст

فریاد که یک خانهٔ آباد نمانده است

Аз баҳр дару чӯби ҳама хона бикунаданд

از بهر در و چوبْ همه خانه بکندند

Ҷое ки худ аз пой дар афтод намондаст

جایی که خود از پای درافتاد نمانده است

Вайрона шуд ин малику иморати бипазирад

ویرانه شد این ملک و عمارت نپذیرد

Каз сайли фанои хонаи з бунёд намондаст

کز سیل فنا خانه ز بنیاد نمانده است

Аз модари гетии биҷуз аз фитна назояд

از مادر گیتی به‌جز از فتنه نزاید

Беҳбуд наме байнам ва беҳзод намондаст

بهبود نمی‌بینم و بهزاد نمانده است

Нафрини ммоноди баланд аз ҳамаи сўиист

نفرینِ مِماناد بلند از همه سویی‌ست

Дар лафз касе ҳарф бмонод намондаст

در لفظ کسی حرفِ بِماناد نمانده است

Аҳлии матлаби неъмати дунё ки дарин аҳд

اهلی! مِطِلَب نعمت دنیا که در این عهد

Файзии биҷуз аз лутф худо дод намондаст

فیضی به‌جز از لطف خداداد نمانده است

Дил бар карами оли алии банд ки умед

دل بر کِرَم آلِ‌علی بند که امید

Ҷуз бар карами ҳайдар ва авлод намондаст

جز بر کرم حیدر و اولاد نمانده است

Ёрб баҳақи оли алӣ каз караму лутф

یارب به‌حقِ آلِ‌علی کز کرم و لطف

Фарёд рисӣ кун ки дигар зод намондаст

فریادرسی کن که دگر زاد نمانده است