Он гавҳари покиза ки аз дида мо рафт

آن گوهر پاکیزه که از دیده ما رفت

Дар хок фурӯ рафт магар варна куҷо рафт

در خاک فرو رفت مگر ورنه کجا رفت

Оҳ аз ситами даҳр ки он гулбун аз йени боғ

آه از ستم دهر که آن گلبن از ین باغ

Ночидаи гули айши бсди хор бало рафт

ناچیده گل عیش بصد خار بلا رفت

Сарварӣ бинагоред бснги срхокш

سروری بنگارید بسنگ سرخاکش

Кин сару қадӣ буд бар боди ФнорФт

کاین سر و قدی بود بر باد فنارفت

Чун ҳиммат ӯ олам фонӣ напасандед

چون همت او عالم فانی نپسندید

По бар сар олам зад ва дар малики бқорФт

پا بر سر عالم زد و در ملک بقارفت

Умеди вафо қатъ шуд аз олами фонӣ

امید وفا قطع شد از عالم فانی

Онрўз ки дар зери гули ин ганҷ вафо рафт

آنروز که در زیر گل این گنج وفا رفت

Дар базми ҷаҳони домани он шамъи нёлўд

در بزم جهان دامن آن شمع نیالود

Зон дар ҳарами каъбаи арбоб сафо рафт

زان در حرم کعبه ارباب صفا رفت

Пои ҳамаи аҳлӣ чу дарин роҳ билағзад

پای همه اهلی چو درین راه بلغزد

Собити қадам ӯ буд ки дар роҳ худо рафт

ثابت قدم او بود که در راه خدا رفت

Ёрб бкмоли карам хеш биёмурз

یارب بکمال کرم خویش بیامرز

ӯро ки дарин бтслим ва ризо рафт

او را که درین بتسلیم و رضا رفت