Гар мурғи дили зи мзтбаҳ бар осмон расад

گر مرغ دل ز مزتبه بر آسمان رسد

Вази осмони бпоиаҳи миъроҷ ҷон расад

وز آسمان بپایه معراج جان رسد

Вари сидраи миннатҳои баландии нбхшдш

ور سدره منتهای بلندی نبخشدش

Шояд ба хокбўсии он остон расад

شاید به خاکبوسی آن آستان رسد

Мономаҳро бтоири ҳиммат супурда ем

مانامه را بطایر همت سپرده ایم

Бошад бостонаҳи арш ошён расад

باشد بآستانه عرش آشیان رسد

Ваон остони қадари шариъат паноҳӣ аст

وان آستان قدر شریعت پناهی است

Конҷо хирад биорӣ фаҳм ва гумон расад

کانجا خرد بیاری فهم و گمان رسد

Хуршеди фазлу фахри сўоъд ки нуров

خورشید فضل و فخر صواعد که نوراو

Зонгўнаҳ соидаст ки бар осмон расад

زانگونه صاعدست که بر آسمان رسد

Яъне муайяни давлату дайни Муҳамади онк

یعنی معین دولت و دین محمد آنک

Арш аз дараш бкъбаҳи амн ва амон расад

عرش از درش بکعبه امن و امان رسد

Зотии магар падед кунад офаридагор

ذاتی مگر پدید کند آفریدگار

Боқадару шан ӯ ки дар он қадр ва шан расад

باقدر و شان او که در آنقدر و شان رسد

Гар ҳикматаши мизоҷ ҷҳонро диҳад салоҳ

گر حکمتش مزاج جهانرا دهد صلاح

Пери ҳазор сола ба бахт ҷавон расад

پیر هزار ساله به بخت جوان رسد

Зайли кароматаш ки бўдсоибони халқ

ذیل کرامتش که بودسایبان خلق

Хуршедро ҳимояти азин соябон расад

خورشید را حمایت ازین سایبان رسد

Барқи анояташ чу дурахшад броҳли малик

برق عنایتش چو درخشد براهل ملک

Баси кӯр раҳ нишин ки бгнҷ ниҳон расад

بس کور ره نشین که بگنج نهان رسد

Чашми адуи бухори гулистони қадар ӯ

چشم عدو بخار گلستان قدر او

Гоҳе расад ки бар сари нӯк синон расад

گاهی رسد که بر سر نوک سنان رسد

Хон халил ҳар тарафи афканда аз карам

خوان خلیل هر طرف افکنده از کرم

Дар интизор каз чаҳ тараф миҳмон расад

در انتظار کز چه طرف میهمان رسد

Ҳар чанд обрӯии фурушади адуӣ ӯ

هر چند آبروی فروشد عدوی او

Ҳаргиз насиб нест ки Нонаш бенон расад

هرگز نصیب نیست که نانش بنان رسد

Аз ршҳи калак ӯ дили мо тоза мешавад

از رشح کلک او دل ما تازه میشود

Монанди ташнаи лаб ки боб равон расад

مانند تشنه لب که بآب روان رسد

Ҷон медиҳад ба мурдаи дилон чун ҳаёти Хизр

جان میدهد به مرده دلان چون حیات خضر

Ҳар ршҳаҳ ӣӣ каз он қалам дирафшон расад

هر رشحه یی کز آن قلم درفشان رسد

То ҳашари ҳмчўномаҳи раҳмат бадаст ҳаст

تا حشر همچونامه رحمت بدست هست

Озоди нома ӣӣ ки бад-ӣн бандагон расад

آزاد نامه یی که بدین بندگان رسد

Густохеи бҳзрт ӯ мекунам чаҳ гар

گستاخیی بحضرت او میکنم چه گر

Мӯраши суханварии бисил ямон чисон расад

مورش سخنوری بسلیمان چسان رسد

Аичшмаҳи ҳаёти ту худ Хизри роҳи шӯ

ایچشمه حیات تو خود خضر راه شو

То шоми ғами брўшнӣ ҷовдон расад

تا شام غم بروشنی جاودان رسد

Аз оби лутф гар нанишоне ғубори қаҳр

از آب لطف گر ننشانی غبار قهر

Гирди балои бдомни охир замон расад

گرد بلا بدامن آخر زمان رسد

Гар худ Аннан кашида наронӣ саманди хашм

گر خود عنان کشیده نرانی سمند خشم

Даст фалак бидод кят дар Аннан расад

دست فلک بداد کیت در عنان رسد

эй абри лутф чун мададат мекунад фалак

ای ابر لطف چون مددت میکند فلک

Раҳмат бхлқ кун ки зи раҳмон ҳамон расад

رحمت بخلق کن که ز رحمان همان رسد

Аз қатра ӣӣ ки ташнаи лабӣ кам кунад зи баҳр

از قطره یی که تشنه لبی کم کند ز بحر

Пайдост то ббҳр чаҳ шавад ва зиён расад

پیداست تا ببحر چه شود و زیان رسد

Бар хокён фишон қадре лои ҷоми лутф

بر خاکیان فشان قدری لای جام لطف

То абри раҳматии блб ташнагон расад

تا ابر رحمتی بلب تشنگان رسد

Мо худ зи шавқи хеши чгўиими ҳоли худ

ما خود ز شوق خویش چگوییم حال خود

Бошад ки ин ғазали бтўои нукта дон расад

باشد که این غزل بتوای نکته دان رسد

Аз захми ҳиҷри корд чу бар устихон расад

از زخم هجر کارد چو بر استخوان رسد

Наздик шуд ки кори зи даврӣ бҷон расад

نزدیک شد که کار ز دوری بجان رسد

Давр аз ту чанд кори дили мо буд хароб

دور از تو چند کار دل ما بود خراب

эй бихбри зи дарди ту корам бҷон расад

ای بیخبر ز درد تو کارم بجان رسد

Хоҳам ки шарҳи ҳиҷри даҳуми лекини ин бало

خواهم که شرح هجر دهم لیکن این بلا

Кӣ миҳлд ки қиссаи бшрҳ ва баён расад

کی میهلد که قصه بشرح و بیان رسد

Гирдами занами з ғусса бисӯзам нагуфта ҳол

گردم زنم ز غصه بسوزم نگفته حال

Кин шуъла нест онкии зи дил бар забон расад

کاین شعله نیست آنکه ز دل بر زبان رسد

Дркоғзсти риштаи ҷонами биҷои хат

درکاغذست رشته جانم بجای خط

Ҳоҷат бқсаҳ нест агар ин нишон расад

حاجت بقصه نیست اگر این نشان رسد

Тӯмор тай кунам ки сухан гар шавад дароз

طومار طی کنم که سخن گر شود دراز

Аз малики Форси қисса бҳндўстон расад

از ملک فارس قصه بهندوستان رسد

Ҳам сабр ба ки гар набӯд рӯзгори сабр

هم صبر به که گر نبود روزگار صبر

Кӣ миваи муроди зи боғ ҷаҳон расад

کی میوه مراد ز باغ جهان رسد

Хоҳам дарид ҷомаи ҷонрои зи хуррамӣ

خواهم درید جامه جانرا ز خرمی

Ташрифи васлгар бмн нотавон расад

تشریف وصل گر بمن ناتوان رسد

Шак дар хулӯс хеш надорам ки нақди ман

شک در خلوص خویش ندارم که نقد من

Шарманда нестгар маҳак имтиҳон расад

شرمنده نیست گر محک امتحان رسد

Мурғи дилами бғири ту сари новирди фурӯ

مرغ دلم بغیر تو سر ناورد فرو

Гар ҷои донаи гавҳараш аз каҳкашон расад

گر جای دانه گوهرش از کهکشان رسد

Зад фикри бикри такя чу Марями бнхли хушк

زد فکر بکر تکیه چو مریم بنخل خشک

Каз шохи орзӯи рутабаш дар даҳон расад

کز شاخ آرزو رطبش در دهان رسد

Аҳлии зи гуфтугӯи бдъо хатм кун сухан

اهلی ز گفتگو بدعا ختم کن سخن

Ҳоли ту кӣ бшрҳи зи сад достон расад

حال تو کی بشرح ز صد داستان رسد

Ёрб ҳамеша бошӣ ва дар боғи умри ту

یارب همیشه باشی و در باغ عمر تو

Рӯзӣ мабод кофти давр хазон расад

روزی مباد کافت دور خزان رسد