Алмнаҳи ллаҳ ки шаби ҳиҷр сар омад

المنه لله که شب هجر سر آمد

Хуршеди ман аз машриқи мақсӯди баромад

خورشید من از مشرق مقصود برآمد

эй булбули маҳҷӯр чу гул бош шукуфта

ای بلبل مهجور چو گل باش شکفته

Коинки гули хандони ту боз аз сафар омад

کاینک گل خندان تو باز از سفر آمد

эй бод биъқўб бигӯ чашми ту равшан

ای باد بیعقوب بگو چشم تو روشن

Каз Юсуфи гмгштаҳи бкнъон хабар омад

کز یوسف گمگشته بکنعان خبر آمد

Миннат барам аз дида ки аз оби ду чашмам

منت برم از دیده که از آب دو چشمم

Якбор дигар нахли муродам ба бар омад

یکبار دگر نخل مرادم به بر آمد

Маҷнӯни сифати ошуфтаи оншоҳсўорм

مجنون صفت آشفته آنشاهسوارم

Кари шаҳр ӯ моҳи навам дар назар омад

کر شهر او ماه نوم در نظر آمد

Бар вазни умеди басии мардуми чашмам

بر وزن امید بسی مردم چشمم

Бинишаст ки то гардӣ аз онрҳгзр омад

بنشست که تا گردی از آنرهگذر آمد

Соқии ту куҷое ки шуд айёми ғами ҳиҷр

ساقی تو کجایی که شد ایام غم هجر

Вақти тарабу мавсими шодӣ дигар омад

وقت طرب و موسم شادی دگر آمد

Хуршеди саодати маи манзилгаҳ худ шуд

خورشید سعادت مه منزلگه خود شد

Яъне зи сафари сарвари олӣ гуҳар омад

یعنی ز سفر سرور عالی گهر آمد

Баҳри караму ганҷи сахои шоҳи қулии бик

بحر کرم و گنج سخا شاه قلی بیک

Онкас ки дараш қиблаи аҳл назар омад

آنکس که درش قبله اهل نظر آمد

Он ҳоким бо дод ки ҳукмаши зи сари қадар

آن حاکم با داد که حکمش ز سر قدر

Фармондиҳи девони қазо ва қадар омад

فرمانده دیوان قضا و قدر آمد

Гар малик шавад малики ҷаҳон ҷумла бубахшад

گر ملک شود ملک جهان جمله ببخشد

Вена низ бар ҳиммат ӯ мухтасар омад

وین نیز بر همت او مختصر آمد

Дрглшни иқболу шарафи бахти баландаш

درگلشن اقبال و شرف بخت بلندش

Нахлӣаст ки ӯро ҳамаи давлат самар омад

نخلی است که او را همه دولت ثمر آمد

Мислаши дигар аз модар айём назояд

مثلش دگر از مادر ایام نزاید

Каз лутфу карами халқи ҷҳонро падар омад

کز لطف و کرم خلق جهانرا پدر آمد

эй тоири фархунда ки иқбол ту бошад

ای طایر فرخنده که اقبال تو باشد

Мурғӣ ки эй фалакаши зер пар омад

مرغی که همای فلکش زیر پر آمد

Онӣ ки гуҳи лутфу карам на тибқи чарх

آنی که گه لطف و کرم نه طبق چرخ

Аз матбахи анъоми ту як моҳзр омад

از مطبخ انعام تو یک ماحضر آمد

Багушӯд дар фатҳу зафари азми ту гуё

بگشود در فتح و ظفر عزم تو گویا

Теғи ту калид дар фатҳ ва зафар омад

تیغ تو کلید در فتح و ظفر آمد

Хуршеди сифати лаъли басӣ хўнҷгр хӯрд

خورشید صفت لعل بسی خونجگر خورد

Каз баҳри ғуломони ту қурс камар омад

کز بهر غلامان تو قرص کمر آمد

Он сари кашии табъ ки дар оташ ва пунба аст

آن سر کشی طبع که در آتش و پنبه است

Аз пари ту адли ту чу шер ва шукр омад

از پر تو عدل تو چو شیر و شکر آمد

Таърифи камолу сифати халқи ҷамилат

تعریف کمال و صفت خلق جمیلت

Чндонкаҳ касе беш кунад бештар омад

چندانکه کسی بیش کند بیشتر آمد

Ва онкас ки чу ашк аз назари лутф ту афтод

و آنکس که چو اشک از نظر لطف تو افتاد

Ҳар ҷо ки шуд аз бади гуҳарӣ дар бадар омад

هر جا که شد از بد گهری در بدر آمد

Ҳар кскаҳ чу соҳибназарони хок раҳат нест

هر کسکه چو صاحبنظران خاک رهت نیست

Гар равшании дида буд бебасар омад

گر روشنی دیده بود بی بصر آمد

Шуд танги чунон синаи хасмат ки дил ӯ

شد تنگ چنان سینه خصمت که دل او

Беруни зи раҳи дидаи бхўн ҷигар омад

بیرون ز ره دیده بخون جگر آمد

Фарёди раси аҳлии дармондаи шӯ аз лутф

فریاد رس اهلی درمانده شو از لطف

Кӯрона бирав нашуд буд акнӯн на дар омад

کورانه برو نشد بود اکنون نه در آمد

Бечораи ҳмисўзди азинғсаҳ ки чўншмъ

بیچاره همیسوزد ازینغصه که چونشمع

Умраши ҳама дар оташи меҳнат басар омад

عمرش همه در آتش محنت بسر آمد

Нақди суханаш гарчи равонаст валикин

نقد سخنش گرچه روان است ولیکن

Мис буд боксири қабули ту зар омад

مس بود باکسیر قبول تو زر آمد

Ман ҳеҷ ним дар сухану лутф ту шуд ёр

من هیچ نیم در سخن و لطف تو شد یار

То аз ман биқдру ҳунар ӣнқадар омад

تا از من بیقدر و هنر اینقدر آمد

То дорад азин баҳри фалаки заврақи хуршед

تا دارد ازین بحر فلک زورق خورشید

Ҳар шоми фурӯ рафтан ва ҳар субҳи баромад

هر شام فرو رفتن و هر صبح برآمد

Зоти ту буд пок ки санги адаби ту

ذات تو بود پاک که سنگ ادب تو

Дандони шикани фитнаи давр қамар омад

دندان شکن فتنه دور قمر آمد