Савори ман ки серуми боди гӯии майдонаш

سوار من که سرم باد گوی میدانش

Сар манасту сари зулфи ҳамчуи гонаш

سر منست و سر زلف همچو گانش

Ҳазор Юсуф мисрӣ камаст агар ҳрдм

هزار یوسف مصری کمست اگر هردم

Фурӯи раванди бФкр чаҳ занхдонаш

فرو روند بفکر چه زنخدانش

Аз он ҳамеша гиребони дирам ки дар корам

از آن همیشه گریبان درم که در کارم

Гиреҳ ҳаме фиканд ткмаҳи гиребонаш

گره همی فکند تکمه گریبانش

Камоли сӯрат ӯ аз ки бози пурсами ман

کمال صورت او از که باز پرسم من

Ки ҳарки менагарм чун манаст ҳайронаш

که هرکه می نگرم چون منست حیرانش

зи дасти чашми балоҷуи дилам бҷон омад

ز دست چشم بلاجو دلم بجان آمد

Ки ҳарчӣ дида бар ӯ баст дод товонаш

که هرچه دیده بر او بست داد تاوانش

Ббоғи ориз ӯ ҳар тараф ки май байнам

بباغ عارض او هر طرف که می بینم

Ниҳодаи доми дилии турраи парешонаш

نهاده دام دلی طره پریشانش

Ҳазор нақди дил ва сад ҳазор ҷавҳари ҷон

هزار نقد دل و صد هزار جوهر جان

Фидои ҳуққаи ёқӯту лаъли хандонаш

فدای حقه یاقوت و لعل خندانش

Касе ки ӣнҳамаи хӯбӣ ва некуӣ дорад

کسی که اینهمه خوبی و نیکویی دارد

Чигуна зор набошад асири ҳиҷронаш

چگونه زار نباشد اسیر هجرانش

Давои муфлисӣ ва ошиқӣ наме бошад

دوای مفلسی و عاشقی نمی باشد

Вагар буд карам осифаст дирамонаш

وگر بود کرم آصف است درمانش

Мъзи давлату дастури малики Абдуллоҳ

معز دولت و دستور ملک عبدالله

Ки ҳаст зери нигини маликати салимонаш

که هست زیر نگین ملکت سلیمانش

Қазо чу дид замири мунир ӯ бгзошт

قضا چو دید ضمیر منیر او بگذاشت

Ҳисоби рӯзи қиёмати бурузи девонаш

حساب روز قیامت بروز دیوانش

Зиҳии маротиби ҳишмат ки аз карами доим

زهی مراتب حشمت که از کرم دایم

Гадоӣ реза хонаст хони бен хонаш

گدای ریزه خوان است خان بن خانش

Сазад ки бар варақи мшкбори нофаи чин

سزد که بر ورق مشکبار نافه چین

Хати хатои бикашади калаки анбари афшонаш

خط خطا بکشد کلک عنبر افشانش

Бурузи номчаҳи умр ҷовдон маҷрост

بروز نامچه عمر جاودان مجراست

Бароти Хизр ки тғроӣ ӯст унвонаш

برات خضر که طغرای اوست عنوانش

Чу мӯри ташнау дарёӣ бекарон бошад

چو مور تشنه و دریای بیکران باشد

Агар хуранд ду олами зи неъмати хониш

اگر خورند دو عالم ز نعمت خوانش

Чу рӯз бар ҳамаи кас равшанаст аинмънӣ

چو روز بر همه کس روشن است اینمعنی

Ки шамъи моҳи чроғист аз шабистонаш

که شمع ماه چراغیست از شبستانش

Аё баланди ҷанобӣ ки хонаи қудрат

ایا بلند جنابی که خانه قدرت

Гузаштааст зи тоқи сипеҳри айвонаш

گذشته است ز طاق سپهر ایوانش

Анояти азалии ҳамраҳи саодати тест

عنایت ازلی همره سعادت تست

Ки бод то бобади лутфи ҳақи нкҳбонш

که باد تا بابد لطف حق نکهبانش

Аду ки бо ту забон оварӣ кунад чу нашамъ

عدو که با تو زبان آوری کند چو نشمع

Бабри забонаш ва бар ҷой хеш бинишонаш

ببر زبانش و بر جای خویش بنشانش

Агар на меҳри ту имон худ кунад душман

اگر نه مهر تو ایمان خود کند دشمن

Замони марг бурузӣ нагардад емонаш

زمان مرگ بروزی نگردد ایمانش

Ҳар онкӣ бо ту чу сӯсан дароз кард забон

هر آنکه با تو چو سوسن دراز کرد زبان

Нишондаи бод чу наргиси бФрқ , дандонаш

نشانده باد چو نرگس بفرق، دندانش

Адуии ҷоҳи турои боди онмрзи кзтн

عدوی جاه ترا باد آنمرض کزتن

Барои ришта бар оранди риштаи ҷонаш

برای رشته بر آرند رشته جانش

Банноӣ хосса ҳастӣ куҷо шавад вайрон

بنای خاصه هستی کجا شود ویران

Агар зи забти ту будӣ асосу арконаш

اگر ز ضبط تو بودی اساس و ارکانش

зи ҳақи шиносии неъмат ғулом шуд аҳлӣ

ز حق شناسی نعمت غلام شد اهلی

Вазифа нест ки ғайр аз ту кас диҳад Нонаш

وظیفه نیست که غیر از تو کس دهد نانش

Бҷони осифи даврон ки ин гадо чун мӯр

بجان آصف دوران که این گدا چون مور

Бахона нест ҷӯии озқи зимистонаш

بخانه نیست جوی آذق زمستانش

Брўзгор бигӯ кин фақир кин сари гардон

بروزگار بگو کاین فقیر کاین سر گردان

Ғуломи мости азин бештар маранҷонаш

غلام ماست ازین بیشتر مرنجانش

Мубини харобии ҳолаши назар бмънӣ кун

مبین خرابی حالش نظر بمعنی کن

Ки ҷои ганҷ маъонӣаст ҷони вайронаш

که جای گنج معانی است جان ویرانش

Ҳамеша то фалак аз файзи моҳу пари ту меҳр

همیشه تا فلک از فیض ماه و پر تو مهر

Гуҳӣ баҳор шавад гуҳи хазони гулистонаш

گهی بهار شود گه خزان گلستانش

Ниҳоли айши ту ёрб баланди боди чунон

نهال عیش تو یارب بلند باد چنان

Ки даст ғам нарасад бар тарози домонаш

که دست غم نرسد بر طراز دامانش