Боз шуд вақт тараб омад сӯии гулзори гул
باز شد وقت طرب آمد سوی گلزار گل
Барги айш андалеб оварад дигари бори гул
برگ عیش عندلیب آورد دیگر بار گل
Субҳдам , хунини дили булбули кушояд дар чаман
صبحدم، خونین دل بلبل گشاید در چمن
Чун бихандади ғунчау бнмоидши дидори гул
چون بخندد غنچه و بنمایدش دیدار گل
Гули даруни пардаи шаб дар хоби нозу бомдод
گل درون پرده شب در خواب ناز و بامداد
Мекунад булбули тараннум то шавад бедори гул
میکند بلبل ترنم تا شود بیدار گل
Хурда ӣӣ доруӣ беҳӯшӣаст дар ҷоми шароб
خرده یی داروی بیهوشی است در جام شراب
То рибоед ҳуши булбулро , зиҳии айёри гул
تا رباید هوش بلبل را، زهی عیار گل
Борҳо аз сина аш уфтад зи бас каз хори хор
بارها از سینه اش افتد ز بس کز خار خار
Мезанад нохун чу ман бар синаи аФгори гул
میزند ناخن چو من بر سینه افگار گل
Дид булбули захми хунин бар гул ва аз меҳри сӯхт
دید بلبل زخم خونین بر گل و از مهر سوخت
То бхокстр кунад он захмро тимори гул
تا بخاکستر کند آن زخم را تیمار گل
Бишиканад ё қӯти зарду лаълтар боди сабо
بشکند یا قوت زرد و لعل تر باد صبا
То кунад маъҷуни дарди булбули афкори гул
تا کند معجون درد بلبل افکار گل
Булбул аз хӯни ҷигари пурвирди гулбунро бмҳр
بلبل از خون جگر پرورد گلبن را بمهر
Венаи дамаш аз хӯн гувоҳӣ дод бар рухсори гул
وین دمش از خون گواهی داد بر رخسار گل
Ҳар захми зари ғунча каз бод баҳораш дод даст
هر زخم زر غنچه کز باد بهارش داد دست
Бршкст ва кард баҳри шаҳриёри эсори гул
برشکست و کرد بهر شهریار ایثار گل
Булбул аз бол гушӯда кард мўсиқори соз
بلبل از بال گشوده کرد موسیقار ساز
Ваз ҳўодФ мезанад дар пои мўсиқори гул
وز هوادف میزند در پای موسیقار گل
Барги гули ойӣнаи иқболи мурғ ошиқ аст
برگ گل آیینه اقبال مرغ عاشق است
Ғофиласт аз оҳи булбул ҳарки дорад хори гул
غافل است از آه بلبل هرکه دارد خوار گل
Субҳдам мехонд булбули ин ғазал бар шохсор
صبحدم میخواند بلبل این غزل بر شاخسار
Ҷомаро сдпораҳ кард аз завқи ин гуфтори гул
جامه را صدپاره کرد از ذوق این گفتار گل
эй танат дар нозукии насрину пешаши хори гул
ای تنت در نازکی نسرین و پیشش خار گل
Нахли қадати шамъи сабзу оташини рухсори гул
نخل قدت شمع سبز و آتشین رخسار گل
Бири хатгар дар чаман аз баҳри гул чидани рӯм
بیر خت گر در چمن از بهر گل چیدن روم
Зон чаман ноед бадастами ғайри захми хори гул
زان چمن ناید بدستم غیر زخم خار گل
Бскаҳи бозати пой дар хӯни дил ошиқ зада
بسکه بازت پای در خون دل عاشق زده
Ҳаст нақши пой ӯ бар бҳлаҳи булғори гул
هست نقش پای او بر بهله بلغار گل
Шоҳи ахии бики офтоби дайну давлат каз шараф
شاه اخی بیک آفتاب دین و دولت کز شرف
Хор роҳаш ҳаст дар чашми аўлўолобсори гул
خار راهش هست در چشم اولوالابصار گل
Гар вазад бар таблаи аттори боди лутф ӯ
گر وزد بر طبله عطار باد لطف او
Ғунчаҳои хушк гардад дар кафи аттори гул
غنچه های خشک گردد در کف عطار گل
Занги хӯрдаи теғӣ ар абаш диҳад аз хӯни хасм
زنگ خورده تیغی ار ابش دهد از خون خصم
Оварад чун шохи сабзи он теғи пари зангори гул
آورد چون شاخ سبز آن تیغ پر زنگار گل
Бскаҳ аз ршги шамеми халқ ӯ ме мехӯрд
بسکه از رشگ شمیم خلق او می میخورد
Дар дилаши хӯни баста ҳамчун нофаи тотори гул
در دلش خون بسته همچون نافه تاتار گل
Қасри гардуни соӣ ӯро ҷоми равзани офтоб
قصر گردون سای او را جام روزن آفتاب
Гулшанашро чӯби дарози тӯбоу мсмори гул
گلشنش را چوب دراز طوبی و مسمار گل
То даҳон дар зикри дасти дирафшон ӯ гушӯд
تا دهان در ذکر دست درفشان او گشود
Ҳар саҳар дорад даҳони пари лўлўи шҳўори гул
هر سحر دارد دهان پر لولو شهوار گل
эй туро дар сари зи ҷоми ҳайдари каррор май
ای ترا در سر ز جام حیدر کرار می
Дар кафат аз об рӯй Аҳмади мухтори гул
در کفت از آب روی احمد مختار گل
Пеши тири ҳимматат ҳамчун нишони коғазӣ
پیش تیر همتت همچون نشان کاغذی
Дорад омоҷи фалак аз анҷуми сайёри гул
دارد آماج فلک از انجم سیار گل
Минўисди баҳри ҳифзати ҳайкалии зосмои ҳақ
مینویسد بهر حفظت هیکلی زاسمای حق
Зад бсрхӣ зон ҷиҳати сад давр дар тӯмори гул
زد بسرخی زان جهت صد دور در طومار گل
Ҳомии динӣ ва азу ҳиммати пай ахФоӣ натан
حامی دینی و از و همت پی اخفای نتن
Атр дорад дар дҳончўни мардуми хумори гул
عطر دارد در دهانچون مردم خمار گل
Ростиро боядаш монанди хайрии сад забон
راستی را بایدش مانند خیری صد زبان
То тавонад кард зикри халқи ту такрори гул
تا تواند کرد ذکر خلق تو تکرار گل
Вақти гулгашти биҷои парниёни боди сабо
وقت گلگشت بجای پرنیان باد صبا
Афканд дар зери пои тавсани раҳвори гул
افکند در زیر پای توسن رهوار گل
Нест беваҷҳе ки гули мурғон бФрёд оварад
نیست بی وجهی که گل مرغان بفریاد آورد
Мутрибон аз баҳр базмат мекунанд такрори гул
مطربان از بهر بزمت میکنند تکرار گل
Гар вазади брмори ганҷ аз гулшани лутфати насим
گر وزد برمار گنج از گلشن لطفت نسیم
Сунбул печон шавад он мору ҷои мори гул
سنبل پیچان شود آن مار و جای مار گل
Калаки ман аз хӯни дил ҳргаҳ нависад нома ӣӣ
کلک من از خون دل هرگه نویسد نامه یی
Булбули хуши нағма гуё ҳаст дар минқори гул
بلبل خوش نغمه گویا هست در منقار گل
Срўро , густохем ҳам аз умеди афви тест
سرورا، گستاخیم هم از امید عفو تست
Варна медонам ки кас нафурухт дар гулзори гул
ورنه میدانم که کس نفروخت در گلزار گل
Чун нависад калаки аҳлии мадҳи ту шояд агар
چون نویسد کلک اهلی مدح تو شاید اگر
Оради авроқи зари афшони баҳри ин ашъори гул
آرد اوراق زر افشان بهر این اشعار گل
Шеърам аз маънии рангини нахл гул барбаста аст
شعرم از معنی رنگین نخل گل بربسته است
Варна ҳаргизи гулбуниро набӯд аинмқдори гул
ورنه هرگز گلبنی را نبود اینمقدار گل
Мекунам хатми сухани тарсам ки рўтобии азу
میکنم ختم سخن ترسم که روتابی ازو
Зонка беҳурмат шавад ҳарҷо ки шуд бисёр гул
زانکه بی حرمت شود هرجا که شد بسیار گل
То буд боғи фалаки мурғи саҳари хезиши зи меҳр
تا بود باغ فلک مرغ سحر خیزش ز مهر
Вази кавокиби бози орад бар дару девори гул
وز کواکب باز آرد بر در و دیوار گل
Гулбуни умрат буд то ҳар саҳар аз офтоб
گلبن عمرت بود تا هر سحر از آفتاب
Оварад чун ғунчаи беруни гунбади даввори гул
آورد چون غنچه بیرون گنبد دوار گل