Миннати эзадро ки бинмуд аз фалаки дигари ҳилол

منت ایزد را که بنمود از فلک دیگر هلال

Дида мо дид айни идро бар сари ҳилол

دیده ما دید عین عید را بر سر هلال

Мардуми чашмами зи мижгони дарози ангушти вор

مردم چشمم ز مژگان دراز انگشت وار

Менамояд аз нишот акнӯн бикдигри ҳилол

مینماید از نشاط اکنون بیکدیگر هلال

То бар ояд бар фалаки қандили моҳи бадари боз

تا بر آید بر فلک قندیل ماه بدر باز

Ҳалқа заррин намӯд аз гунбади ахзари ҳилол

حلقه زرین نمود از گنبد اخضر هلال

Чун қазо май басти ойини наварӯси ъидро

چون قضا می بست آیین نوعروس عیدرا

Ёр зар кард дар дасташи паии зевари ҳилол

یار زر کرد در دستش پی زیور هلال

Аз шафақи хунаш бар ӯ афтод чархи сарнигӯн

از شفق خونش بر او افتاد چرخ سرنگون

Ваз барои дафъ хунаш мезанад нашутур ҳилол

وز برای دفع خونش میزند نشتر هلال

Мардумонро хости пари равед аз шодии он

مردمان را خواست پر روید از شادی آن

Чунки симурғ фалак бинмуд аз шҳпри ҳилол

چونکه سیمرغ فلک بنمود از شهپر هلال

Соғари андар киштӣ мезад фалак то пар кунад

ساغر اندر کشتی می زد فلک تا پر کند

Май намояд аз шафақи зонрўзи лаби соғари ҳилол

می نماید از شفق زانروز لب ساغر هلال

Шиша зар мекунад аиинаҳи Искандарӣ

شیشه زر میکند ایینه اسکندری

Май наад аз нав дигар ойини Искандари ҳилол

می نهد از نو دگر آیین اسکندر هلال

Нав мусулмонӣаст пиндории маи нав каз шафақ

نو مسلمانیست پنداری مه نو کز شفق

Халъати қозии исломаш буд дар бар ҳилол

خلعت قاضی اسلامش بود در بر هلال

Шоҳи муллои он сипеҳри дайн ки гоҳи лутф ӯ

شاه ملا آن سپهر دین که گاه لطف او

Аз кавокиби доман худ карда пургавҳари ҳилол

از کواکب دامن خود کرده پرگوهر هلال

Он баланди ахтар ки баҳри сайраш аз рӯй шараф

آن بلند اختر که بهر سیرش از روی شرف

Минҳд бар тавсани афлоки зини зари ҳилол

مینهد بر توسن افلاک زین زر هلال

Муншии гардуни нишони ҳукм ӯ иншо чу кард

منشی گردون نشان حکم او انشا چو کرد

Ҳамчу навен биниҳод бар пои нишонаши сари ҳилол

همچو نون بنهاد بر پای نشانش سر هلال

Гашти шоҳи малики дайн ва бар сараш аз рӯй қадар

گشت شاه ملک دین و بر سرش از روی قدر

То бисозад моҳ чатрӣ медиҳад чанбари ҳилол

تا بسازد ماه چتری میدهد چنبر هلال

Аби фалаки қадари офтобӣ зон зи лутфу қаҳри ту

اب فلک قدر آفتابی زان ز لطف و قهر تو

Гуҳ ҳилол омад ма ва гоҳе маи анвари ҳилол

گه هلال آمد مه و گاهی مه انور هلال

Қоматаш чун ходимон хам шуд бахони ҳимматат

قامتش چون خادمان خم شد بخان همتت

Бскаҳи заррини косаҳо барҳам кашад ахтари ҳол

بسکه زرین کاسه ها برهم کشد اختر هال

Гарчи бинмуд аз заъифии устихони паҳлуяш

گرچه بنمود از ضعیفی استخوان پهلویش

Чор паҳлу мешавад аз неъматати дигари ҳилол

چار پهلو میشود از نعمتت دیگر هلال

Аз барои гардани асбати бдФъи чашми захм

از برای گردن اسبت بدفع چشم زخم

Нохуни шер аз шафақ мекард андарзи ҳилол

ناخن شیر از شفق میکرد اندرز هلال

Майли нахҷӣрат агар бошад паии тавқи шикаст

میل نخجیرت اگر باشد پی طوق شکست

Ақди занҷири сурайё баста гардад бар ҳилол

عقد زنجیر ثریا بسته گردد بر هلال

Ҳар шабӣ аз марги бади хоҳат чу тавқи фохта

هر شبی از مرگ بد خواهت چو طوق فاخته

Май нишонди чарх то гардани бхокстри ҳилол

می نشاند چرخ تا گردن بخاکستر هلال

То ббзмт атр сӯзанд аз кавокиб ҳар шабӣ

تا ببزمت عطر سوزند از کواکب هر شبی

Шуд шафақ аз гарми Меҳрии оташи миҷмари ҳилол

شد شفق از گرم مهری آتش مجمر هلال

Комкоро , ин ғазал бишинав зи бас каз фикр ӯ

کامکارا، این غزل بشنو ز بس کز فکر او

Сари бахуди барадами фурӯи гашти ин тани лоғари ҳилол

سر بخود بردم فرو گشت این تن لاغر هلال

Тоқи абрӯӣ туема дидааст аз гӯша ӣӣ

طاق ابروی تو ایمه دیده است از گوشه یی

Зон ҳамеед ббоми осмони дигари ҳилол

زان همی اید ببام آسمان دیگر هلال

Ҳамчуи абрӯят ки шуд моҳи туро дар хури ҳилол

همچو ابرویت که شد ماه ترا در خور هلال

Кам кашад бар барги гул аз машки суратгари ҳилол

کم کشد بر برگ گل از مشک صورتگر هلال

Нест бе дашноми ту моро аз он абрӯи гузар

نیست بی دشنام تو ما را از آن ابرو گذر

Бедуое нагзарад ҳаркас ки бинад дар ҳилол

بی دعایی نگذرد هرکس که بیند در هلال

Гар бхўни афтодаи бинии қомат хам гашта ам

گر بخون افتاده بینی قامت خم گشته ام

Давр набӯд каз шафақ пайдо шавад дар хури ҳилол

دور نبود کز شفق پیدا شود در خور هلال

Гуфт аҳлии васфи абрӯят чунон кун чархи пер

گفت اهلی وصف ابرویت چنان کن چرخ پیر

Мӯӣ ӯ аз рашки ин маънӣаст бар пайкари ҳилол

موی او از رشک این معنی است بر پیکر هلال

Комкоро аз ту гар дорам умедӣ давр нест

کامکارا از تو گر دارم امیدی دور نیست

Зонка мегардад маи тобони зи файзи худ ҳилол

زانکه میگردد مه تابان ز فیض خود هلال

То буд хуршеди шамъи маҷлиси равшандилон

تا بود خورشید شمع مجلس روشندلان

То наад заррини қадаҳ бар тоқи ин манзари ҳилол

تا نهد زرین قدح بر طاق این منظر هلال

Давлати ҷоҳ ту хоҳад буд рӯзи афзӯни мудом

دولت جاه تو خواهد بود روز افزون مدام

Кин замонат моҳ бахтаст эй ҳунарпарвар ҳилол

کاین زمانت ماه بختست ای هنر پرور هلال