Моҳ муҳаррамаст ва шуд диҷлаи равони зи чашми мо

ماه محرم است و شد دجله روان ز چشم ما

Баҳри ҳусайни ташнаи лаби шоҳи шаҳиди Карбало

بهر حسین تشنه لب شاه شهید کربلا

Ташнаи лабон рӯй бхоку тани бхўн

تشنه لبان روی بخاک و تن بخون

Мо паии обрӯии худ хок бар обрӯии мо

ما پی آبروی خود خاک بر آبروی ما

Бо шуҳадои Карбалои лофи вафо ҳар онкӣ зад

با شهدای کربلا لاف وفا هر آنکه زد

Гарна шаҳид гиря шуд муддаӣаст биўФо

گرنه شهید گریه شد مدعی است بیوفا

Бскаҳи зи оташи ҷигари гиря гарм ме кунам

بسکه ز آتش جگر گریه گرم می کنم

Мардумаки ду дидаам сӯхта шуд дарин азо

مردمک دو دیده ام سوخته شد درین عزا

Аз паии ҷиФаҳи ҷаҳони хӯн ҳусайн рехтанд

از پی جیفه جهان خون حسین ریختند

Лаънати ҳақ бар он сегон саг накунад чунин ҷафо

لعنت حق بر آن سگان سگ نکند چنین جفا

Гарчи саг ашно шавад саги сифат ашно нашуд

گرچه سگ اشنا شود سگ صفت اشنا نشد

Дӯст намешавад бкси душмани оли мстФо

دوست نمی شود بکس دشمن آل مصطفا

Рӯй фалак сияҳ шавад каз чаҳ ба тирагӣ кашид

روی فلک سیه شود کز چه به تیرگی کشید

Чашму чароғи Фотимаи нури ду чашми мртзо

چشم و چراغ فاطمه نور دو چشم مرتضا

Вой бар он дилӣ ки ӯ май талабади вафои зи чарх

وای بر آن دلی که او می طلبد وفا ز چرخ

Хок бар он сиррӣ ки ӯ такя кунад бдинсро

خاک بر آن سری که او تکیه کند بدینسرا

Ҳалқ ҳусайн мебарад тезии теғ бе амон

حلق حسین میبرد تیزی تیغ بی امان

Ҷони ҳасан ҳаме газад талхии заҳри ҷонгзо

جان حسن همی گزد تلخی زهر جانگزا

Онкӣ ҳусайн мекашад даъвии дайн чаҳ мекунад

آنکه حسین میکشد دعوی دین چه میکند

Шимури лъини рӯи сияҳ шарм надорад аз худо

شمر لعین رو سیه شرم ندارد از خدا

Ҳаст ҳусайни ташнаи лаб Хизр куҷост дар ҷаҳон

هست حسین تشنه لب خضر کجاست در جهان

Оби ҳаёти муъминони ташнаи ҷигар буд чаро

آب حیات مومنان تشنه جگر بود چرا

Рӯз азост эй писари саъии сафо чаҳ мекунӣ

روز عزاست ای پسر سعی صفا چه میکنی

Каъбаи сиёҳ пӯш шуд рафт зи Марваи ҳам сафо

کعبه سیاه پوش شد رفت ز مروه هم صفا

Дар ғаму мотамии чунин ҷома чаҳ марду зани дард

در غم و ماتمی چنین جامه چه مرد و زن درد

Зан буд онкӣ дар буриши ҷомаи нмишўди қабо

زن بود آنکه در برش جامه نمیشود قبا

Душмани оли Муртазои пардаи хеш май дард

دشمن آل مرتضی پرده خویش می درد

Панҷаи шери ҳақи куҷои рӯбаҳи ҳилагар куҷо

پنجه شیر حق کجا روبه حیله گر کجا

Неш зананд душманон теғ барор ё алӣ

نیش زنند دشمنان تیغ برآر یا علی

То ҳамаро фурӯи баради теғи ту ҳамчуи аждаҳо

تا همه را فرو برد تیغ تو همچو اژدها

Шукр ки дар замони мо кор язид охираст

شکر که در زمان ما کار یزید آخرست

Меҳдии охир алзмон теғ кашида дар ғзо

مهدی آخر الزمان تیغ کشیده در غزا

Бандаи аҳл байт шуд аҳлӣ аз он ҳамеша аст

بنده اهل بیت شد اهلی از آن همیشه است

Рӯй ниёз бар замини дасти умед бар дуо

روی نیاز بر زمین دست امید بر دعا

Ёрб агар чаҳ аз гунаҳи оина тира карда ам

یارب اگر چه از گنه آینه تیره کرده ام

Ҳам ту сафои синаи даҳ аз дами шоҳи авлиё

هم تو صفای سینه ده از دم شاه اولیا