эй ба илму фазилати арзонӣ

ای به علم و فضیلت ارزانی

Илми аввали муаллими сонӣ

علم اول معلم ثانی

Мейри Сайиди шариф эй ки ба туаст

میر سید شریف ای که به توست

Фахри Сайиди шарифи ҷорҷоне

فخر سید شریف جرجانی

Ҷазбаи офтоби ҳикмати ту

جذبه آفتاب حکمت تو

Зарраи ҷамъи орад аз парешоне

ذره جمع آرد از پریشانی

Ҳар чаҳ фардо ба рӯй рӯз уфтад

هر چه فردا به روی روز افتد

Ту ҳам имрӯзи як ба як доне

تو هم امروز یک به یک دانی

Ҳар ки пурсади туро аз абҷади ғайб

هر که پرسد تو را از ابجد غیب

Чун алиф гуфт то ба бе хобӣ

چون الف گفت تا به بی خوابی

Пеш гетӣ намой хотири ту

پیش گیتی نمای خاطر تو

Ошкораст ҳоли пинҳонӣ

آشکارست حال پنهانی

Бандаи табъи порсои туам

بنده طبع پارسای توام

Ки ба парҳези покдомонӣ

که به پرهیز پاکدامانی

Дар ҷавонӣ чу субҳ бар назанад

در جوانی چو صبح بر نزند

Нафасӣ дар ҳавои нафсонӣ

نفسی در هوای نفسانی

Мастии бахшиш аз ҳақиқати ҳол

مستی بخشش از حقیقت حال

То фалакро басари бғлтонӣ

تا فلک را بسر بغلطانی

Ҳайвони машрабони магари ҷӯянд

حیوان مشربان مگر جویند

Оби ҳайвони зи табъи ҳайвонӣ

آب حیوان ز طبع حیوانی

Чун масеҳои дамӣ ки ҷон бахшад

چون مسیحا دمی که جان بخشد

Мантиқат дар камоли инсонӣ

منطقت در کمال انسانی

Гар ба тиб аз шифои сухани хезад

گر به طب از شفا سخن خیزد

Буъалиро хамӯш гирдоне

بوعلی را خموش گردانی

Яд Байзо намӯд тафсират

ید بیضا نمود تفسیرت

Чун кулем аз каломи раббонӣ

چون کلیم از کلام ربانی

Халафи хонадони илми туе

خلف خاندان علم تویی

Ба аз эшон чаҳ гурзи эшонӣ

به از ایشان چه گرز ایشانی

Ҷавҳари ин кон диҳад ба ранги ту кам

جوهر این کان دهد به رنگ تو کم

Ҳама ёқӯт нест румонӣ

همه یاقوت نیست رمانی

Гар ба ҳарфати яке наад ангушт

گر به حرفت یکی نهد انگشت

Газад ангушт аз пушаймонӣ

گزد انگشت از پشیمانی

Мӯр дар маҳди давлат ту шавад

مور در مهد دولت تو شود

Соҳиби ҳўдҷи сулаймонӣ

صاحب هودج سلیمانی

Фитнагар аз танури олами боз

فتنه گر از تنور عالم باز

Сар бар орад ба ҷӯши тӯфонӣ

سر بر آرد به جوش طوفانی

Нуқтаи зоти ту чаҳ ғам дорад

نقطه ذات تو چه غم دارد

Каш муҳӣтаст нури раҳмонӣ

کش محیط است نور رحمانی

Гар ба майдон фикрат андозӣ

گر به میدان فکرت اندازی

Гуфтугӯии сипеҳри чавгонӣ

گفتگوی سپهر چوگانی

Аҳлӣ аз баҳри гӯии бозии ту

اهلی از بهر گوی بازی تو

Дар ҳақат мекунад дар афшонӣ

در حقت میکند دُر افشانی

Чун туро азм бар шикор уфтад

چون تو را عزم بر شکار افتد

Ваҳшён сар кунанд қурбонӣ

وحشیان سر کنند قربانی

Хоки пои ту тўтёӣ касеаст

خاک پای تو توتیای کسیست

Ки набинад ба чашми шайтонӣ

که نبیند به چشم شیطانی

Чашми даҷол каз азал кӯраст

چشم دجال کز ازل کورست

Чаҳ кунад серумаи сафоҳонӣ

چه کند سرمه صفاهانی

Гар ту вақти карам чу абри баҳор

گر تو وقت کرم چو ابر بهار

Каф дар пошро дар афшонӣ

کف در پاش را در افشانی

Мавҷ дар чеҳраи замини пӯшед

موج در چهره زمین پوشید

Ҳамчуи дарё ба рӯзи боронӣ

همچو دریا به روز بارانی

Хон ҷавдати пар аз Наими биҳишт

خوان جودت پر از نعیم بهشت

Ҳамчуи саҳни чаман ба алвонӣ

همچو صحن چمن به الوانی

Косаҳои сараши абир омез

کاسه‌های سرش عبیر آمیز

Хуштар аз лолаҳои ҷмронӣ

خوشتر از لاله‌های جمرانی

Ман гувоҳам ки солҳо будам

من گواهم که سالها بودم

Бандаи даргаат ба дарбоне

بنده درگهت به دربانی

Ки ту дар соли қаҳти як соъат

که تو در سال قحط یک ساعت

Брнчидии бисоти меҳмонӣ

برنچیدی بساط مهمانی

Чун насим аз раҳи сбкрўҳӣ

چون نسیم از ره سبکروحی

Мӯр дар зер по наранҷоне

مور در زیر پا نرنجانی

Чарбу нармии зи халқи хуш бо халқ

چرب و نرمی ز خلق خوش با خلق

Марҳами риши дардмандоне

مرهم ریش دردمندانی

Ғазабат оташӣ барафрӯзад

غضبت آتشی برافروزد

Ки бисӯзад риёзи ризвонӣ

که بسوزد ریاض رضوانی

Ҳамаи чизеи зи лутфи ҳақ бо ту

همه چیزی ز لطف حق با تو

Ҷузи гарон ҷонӣаст арзонӣ

جز گران جانی است ارزانی

Дар камоли ончунон ки дар сифатат

در کمال آنچنان که در صفتت

Ақл девон шуд зи ҳайронӣ

عقل دیوان شد ز حیرانی

Дар ҷамол инчунин ки чун хуршед

در جمال اینچنین که چون خورشید

Бандаи тести моҳи канъонӣ

بنده تست ماه کنعانی

Ғазалӣ обдор хоҳам гуфт

غزلی آبدار خواهم گفت

Ки чу об ҳаёт бархонӣ

که چو آب حیات برخوانی

эй ба сӯрати биҳишти рӯҳонӣ

ای به صورت بهشت روحانی

Рӯй бинмо ки роҳати ҷонӣ

روی بنما که راحت جانی

Шакли рӯҳонии ту чун бинад

شکل روحانی تو چون بیند

Дида бо ин ҳиҷоби зулмоне

دیده با این حجاب ظلمانی

Чашми ҷонат магар тавонад дид

چشم جانت مگر تواند دید

Гар нишонди ғубори ҷисмонӣ

گر نشاند غبار جسمانی

Бо ту дил дар биҳишт ҷовидаст

با تو دل در بهشت جاویدست

Бе ту ҷон Юсуфӣаст зиндонӣ

بی تو جان یوسفیست زندانی

Ба ки Монӣ бигӯям аз раҳи лутф

به که مانی بگویم از ره لطف

Каз латофат ба кас наме Монӣ

کز لطافت به کس نمی‌مانی

Солҳо дар тариқи шевау ноз

سالها در طریق شیوه و ناز

Гарчи бррсти сарви бастоне

گرچه بَررُست سرو بستانی

Чун санавбаргараш ҳазор дил аст

چون صنوبر گرش هزار دل است

Ту ба як илтифоти бастоне

تو به یک التفات بستانی

Бо ту дар шухӣу фиреби сухан

با تو در شوخی و فریب سخن

Сода лавҳӣаст сӯрати Монӣ

ساده لوحی است صورت مانی

Оби лутфат бар оташи дӯзах

آب لطفت بر آتش دوزخ

Густаранд бисоти райҳонӣ

گستراند بساط ریحانی

Қиблаи ҳасану шӯри шаҳри туе

قبله حسن و شور شهر تویی

Каъба шўрндаҳ биёбоне

کعبه شورنده بیابانی

Рӯй ту ид некбахтон аст

روی تو عید نیکبختان است

Бедилони гўспнди қурбонӣ

بیدلان گوسپند قربانی

Давр аз он лаб ба чашми прхўнм

دور از آن لب به چشم پُرخونم

Хор чашмаст лаъли пайконе

خار چشم است لعل پیکانی

Бар дили пари ҷароҳати аҳлӣ

بر دل پر جراحت اهلی

Марҳамии он қадр ки битавонӣ

مرهمی آنقدر که بتوانی

Дил ӯ ганҷ ва худ хароби аҳвол

دل او گنج و خود خراب احوال

Лозим ганҷ чист вайронӣ

لازم گنج چیست ویرانی

Марями бахт ӯ рутаб ёбад

مریم بخت او رطب یابد

Гар ту нахл карам биҷунбоне

گر تو نخل کرم بجنبانی

Чанд ҳангома вақт шуд к-эии дил

چند هنگامه وقت شد کای دل

Ба дуои хатми қиссаи гирдоне

به دعا ختم قصه گردانی

То фалак ҳар саҳари зи гулбуни меҳр

تا فلک هر سحر ز گلبن مهر

Бар замин мекунад гули афшонӣ

بر زمین میکند گل افشانی

Бош чун гули шукуфта то дами ҳашар

باش چون گل شکفته تا دم حشر

Тоза рӯйу кушодаи пешонӣ

تازه روی و گشاده پیشانی

Боди нахли муроди ту доим

باد نخل مراد تو دایم

Сабзу хуррам чу сарви бастоне

سبز و خرم چو سرو بستانی