Шоҳи Наҷаф ки ҳар ду ҷаҳон дар паноҳ ӯст

شاه نجف که هر دو جهان در پناه اوست

Ҳарҷо сиррӣ ки ҳаст ҳамаи хок роҳ ӯст

هرجا سری که هست همه خاک راه اوست

Бо меҳр шоҳ ҳаст нишоне ки чун Суҳайл

با مهر شاه هست نشانی که چون سهیل

Бар ҳар ки тофт ранги ақиқӣ гувоҳ ӯст

بر هر که تافت رنگ عقیقی گواه اوست

Буғзи алии нишони биногваш зардӣ аст

بغض علی نشان بناگوش زردی است

Бо ҳарки ҳаст фоши заранг чу коҳ ӯст

با هرکه هست فاش زرنگ چو کاه اوست

Барҳам занад чу арсаи шатранҷи боди қаҳр

برهم زند چو عرصه شطرنج باد قهر

Ҳар арса ӣӣ ки ҷузи асадуллоҳ шоҳ ӯст

هر عرصه یی که جز اسدالله شاه اوست

Зон гуфт ( ӯ кашф ) ки ду гетӣ нигоҳ кард

زان گفت (او کشف) که دو گیتی نگاه کرد

Гетӣ намой ҳар ду ҷаҳони як нигоҳ ӯст

گیتی نمای هر دو جهان یک نگاه اوست

Танҳо чароғ ма набӯд шамъ бар раҳаш

تنها چراغ مه نبود شمع بر رهش

Қандили арши сӯхта боргоҳ ӯст

قندیل عرش سوخته بارگاه اوست

Ҳарҷо ки ҳаст суфра шоҳаст дар миён

هرجا که هست سفره شاه است در میان

ӯ пер оламасту ҷаҳон хонақоҳ ӯст

او پیر عالم است و جهان خانقاه اوست

Нони ҷӯин ин халаф , одами хариди боз

نان جوین این خلف، آدم خرید باز

Зон гандумӣ ки ин ҳамаи тухм гуноҳ азуаст

زان گندمی که این همه تخم گناه ازوست

Тӯфон чу Нӯҳ дид бикуштӣ паноҳи барад

طوفان چو نوح دید بکشتی پناه برد

ӯ шуд ба манҷаниқ ки тӯфон бароа ӯст

او شد به منجنیق که طوفان براه اوست

Нури алӣ агар нашавад раҳбари яқин

نور علی اگر نشود رهبر یقین

Сад чун халили роҳзан иштибоҳ ӯст

صد چون خلیل راهزن اشتباه اوست

Зон ҳасану холи сабзу раг ҳошимӣ фитод

زان حسن و خال سبز و رگ هاشمی فتاد

Юсуфи дилаши бчоаҳ ки дилҳо бчоаҳ ӯст

یوسف دلش بچاه که دلها بچاه اوست

Фақри алии талаб ки сулаймон ба тахт дошт

فقر علی طلب که سلیمان به تخت داشت

Бодаст ҳар сухан ки на тахт ва кулоҳ ӯст

باد است هر سخن که نه تخت و کلاه اوست

Имрӯзгар сипоҳи Сикандар ҷаҳон гирифт

امروز گر سپاه سکندر جهان گرفت

Фардо ба зери сояи хайл ва сипоҳ ӯст

فردا به زیر سایه خیل و سپاه اوست

Ҷамшед агар бшоаҳу гадо подшоҳ шуд

جمشید اگر بشاه و گدا پادشاه شد

Камтари гадои шоҳи Наҷаф подшоҳ ӯст

کمتر گدای شاه نجف پادشاه اوست

Гар умр Хизр ёфт касе бе влои шоҳ

گر عمر خضر یافت کسی بی ولای شاه

Мурдан ба аз дарозии умр табоҳ ӯст

مردن به از درازی عمر تباه اوست

Кишти аждаҳо чу рустаму умраши ду моҳ буд

کشت اژدها چو رستم و عمرش دو ماه بود

Сад соли умри рустами дастони ду моҳ ӯст

صد سال عمر رستم دستان دو ماه اوست

Ҷонбхшу ҷони ситони ҳамаи шоҳ вилоят аст

جانبخش و جان ستان همه شاه ولایت است

Ҷонбхшии Масеҳи ҳам аз дастгоҳ ӯст

جانبخشی مسیح هم از دستگاه اوست

Зон баргузӣдаи сохт бдомодии худаш

زان برگزیده ساخت بدامادی خودش

Фахри русул ки салтанати фақр ҷоҳ ӯст

فخر رسل که سلطنت فقر جاه اوست

Завҷи мутаҳҳараш ки ба Заҳро буд илм

زوج مطهرش که به زهرا بود علم

Онро ки ном Зуҳра Заҳрост доа ӯст

آنرا که نام زهره زهراست داه اوست

Гардуни ду гӯшвора арш оварад гувоҳ

گردون دو گوشواره عرش آورد گواه

Кӯи ҳам яке з ҳалқа бигӯашон роҳ ӯст

کو هم یکی ز حلقه بگوشان راه اوست

Бурҷи дувоздаҳ маи тобони азуи тамом

برج دوازده مه تابان ازو تمام

Венаи партави шарафи ҳамаро ҳам з моҳ ӯст

وین پرتو شرف همه را هم ز ماه اوست

Дар сояи аноят ӯ авлиёи ҳама

در سایه عنایت او اولیا همه

Хуши гулшанӣ ки ӣнҳамаи гулҳо гиёҳ ӯст

خوش گلشنی که اینهمه گلها گیاه اوست

ё бўолҳсн кӣаст ки аз хонадони ту

یا بوالحسن کی است که از خاندان تو

Хуршеди дайни паноҳ бар ояд ки гоҳ ӯст

خورشید دین پناه بر آید که گاه اوست

Олам шабасту меҳри ту чун рӯз равшан аст

عالم شبست و مهر تو چون روز روشن است

Ва онро ки нест вои буруз сиёҳ ӯст

و آن را که نیست وای بروز سیاه اوست

Аз оҳи оташини ҷигари душмани ту сӯхт

از آه آتشین جگر دشمن تو سوخت

эй вой ӯ ки дӯзах ӯ ҳам з оҳ ӯст

ای وای او که دوزخ او هم ز آه اوست

Ҷони язиди саг ки бсги боди ҳашар ӯ

جان یزید سگ که بسگ باد حشر او

Бонги шағол ҳар тараф аз оҳ оҳ ӯст

بانگ شغال هر طرف از آه آه اوست

Теғати дамии Масеҳ ва дамӣ аждаҳост лек

تیغت دمی مسیح و دمی اژدهاست لیک

Сад аждаҳои ҳалоки дами умр коҳ ӯст

صد اژدها هلاک دم عمر کاه اوست

Бо длдли ту тавсани гардун ҷнибт аст

با دلدل تو توسن گردون جنیبت است

Зии ?ути моҳи нав ки ба пушт дўтоаҳ ӯст

زی ات ماه نو که به پشت دوتاه اوست

Аҳлӣ ки ёфт ганҷи саодат ба лутфи тест

اهلی که یافت گنج سعادت به لطف تست

Аз файзи меҳри ҳайдару фазл илоҳ ӯст

از فیض مهر حیدر و فضل اله اوست

Ёрб баҳақи шоҳи вилоят ки афв кун

یارب بحق شاه ولایت که عفو کن

Ҷурми гадо ки ҳам карамати узр хоҳ ӯст

جرم گدا که هم کرمت عذر خواه اوست