Чу сӯхтам аз ишқу шастам аз ҷони даст

چو سوختم از عشق و شستم از جان دست

Ҳануз гиря намедорадам зи домони даст

هنوز گریه نمی داردم ز دامان دست

Ба хоки пои ту соқӣ ки мардум аз ҳасрат

به خاک پای تو ساقی که مردم از حسرت

Тараҳҳумӣ , ки ту дорӣ ба оби ҳайвони даст

ترحمی، که تو داری به آب حیوان دست

Бидиҳ ба ташнаи лабони ҷуръа ӣӣ ки соғари бахт

بده به تشنه لبان جرعه یی که ساغر بخت

Чунонкии омдозин даст меравад зон даст

چنانکه آمدازین دست می رود زان دست

Чу гули зи хӯни дилами доманат нишон дорад

چو گل ز خون دلم دامنت نشان دارد

Дар остин чаҳ кунӣ ҳамчуи ғунчаи пинҳони даст

در آستین چه کنی همچو غنچه پنهان دست

зи ҷайби чоки бдиўонгӣ чаҳ айб буд

ز جیب چاک بدیوانگی چه عیب بود

Маро ки ишқ намедорад аз гиребони даст

مرا که عشق نمی دارد از گریبان دست

Ту Юсуфӣ чаҳ аҷабгар здиднт чун гул

تو یوسفی چه عجب گر زدیدنت چون گل

Бхўни хеш буд ғарқаи садҳазорони даст

بخون خویش بود غرقه صدهزاران دست

Биёади қиблаи абрӯии он санами аҳлӣ

بیاد قبله ابروی آن صنم اهلی

Кушодаанд ба ҳақи кофару мусулмони даст

گشاده اند به حق کافر و مسلمان دست