Ошиқи маҷнӯнаму саҳрои ғами ҷой ман аст

عاشق مجنونم و صحرای غم جای من است

Гар бимирами дўрозўи касро чаҳ пурвой ман аст

گر بمیرم دورازو کس را چه پروای من است

Сӯхтан дар офтоби ғам на кор ҳар кас аст

سوختن در آفتاب غم نه کار هر کس است

Соя ман донад ин меҳнат ки ҳампой ман аст

سایه من داند این محنت که همپای من است

Бо дару девор дар ҷангами зи мастӣҳои ишқ

با در و دیوار در جنگم ز مستیهای عشق

Ҳар куҷо бонгӣ барояд шӯру ғавғоӣ ман аст

هر کجا بانگی برآید شور و غوغای من است

Ҳар нафаси нақши ғалат аз ишва дар корам кунад

هر نفس نقش غلط از عشوه در کارم کند

Ин на ҷурм ӯст айби содагӣҳои ман аст

این نه جرم اوست عیب سادگیهای من است

Талхии ғами ҳамчуи аҳлӣ бар дилами ширин буд

تلخی غم همچو اهلی بر دلم شیرین بود

Ончии пеши дигарон заҳраст ҳалвоӣ ман аст

آنچه پیش دیگران زهر است حلوای من است