То нақши наъли асбати миҳроби аҳл дайн аст

تا نقش نعل اسبت محراب اهل دین است

Ушшоқро суҷудӣ дар ҳар гул замин аст

عشاق را سجودی در هر گل زمین است

эй офтоб агар ман сар гаштаам чу зарра

ای آفتاب اگر من سر گشته ام چو ذرّه

Ман худ барин набудам чархи фалак барин аст

من خود برین نبودم چرخ فلک برین است

Тӯфони оташии ту олам бсухт ҳасанат

طوفان آتشی تو عالم بسوخت حسنت

ё офтоби маҳшари толеъи збрҷ зин аст

یا آفتاب محشر طالع زبرج زین است

Аз саҷда ӣ ту моро эй бут касе кунад манъ

از سجده‌ی تو ما را ای بت کسی کند منع

Кон бебасар набинад ҳарфӣ ки бар ҷабин аст

کان بی بصر نبیند حرفی که بر جبین است

Фардои биҳишту кавсар рӯйу лаб ту бошад

فردا بهشت و کوثر روی و لب تو باشد

Гар халқ дар гумонанд пеши ман ин яқин аст

گر خلق در گمانند پیش من این یقین است

Танҳо на он ғизолаши ҷамъӣ сегон гирифтанд

تنها نه آن غزالش جمعی سگان گرفتند

Ҳарҷо ки Юсуфӣ ҳаст сад гург дар камӣн аст

هرجا که یوسفی هست صد گرگ در کمین است

Аҳлии насиҳат ту нанишаст дар дили ман

اهلی نصیحت تو ننشست در دل من

Зон тез ғамзаам гӯи ҳарфӣ ки дил нишин аст

زان تیز غمزه ام گو حرفی که دل نشین است