Ҳасанати намакомезу лабат низ чунин аст

حسنت نمک آمیز و لبت نیز چنین است

Кони намакӣ ҳар чаҳ ту дорӣ намакин аст

کان نمکی هر چه تو داری نمکین است

Гар баҳри бало мавҷ занад бок надорам

گر بحر بلا موج زند باک ندارم

Бимӣ агарам ҳаст аз он чин ҷабин аст

بیمی اگرم هست از آن چین جبین است

То рӯй замини зери кафи пои ту ба дид

تا روی زمین زیر کف پای تو به دید

Ма бо ҳамаи қадараши ҳасад аз хок замин аст

مه با همه قدرش حسد از خاک زمین است

Ғофил машав эй Юсуфи ҷон каз пасу пешат

غافل مشو ای یوسف جان کز پس و پیشت

Сад гурги заҳри гӯшаи канорӣ ба камӣн аст

صد گرگ زهر گوشه کناری به کمین است

Абрӯии ту дили дуздаду миҳроб мурод аст

ابروی تو دل دزدد و محراب مراد است

Чашми ту раҳ дайн занад ва гӯша нишин аст

چشم تو ره دین زند و گوشه نشین است

Ҳарчанд дили овез буд сӯрати наққош

هرچند دل آویز بود صورت نقاش

Пеши ту чаҳ ҷон дорад агар сӯрат чин аст

پیش تو چه جان دارد اگر صورت چین است

Ёрб чаҳ саодат талабаст ин дили аҳлӣ

یارب چه سعادت طلب است این دل اهلی

Каз меҳнати тани давр ва ба васли ту қарин аст

کز محنت تن دور و به وصل تو قرین است