эй марои доғӣ ба дил аз лаъли оташи ранги ту

دل بکف میداشتم عمری نگاه از دست تو

Бастаи роҳи зиндагӣ бар ман даҳони танги ту

ساعدت خواهی نخواهی برد آه از دست تو

Нимаи ҷонӣ каз кафи хубон бурун оварда ам

پنجه کردم با تو بیرحم و زیان کردم از آن

Чун кунам дигар ки берун оварам аз чанги ту

گاه مینالم ز دست خویش و گاه از دست تو

Дар итобӣ бо ман ва оҳиста механдад лабат

سوختم از آه مردم مگذر ایسلطان حسن

Ваа чаҳ дилҷӯеи бимирами пеши сулҳу ҷанги ту

زانکه می بینم سراسر دادخواه از دست تو

Сӯхтам аз шавқи ту бар ман дилат раҳмӣ накард

تا کی ای یوسف صفت چاه ذقن بنماییم

Оҳ аз ин бирҳмӣу вой аз дил чун санги ту

عاقبت خواهم فکندن دل بچاه از دست تو

Бар қади хубони назар ҳар чанд аҳлӣ мекунад

در غم دل بسکه چون اهلی سیه سازم ورق

Кас надорад эътидоли қади шӯху шнги ту

نامه اعمال خود بینم سیاه از دست تو