Бо дигарон бъшўаҳи сухан ҳар нафас кунӣ

دی بسکه چو گل در نظر افروخته بودی

Бечораи ман ки чун расм аз давр бас кунӣ

دوشم همه شب در جگر سوخته بودی

Донам ки ҳаст бо ҳамаи ҷаврати назари бмн

میآمدی از مکتب و می کشتیم از ناز

Каз ман чу бигузарӣ назарӣ бозпас кунӣ

گویا همه عاشق کشی آموخته بودی

Ҳаргизи ҳаваси бсҳбт ман нестат вале

در چشم من از خون جگر سوسنی آمد

Кӣ муддаӣ гузорад агар ҳам ҳавас кунӣ

آن لعل قبایی که بنو دوخته بودی

Зинсонкаҳи шеваи ту ҳамаи нозу сар кашӣ аст

میسوزم ازین غم که زیان شد همه بر من

Аисрўи нози мушкил агар майл кас кунӣ

تیری که پی صید خود اندوخته بودی

Аҳлӣ бҳўш бош ки хоб ғам оварад

اهلی بتو گفتم که نگهدار ز خوبان

Гар гӯш бар фасонаи ман икнФс кунӣ

آب رخت آنروز که نفروخته بودی