Он дам ки дили рабӯдӣ дар қасд дайн набӯдӣ

تا چند ز من گوشه ابروی بتابی

Кофари дили ин замонӣ , ҳаргиз чунин набӯдӣ

ایقبله من چند ز من روی بتابی

Ҳасанат қиёматӣ шуд аз хат , агарчӣ доим

چون من ز عنان تافتنی سوختم از تو

Хуш бӯдае валикини хуштар азин набӯдӣ

وای آنکه عنان دل ازین سوی بتابی

Гуфтам фузуд ҳасанат , не ! ишқи ман фузун шуд

روزی به بتان گر بنمایی ید بیضا

Врнии ту сарви нозӣ , кӣ нозанин набӯдӣ ?

دست همه زان ساعد و بازوی بتابی

Имрӯзат аз чаҳ наргиси махмури хўобнокст

من بسته آنکاکلم اینجور تو تاچند

Гар зонка бо ҳарифон шаб ҳамнишин набӯдӣ

بیهوده بقصدم خم گیسوی بتابی

Аз чашми захм толеъ рафт он ғизолам аз каф

سرگشته چو پرگار شود کار تو اهلی

эй бахти бади ту моро кӣ дар камӣн набӯдӣ

گر سر ز خط او سر یکموی بتابی