Бо қабои ол чун барқии бмидони тохтӣ

ای اشک جگر سوز که در چشم پر آیی

Дар сафи чобуки саворони оташии андохтӣ

بنشین که نمک ریزه دلهای کبابی

Омадӣ бо рӯй чун гул дар сафи бозори ҳасан

یارب که کف پای تو بر دیده که مالد

Сад чу Юсуфро бахӯбии бандаи худ сохтӣ

شبها که تو افتاده ز می مست و خرابی

Сӯхти морои ҷилваҳои хубят ҳар гуҳ ки ту

دریاب کزین همنفسان زود برنجی

Рух чу гул афрӯхтӣ қади ҳамчу сарв афрохтӣ

و آنگاه چو من سوخته جویی و نیابی

Гарчи будам маҷлиси афрӯзи сагати умрӣ чу шамъ

پروای که داری تو که با حشمت شاهی

То намардум ҷони ман қадар маро нашинохтӣ

سرخوش ز می حسنی و مستان ز شرابی

Аҳлии длхстаҳи ҳргаҳи ҳол худ гуяд туро

بیداری اهلی بامیدی است که یکشب

Иксхн нашунида бо ҳол дигар пардохтӣ

بوسد کف پای تو نه بیند که بخوابی