Аз наргиси туами назарӣ эй писар бас аст

از نرگس توام نظری ای پسر بس است

Чашмӣ ба ман фикан ки марои як назар бас аст

چشمی به من فکن که مرا یک نظر بس است

Гар об Хизр нест ҷигари ташнаи ту ро

گر آب خضر نیست جگر تشنه تو را

Пайкони обдори тўош дар ҷигар бас аст

پیکان آبدار تواش در جگر بس است

эй онкии муҳаррамӣ бар он шӯх саъй кун

ای آنکه محرمی بر آن شوخ سعی کن

Чндонкаҳи номи ман бабрии ӣнқадар бас аст

چندانکه نام من ببری اینقدر بس است

Дастам намерасад ки ба бар гирмт вале

دستم نمی رسد که به بر گیرمت ولی

Дасти хаёли ту маро дар камар бас аст

دست خیال تو مرا در کمر بس است

Кӣ васли гул ба мурғ гирифтор ме расад

کی وصل گل به مرغ گرفتار می رسد

Бӯе ки мерасад зи насими саҳар бас аст

بویی که میرسد ز نسیم سحر بس است

Бошад ки нола ӣӣ бикунад дар дили ту кор

باشد که ناله یی بکند در دل تو کار

Аз сад ҳазор нолаи яке коргар бас аст

از صد هزار ناله یکی کارگر بس است

Гар хоки раҳгузори ту аҳлӣ нашуд збхт

گر خاک رهگذار تو اهلی نشد زبخت

ӯро ба чашми гардӣ аз он раҳгузар бас аст

اورا به چشم گردی از آن رهگذر بس است