Шоҳбози ишқ сирӣ кард бар болоу паст

شاهباز عشق سیری کرد بر بالا و پست

Ҳар ду олами гашту охир бар сар маҷнӯн нишаст

هر دو عالم گشت و آخر بر سر مجنون نشست

Ҳаркии меҳри сабзи хатон дар дил ӯ шуд азиз

هرکه مهر سبز خطان در دل او شد عزیز

То нараст аз хоки гӯраши сабза аз хорӣ нараст

تا نرست از خاک گورش سبزه از خواری نرست

Ҳақи парастӣ дар сару афсурдагӣ дар дил чаҳ суд

حق پرستی در سر و افسردگی در دل چه سود

Ҷони фидои гармии парвонаи оташи параст

جان فدای گرمی پروانه آتش پرست

Риндӣ аз шоҳу гадо дар кӯии хубон айб нест

رندی از شاه و گدا در کوی خوبان عیب نیست

Хуш буд афтодагӣу нестӣ аз ҳар ки ҳаст

خوش بود افتادگی و نیستی از هر که هست

Чоки ҷайби ҷон чу хоҳад буд аз дасти аҷал

چاک جیب جان چو خواهد بود از دست اجل

Ман бадаст хеш кардам то кашад бегонаи даст

من بدست خویش کردم تا کشد بیگانه دست

Дар сар бозор ҳастӣ то назар май афканам

در سر بازار هستی تا نظر می افکنم

Ба зи симини соидон нақдӣ намеояд бадаст

به ز سیمین ساعدان نقدی نمی آید بدست

Сад дирам бар дил гушӯд онкас ки гуфто лаб бабанд

صد درم بر دل گشود آنکس که گفتا لب ببند

То худо нагушӯд сад дар бар касе як дар набаст

تا خدا نگشود صد در بر کسی یک در نبست

Хок аҳлӣ шуд гул аз майгар гулӣ бар вай дамид

خاک اهلی شد گل از می گر گلی بر وی دمید

Ҳар ки он гул бӯ кунад то ҳашар хоҳад буд маст

هر که آن گل بو کند تا حشر خواهد بود مست