Агарчӣ чашм манӣ ҳамнишин ағёрӣ

چه سر پیش آری و با خود مرا همراز گردانی

Чаҳ нури дидаи гулӣ дар миёни сад хорӣ

به لب چندک رسانی جان و دیگر بازگردانی

Нагӯям онкии харидори Юсуфами ҳошо

به خون من چه دشمن را اشارت می‌کند چشمت

Ки худфуруш занад лофи ин харидорӣ

هلاک صد چو من این بس که چشم از ناز گردانی

Агар бсдқ рӯй раҳ чу кӯҳкан дар ишқ

ز مستی دوست از دشمن نمی‌دانی از آن با غیر

На бесутун ки фалакро з пеш бурдорӣ

سخنگویی و روی از عاشق جانباز گردانی

Дило бисӯз ки нанишинад оташат чун шамъ

اگر افسانه عشقت به پایان آورم صد ره

Ба як ду қатра ки гоҳе з дида меборӣ

چو گویی یک سخن دیگر همان آغاز گردانی

Тугар бад-ӣни хубони нмирўӣ аз ҷо

چو بلبل از خزان هجر، اهلی بسته لب تا کی

На одамии бҳқиқт ки нақши деворӣ

بیا ای گل که تا بازش سخن‌پرداز گردانی