Гар ба бтхонаҳи даройӣ ва мувофиқ бошӣ

همه جانی از لطافت همه عمر و زندگانی

Ба ки дар қибла кунӣ рӯй ва мунофиқ бошӣ

به که نسبتت کنم من، که به هیچکس نمانی

Ҷайби ҷон чок кунад субҳу дам аз меҳр занад

به سماع چون درآیی، من و صدهزار چون من

Агар ӣнкор кунӣ ошиқ содиқ бошӣ

همه جان در آستین‌ها که تو دست برفشانی

Ошиқ аз худ чаҳ бурун рафт бмъшўқ расед

ز کمال لطف اگر جان به درون دل کند جا

Вена наёбӣ магари он вақт ки ошиқ бошӣ

تو درون جان نشینی که لطیف‌تر ز جانی

Пояи дори фанои мартаба мардон аст

ز حیات خود ملولم بکشم به یک نظاره

Саъй он кун ки бад-ӣни мартаба лоиқ бошӣ

نه ز راه خشم لیکن به طریق مهربانی

Ҳасани ъзоро на ки бо лола изорон набӯд

شدم آن چنان چو مجنون به خیالت ای پری گم

Ҳама узраст ҳар онгаҳ ки ту Вомиқ бошӣ

که اجل به سوی من ره نبرد ز بی‌ نشانی

То ту дар банди сиррӣ аз ҳамаи каси паст тарӣ

تو به لب مسیحی اما نفسی که زنده‌ام من

Зери пои сар чу наҳй бар ҳама Фоиқ бошӣ

مکشم به ناز و بنشین پس ازین دگر تو دانی

Аҳлии ин хирқа биндоз ки зуннор дараваст

ز جفای یار اهلی چه زبان کشی چو بلبل

Пеш аз онрўз ки расвоӣ хилоиқ бошӣ

که هزار چون تو، آن گل بکشد به بی زبانی